De hofnar is op de troon gaan zitten; nodeloos kwetsen is een deugd geworden." /> De hofnar is op de troon gaan zitten; nodeloos kwetsen is een deugd geworden." />
tickets
Asset 14

Wie is er bang voor GeenStijl?

Een tijdje terug zaten de GeenStijl-kopstukken Rutger Castricum en Dominique Weesie aan de Tafel der Tafels: die van Mathijs van Nieuwkerk. Ze kwamen de plannen van hun nieuwe tv-zender PowNed presenteren. Daar zaten ze dan, de mannen waar de traditionele media doodsbang voor zijn. Wat zouden ze zeggen? Vol bravoure, zoals we dat van ze gewend zijn, nam vooral Weesie het woord. Hij repte over grootse plannen, maar kwam eigenlijk alleen met een vaag idee over een satirisch tv-programma. Castricum voegde daar nog aan toe dat hij een sportprogramma wilde maken. “Iets als ‘Die twee nieuwe koeien’. Er is genoeg over sport op tv, maar het gaat nooit verder dan de vraag ‘Wat ging er door je heen?’” Zei hij tegen Mathijs van Nieuwkerk, een van de bedenkers van Holland Sport, een diepgaand sportprogramma dat nog steeds heel veel kijkers trekt.

Er hing een vreemd soort spanning in de studio. Iedereen was bang dat Castricum plotseling een glas water naar tafeldame Yvon Jaspers zou gooien of dat Weesie zijn lul uit zijn broek zou halen om daarmee van Nieuwkerk te ‘interviewen’. Yvon Jaspers zei het zelfs letterlijk op haar karakteristiek kinderlijke wijze: “Ik ben een beetje bang voor jullie.” Maar de ‘jongens’ van GeenStijl bleven keurig netjes. Er ging een zucht van opluchting door het publiek toen Marga van Praag later in het programma vertelde dat ze voor de uitzending met de bad boys had gepraat en dat ze eigenlijk heel aardig waren. Ze hadden kinderen! Wie had dat gedacht. Castricum en Weesie werden vlug close-up in beeld genomen; ze lachten vriendelijk.

Het was een tekenend moment, die angst en de daaropvolgende opluchting daar in de Plantagestudio. Het deed me denken aan een debat aan de Erasmus Universiteit op 21 maart 2002, waarin het Paul Rosenmöller lukte om Pim Fortuyn van repliek te dienen: “Als jij aangevallen wordt, ga je theater maken, en dat is jouw zwakte!” Er volgde een ovationeel applaus uit de zaal vol studenten. Iedereen was opgelucht. Maar het was typisch dat de tegenstanders van Fortuyn met z’n allen maar één pakkende zin konden formuleren, terwijl hij er zelf honderden uit z’n mouw schudde (“Ga toch koken, mens!” was mijn favoriet). Melkert, Dijkstal en oh ja, Balkenende, zaten er telkens beteuterd bij. Het incident werd in Kopspijkers briljant gepersifleerd: Rosenmöller, gespeeld door Thomas van Luyn, bleef die ene zin steeds maar herhalen. De boodschap was duidelijk: hij wist niets anders.

Nu weet ook niemand wat we met GeenStijl aan moeten. Pim Fortuyn was een rasprovocateur, zoals de jongens (mannen) van GeenStijl dat ook zijn. Ik houd daar wel van. Men moet niet te comfortabel op de stoel zitten, daar word je gemakzuchtig van. De manier waarop Fortuyn de politiek wakker schudde, was prachtig. Net zoals het mooi is om te zien hoe GeenStijl de vastgeroeste, conservatieve wereld van de media knikkende knieën bezorgt. Het is heel belangrijk en onvermijdelijk dat dit soort figuren af en toe langskomen. De GeenStijl-stijl heeft zijn sporen verdiend door -mede dankzij een grote achterban (de ‘reaguurderders’)- een aantal journalistieke scoops te brengen.

Plasterk Castricum

Rutger Castricum omhelst minster Plasterk na de toekenning van zendtijd aan PowNed.

De redactie is duidelijk erg slim en heeft lang handig gebruik gemaakt van een massale onderschatting door de politiek en de traditionele media. Maar nu de rook opgetrokken is kunnen we eens goed bekijken wat GeenStijl eigenlijk waard is. Is het “een site waar geld wordt verdiend met leedvermaak” (de Volkskrant)? Of “de website van de onderbuik” (de Groene Amsterdammer)? Het is een feit dat GeenStijl overal schijt aan heeft. Ze schoppen tegen iedereen die het volgens hen verdient. De artikelen en de grappen zijn echter opvallend hol en soms zelfs schandalig onbeschoft. Ze bieden bovendien nergens oplossingen. De toon is onverminderd sarcastisch, bewust beledigend, kortom zeer negatief. Inhoudelijk stelt GeenStijl niets voor, zoals ook bij DWDD bleek. Maar het maakt mensen niet minder bang. Het probleem van ongenuanceerde provocatie is namelijk dat het bijna onmogelijk is om er op te reageren, laat staan om het af te troeven. Bovendien hebben enorm veel mensen behoefte aan een versimpeling en verharding van het publieke debat. Zo is het succes van GeenStijl volledig uit de hand gelopen.

Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat de hofnar op de troon gaat zitten. Als iemand hem om een beslissing vraagt, rinkelt hij wat met zijn belletjes en vertelt wat slechte grappen. GeenStijl hoort nu zelf bij het etablissement dat het altijd zo bekritiseerde. Dat is een zeer zorgelijke ontwikkeling. Dominique Weesie heeft ooit gezegd dat GeenStijl de journalistieke stijl van de Britse tabloids in Nederland wil introduceren. In Duitsland en Engeland maken kranten als Bild en The Sun er al jaren een wedstrijd van om de meest kwetsende krantenkoppen te bedenken (de talloze rechtszaken worden betaald vanuit hun marketingpotje). Weesie was zelf jarenlang journalist bij de Telegraaf, de krant wiens stijl nog het meest op de riooljournalistiek van de tabloids lijkt en die sinds 2008 eigenaar van GeenStijl is. Maar deze krant ging hem blijkbaar nog niet ver genoeg. Zinloos kwetsen is op GeenStijl tot een deugd verheven.

Zowel de Telegraaf als GeenStijl hebben nu een eigen tv-zender. De tabloidstijl begint steeds meer te domineren; Weesie lijkt te slagen in zijn missie. Filosoof Rob Wijnberg signaleerde al een ‘vergeenstijlisering’ van de Nederlandse journalistiek: de krantenkoppen van nagenoeg alle kranten repten na het drama op Koninginnedag sensatiegeil van een ‘aanslag’ op het Koningshuis en dit werd vergezeld door foto’s van door de lucht vliegende mensen. Wijnberg zag hier de invloed van GeenStijl in. De verharding en versimpeling lijken terrein gewonnen te hebben. Hoe ver kan dit nog gaan? De LPF ging van nul naar zesentwintig zetels en implodeerde vervolgens. Dit was niet te danken een sterke reactie van de overige partijen, maar aan interne zwakheden. Die lijken bij GeenStijl te ontbreken.

Wat moeten we doen? De mannen van GeenStijl afschilderen als jongens die eigenlijk heel lief zijn, zoals bij DWDD? Dat is lekker veilig, maar een zwaktebod. Wat dan? Een door de VARA gesponsorde website oprichten die zich ongegeneerd als extreem links profileert? JOOP.nl ziet er mooi uit en de enorme media-aandacht gaf aan dat men het toejuicht dat Fransisco van Jole openlijk de confrontatie met GeenStijl zoekt. Maar het is ook geen oplossing om nog harder B te gaan roepen, als A succes heeft. Het is bovendien de eenentwintigste eeuw, links is allang niet hip meer. Het enige wat tegen GeenStijl in kan gaan is een positief geluid. Laat ze daar eens een televisieprogramma aan besteden: Holland’s Next Charismatic Leader. Er is in Nederland toch wel een intelligente, charismatische man of vrouw te vinden die kritische, doch positieve ideeën heeft en waarin de overeenkomsten in plaats van de verschillen tussen mensen benadrukt worden? We hebben behoefte aan iemand die oplossingen biedt en niet bang is om de hang naar populisme te gebruiken om zijn of haar boodschap met pakkende leuzen over te brengen.

Maar ja, er is maar één Barack Obama en die is al president van Amerika.

-Bekijk hier de uitzending van de Wereld Draait Door met de heren van PowNed -

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Notice: Undefined index: show_large_first_post in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200122203538/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 31
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer