Rutger maakt een reisje met zijn vader en wordt geconfronteerd met de eeuwige moeizame band tussen vaders en zoons." /> Rutger maakt een reisje met zijn vader en wordt geconfronteerd met de eeuwige moeizame band tussen vaders en zoons." />
Asset 14

Zoon

Mijn vader bracht me vroeger elke ochtend naar school. Het scheelde mij een half uur reizen, maar ik vond het verschrikkelijk. Na vijf minuten douchen stak een grote behaarde mannenhand een handdoek de hoek om: eruit, het is mijn beurt. Beneden zat ik tegenover hem met mijn brood te spelen terwijl hij boven de krant als een bezetene zijn cornflakes naar binnen schrokte. Het geluid van zijn malende kaken in die vroege stilte bezorgde me elke keer weer een ongelofelijk ochtendhumeur. In de auto begon een stille strijd om de autoradio. Ik koos een station, maar als een nummer hem niet beviel drukte hij het via een knopje op zijn stuur weer weg. Bovendien kreeg ik als vijftienjarige puber in benauwde ruimtes onvermijdelijk een enorme erectie, die met elke beweging ongemakkelijk langs de binnenkant van mijn broek streek. Mijn vader wilde elke ochtend extra vroeg weg om de files te vermijden. Ik was vervolgens altijd om acht uur op school, samen met de mensen die zich moesten melden omdat ze te veel spijbelden. Soms moest ik wachten tot de conciërge aan kwam lopen om zijn werkdag te beginnen. Er was één keer file, maar toen kwamen we alsnog een uur te laat.

Daar moest ik aan denken toen ik met mijn vader een weekend naar Berlijn ging. Ik moest in de Duitse hoofdstad optreden en hij bood aan om mee te gaan. Inmiddels hebben we een goede band, dus ik zei meteen 'ja'. Mijn vader neemt me de laatste tijd regelmatig in vertrouwen, soms zelfs te erg, zoals die keer dat hij me over zijn ‘ejaculatiehoofdpijn’ vertelde. Maar het lijkt me een mooi moment om als twee volwassen mannen een reisje te maken. We gooien onze spullen in de auto en ik moet lachen als ik zie dat hij de belachelijke grote skaterswinterjas draagt, die ik op de middelbare school altijd aanhad. Op zijn verzoek heb ik wat cd’s meegenomen en begin hem tijdens de reis rustig mijn muzieksmaak in te leiden. Ondertussen keuvelen we gezellig over van alles. We gaan van The Beatles (waar hij ook fan van is) naar oude Bob Dylan, naar nieuwe Bob Dylan, naar Tom Waits. Nu begint mijn vader ongemakkelijk in zijn stoel te schuiven. Bij CocoRosie zegt hij dan eindelijk: “Mag er wat anders op?” Ik gehoorzaam en na een paar minuten zegt hij: “Wat was dat een kutmuziek zeg.”

De relatie tussen vader en zoon blijft lastig. Het is een mannelijke concurrentiestrijd die de zoon telkens onvermijdelijk verliest. Er is een stuk in “Brief aan vader” van Franz Kafka, waarin hij zich herinnert hoe hij zich als jongetje samen met zijn vader in het kleedhokje van het zwembad omkleedt. Het contrast tussen hun lichamen is aanleiding voor Kafka’s eindeloze schaamte en onzekerheid: “Ik mager, zwak, tenger, jij fors, groot, breed. Al in het hokje voelde ik me een hoopje ellende, en niet alleen in jouw ogen, maar in de ogen van de hele wereld, want jij was voor mij de maat van alle dingen.” Ook ik voel me naast mijn vader altijd een mindere man. Mijn vader kan waterleidingen repareren, lampen ophangen, boren, timmeren. Wat kan ik later voor mijn zoon? Waar gaat hij mij voor bellen? Ik kan hem hooguit helpen als hij vastzit in een computerspelletje. “Hé jongen… Ja, dan moet je kruisje, rondje, rondje, driehoekje, R2, rondje, rondje, kruisje, select en L1 drukken… Is de eindbaas dood? Ik zei het toch? Geen probleem knul. Dag!”

In Berlijn is na één dag onze gespreksstof min of meer op. Mijn vader doet er niet moeilijk over en gaat in het café gewoon naast mij de krant zitten lezen. Hij wil elke avond terug naar hetzelfde goedkope sushirestaurant bij ons hotel om de hoek, ook al leg ik hem uit dat het in Berlijn barst van de goedkope sushitentjes. ’s Nachts snurkt hij zo hard dat ik slaapdronken en wanhopig willekeurige voorwerpen naar hem gooi: pennen, een schoen, mijn andere kussen. Steeds houdt hij even op om vervolgens weer verder te gaan met zijn gezaag. De volgende ochtend kijkt hij verbaasd om zich heen: “Heb je dit allemaal naar me gegooid?” We moeten allebei lachen.

Op de terugweg zeg ik: “Zal ik een stukje rijden?” Ik heb nog nooit in mijn vaders auto gereden en al helemaal niet nadat ik die van mijn moeder een flinke deuk had bezorgd. Maar hij kan het nu niet weigeren, dat voel ik. Bij een benzinestation wisselen we. Gespannen neemt hij plaats in de bijrijderstoel. Ik rijd de Autobahn op en voel me zenuwachtig, maar ook glorieus. Het is een bijzonder moment. Mijn vader zit verkrampt naast me. We zwijgen. Na een tijdje zegt hij: “Let op je snelheid.”

(Mees is twee weken op vakantie. Rutger vervangt haar.)

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer