Asset 14

Juliana Spahr, held

Een held is iemand die nooit van zijn voetstuk mag vallen, hoe vind je zo iemand? Maartje zocht en vond een dichter.

Op een avond, waarschijnlijk tijdens de afwas, vroeg mijn vriend me wie mijn held was. Zelf heeft hij meerdere idolen in verschillende beroepsgroepen (van Ryan Gosling tot Louis CK, Messi en Tim Parks) en voor elke benarde situatie heeft hij wel een wijze raad van een van deze heren paraat. Zenuwachtig riep ik “jij natuurlijk”, om hem vervolgens af te leiden met een vraag over Ajax. In de uren daarna zocht ik koortsachtig naar een held. Het moest iemand zijn waar ik tegenop keek, iemand van wie ik alles zou willen weten, iemand die me niet kon teleurstellen. Ik moest en zou een held, al was het maar om te bewijzen dat ook ik mateloos kon bewonderen. Maar ik kon niemand vinden, want hoe langer ik erover nadacht, hoe kritischer ik mijn kandidaten bekeek, zeker nadat ik enkele kanshebbers had gegoogeld.

Uiteindelijk bleef er een persoon over, een vrouw die me al enige tijd sceptisch aankijkt vanaf de achterkant van haar dichtbundel Fuck You – Aloha – I Love You. Een bundel die zo goed is dat ik met alle stelligheid durf te zeggen dat jouw leven niet compleet is als je hem nog niet hebt gelezen. Zo. Ik heb weleens geprobeerd interviews met haar te lezen, maar de vragen en Juliana’s antwoorden waren zo abstract en intellectueel dat ik de vensters meteen weer weg klikte. Ook analyses van haar werk zijn moeilijk door te komen. Zo komt het dat ik vrij weinig weet van de vrouw wier poëzie ik mateloos bewonder, en dat wil ik graag zo houden. Ik kan mijn dagelijks leven niet met de uitspraken en levenswijsheden van mijn held verrijken, maar haar dichtbundels kan ik elk moment openslaan.

Detail van de voorkant van Fuck You - Aloha - I Love You.

Juliana Spahr schrijft vaak gedichten in series waarin ze telkens gedetailleerder wordt. Ze beschrijft situaties en beelden alsof het film stills zijn. Ze benoemt het overduidelijke, dingen die zo dagelijks zijn dat je ze niet meer ziet. Zo probeert ze haar omgeving te begrijpen. Een mooi voorbeeld is de serie Switching: hierin zet Juliana het beeld van een vergaderruimte met een vergadertafel tegenover dat van een hotelkamer waarin twee mensen seks hebben. Juliana beschrijft de functie van de tafel en de vergaderruimte: a space for gathering with a / boundary of wood. Dit spiegelt ze aan de mensen in de hotelkamer die zich gehaast uitkleden en elkaar aanraken en zo spreken zonder iets te zeggen. Ieder gedicht neemt de situatie op, zoomt in en uit, en draait het onderwerp tot alle kanten getoond zijn. Juliana durft te concluderen dat ze iets niet begrijpt, toch maken haar observaties en vragen meer duidelijk dan een stellig antwoord zou doen. Switching (in Fuck You – Aloha – I Love You) begint als volgt:

*

In a room we sit around a table.

The table is dark wood.

It has thick legs.

It is a space for gathering with a
boundary of wood.

*

In another room, in a hotel room
we hurriedly undress.

*

We use the table as a barrier and
we rest our things on it.

We value the table as decorum.

A table that is wood, that is hard.

*

A bed is soft and we, the two
people in the hotel room, run our
hands over each other’s bodies
while reclined upon it.

We like the feel of each other’s
bodies.

This is pleasure.

This is also speaking.

Deze gedichten lijken zo eenvoudig, toch krijg ik elke keer dat ik ze lees het gevoel dat er iets wordt opgelost. Alsof ik na het lezen van een serie als Switching de wereld, vergaderzalen, hotelkamers en mijn eigen relatie iets beter begrijp. Juliana Spahr is de enige dichter die ik bewonder en van wie ik gedichten kan lezen en daarna zelf nog durf te schrijven. Misschien is dat wel de belangrijkste eigenschap van een held. Een held moet je verwonderen en moet op een bepaalde manier onbereikbaar zijn, maar een goede held moedigt je ook aan om het zelf toch nog eens te proberen. Daarom sluit ik gewoon af met nog een gedicht uit de serie Switching, in de hoop dat het je zal inspireren.

*

In the hotel room we are different.

One of us is lighter, one is darker,
one is paunchy, one is thin, one is
wrinkled, one is resilient, one is
hairy, one is smooth.

These characteristics are combined
on each of us in a way.

We run our hands along each
other’s bodies and have one
person with one leg on one
person’s shoulder and the other
stretched out or twined around
the other person in the hotel
room.

This position is difficult.

It is not an easy position for our
bodies, our desires.

This is interaction.

This impossible position.

This position that does not even
give the most pleasure.

And yet we place all our hope in
this touching.

As touching, gathering, happens
in the most difficult places at the
most difficult times.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer