nieuwsbrief
Asset 14

They know too much dirt

In een korte serie verwondert Ron zich over het gezelschap dat hij op zijn vriendenpagina aantreft. Deze keer: een selfie van drie vriendinnen.

Mail

Zondag in de UB. Lege werkbanken. Twee studenten iets verderop, in slaap sukkelend boven wettenbundels. Voor me een scherm volgeplempt met halfslachtige zinnen, bestaande uit woorden die overbodig of ronduit onjuist zijn. Als ik er naar staar zie ik alinea’s, door de enter die ik her en der aanbracht voor mijn eigen gemoedsrust. Onderaan in kleine lettertjes prijkt een bronnenapparaat met notities als @OPZOEKEN, @BRON?, @KLOPT DIT WEL? Ik wil mijn vuist rood slaan op het witte blad, schreeuwen tot ik schor ben, chocolade eten. Ik wil huilen, gewoon heel hard huilen.

Verman je. Doe iets nuttigs. Open je browser. Facebook. Ja, Facebook! Ik scroll. Ik scroll terug. Mijn blik gevangen door een selfie van drie lachende meisjes. De tekst die er boven staat: I think we will have to be friends forever. They know too much dirt…

Ik hoor ze schaterlachen. Charl Delemarre en Kensington schallend uit de laptop. Een veld van broodkruimels op het aanrecht. Twee meisjes van begin twintig op de bank, de derde verschanst in een versleten stoel. De ernst, als Annelies vertelt over die keer met twee jongens van dat leuke Olof-dispuut. Het opengesperde paar ogen, het wachten met knipperen tot na de reactie die komen zal. Fleur die enthousiast Neeeee uitroept en opbiecht dat zij zelf, als ze heel eerlijk is, alwéér voor het bijltje is gegaan toen haar ex weer eens op de stoep stond.

Het stilzwijgen van Carlijn. Verwachtingsvolle blikken vanuit de stoel. Vurige dagdromen over ranzige avonturen, desnoods met de eenzame jongen die ze Wodka Lime zijn gaan noemen, de loner uit de kroeg. Met een dildo erbij, of een worst uit het koelvak zo nodig. Iets, wat dan ook, om het totale gebrek aan rauwe ervaringen te compenseren – materiaal om heldenverhalen uit te smeden.

Illustratie: Josse Blase.

Zwieberende aangeschoten lichamen die zich keurig op een rijtje weten te schikken voor de onontbeerlijke selfie. Alle opgespaarde charme ingezet voor dit sinds binnenkomst verwachte moment. Glimlachende bekjes op het scherm, gevolgd door een tekst die er echt bij moet. Het uploaden naar Facebook, in de zekerheid dat het veelzeggend is, of althans grappig, leuk, gezellig (!). Waarschijnlijk een combinatie van het allemaal. Stel je voor, de overvloed aan likes die dit gaat opleveren.

In de verlenging de gedachtes in de rij voor de kassa, de dag erna. De oude heks die plots voor Annelies uitschiet naar de kassa die net geopend is, terwijl ze al een rij gekozen had, en daar dus gewoon had moeten blijven staan. Hangjongeren een plaag? Niets vergeleken met bejaarden in de supermarkt. Bonnetjes controleren, vragen of de bonus er wel afgehaald is, geld terugvragen, artikelen terugbrengen, papieren door de caissière laten invullen waar ze tien minuten mee bezig is, centen op de grond laten vallen, pincode vergeten, eeuwig gezeur...

Ze lacht, als ze denkt aan het berichtje van Jonathan vannacht – toen de meiden al naar huis waren. Had ze daar wel op in moeten gaan? Ze maakt het hem wel erg makkelijk. Had ze niet soms – hoofdschuddend: Ach, het was toch leuk? Pluk de dag – als ik het niet doe, doet een ander het wel.

In de rij voor de kassa voelt ze haar kontzak trillen. Ze bukt, zet het zware mandje neer; haar broek glijdt van haar billen. Net iets te ver. Snel grijpt ze haar leven uit haar zak. Het scherm is al aan, het lijstje notificaties van de laatste tien minuten vraagt om actie. Blauw: twee nieuwe likes, één reactie. Groen:

20.25u. Jonathan: ‘Heey. Morgen dus film bij mij?’
20.28u. Bram: ‘Ben er om 9 ;)’
20.28u. Bram: ‘xx’

Een opgewekte glimlach danst boven haar kin. Snel nog even douchen.

Ron Vaessen (1987) schrijft aan zijn debuutnovelle en is redacteur bij het Tilburgs universiteitsblad Univers.

Josse Blase is een illustrator, afgestudeerd aan de Hogeschool van Kunsten in Utrecht. Zijn stijl kenmerkt zich in humor, kleur, speelsheid en een groot gevoel voor detail.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer