Deze week: Egypte, maar ook Marjolijn Februari, Armadillo, Charlie Aptroot en de nieuwe krant van Rupert Murdoch. " /> Deze week: Egypte, maar ook Marjolijn Februari, Armadillo, Charlie Aptroot en de nieuwe krant van Rupert Murdoch. " />
nieuwsbrief
Asset 14

hard//talk V

Een beetje New York in Nederland: hard//talk is onze variant van Talk of the town van The New Yorker. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Graag horen we wat u van deze rubriek vindt. Mailt u ons!

Mail

Illustratie: Kathrin Klingner

Zelf

Egypte

Refresh. Niets. Refresh. Nog steeds niets.
Mijn broer probeert al de hele week via Facebook zijn vrienden in Caïro en Alexandrië te bereiken. Maar Facebook zwijgt. De enige informatie die het sociale netwerk ons geeft is dat Ashraf Abaza, Salma Tarek El Ahmar en Mohamed El Tayeb voor het laatst ‘actief’ waren op 27 januari. De dag dat het internet en de mobiele telefoonnetwerken in Egypte werden platgelegd.
Desondanks probeert mijn broer zijn vrienden via Facebook bij te staan. En hij is niet de enige. Iedere dag verschijnen nieuwe steunbetuigingen op de walls van Ashraf, Salma en Mohamed. “Stay safe”, “Free Egypt!”, “Do not give up! You’re in my thoughts” en “نحن نحبك”.
Een Egyptische blogger schreef vorige week, vlak voordat het internet eraf gegooid zou worden: “Ik heb het niet nodig. Niemand op het Tahrirplein heeft het nodig. Niemand in Suez of Alex heeft het nodig. Vertel Mubarak dat de volksrevolutie zijn verdomde internet niet nodig heeft.” De massabeweging laat zich niet afschrikken of tegenhouden door een platgelegd netwerk.
"Maar zo zonder respons, en nu de dagen vorderen, lijkt hun wall wel steeds meer op een gedenkmuur," zegt mijn broertje.
"Dat moet je niet zeggen. Ze zijn vast kerngezond met stenen aan het gooien."
"Laten we het hopen."

Door Annabel Troost

De Hofstad

Alsjeblieft, Charlie Aptroot

Charlie Aptroot zit voor de Volkspartij van Vrijheid en Democratie in de Tweede Kamer. Het laatste halfjaar is Aptroot veel in de media. Want gaat het over het openbaar vervoer in Nederland – en dat gebeurt nog wel eens – dan is Charlie er als de kippen bij om iets te zeggen, namens het volk natuurlijk.
Vaak is het negatief en ongefundeerd wat Charlie zegt. Zetels haal je immers door te kankeren. En zetels, die wil Charlie wel. Net als macht. Vandaar dat Charlie graag Kamervoorzitter wilde worden, enkele maanden terug. En vandaar ook dat hij enkele jaren daarvoor serieus overwoog met Rita Verdonk uit de VVD te stappen, om de lift naar boven in te stappen. Nu zegt hij: om zijn zetel op te geven.
Mark – excuus: premier Rutte – moest toen behoorlijk lullen om Charlie bij de partij te houden. Dat lukte, en nu heeft Charlie dus onderwerpen in de portefeuille zitten – Verkeer, Openbaar Vervoer, Infrastructuur – waardoor hij lekker vaak voor de camera mag verschijnen om te lopen kankeren.
Afgelopen week werd Aptroot door de NOS geïnterviewd over de financiële problemen van hogesnelheidsexploitant HSA, die de Fyra bestiert – de lijn tussen Amsterdam en Rotterdam. Eén lijn, één probleem, ja. Desondanks was het bruggetje naar de Nederlandse Spoorwegen snel gemaakt. En naar ons, natuurlijk. "De behoefte van de reiziger", daar had Charlie het over. Na de behoeftes werd hem gevraagd naar de gevaren: "Wat zijn de risico's voor ons, de belastingbetaler?" Charlie’s antwoord: "Ja, uiteindelijk moet de belastingbetaler het betalen." Angst. Onvrede. Lekker kankeren.
Uiteindelijk betaalt de belastingbetaler al het openbare goed, Charlie. Ook jouw salaris.
Kankeren op de NS is als kankeren op je moeder: ze doet het echt goed, hoor. Lees dit maar, een opiniestuk uit de Volkskrant van vorige week. Van een hoogleraar die zijn studie wel heeft afgemaakt.
Alsjeblieft, Charlie.

Door Philip Huff

De filmclub

Armadillo

Afghanistan-correspondent Joeri Boom schreef dat de politiemissie naar Kunduz grote onzin is, omdat de Afghanen grotendeels ongeletterd zijn en er nauwelijks functionerende rechters bestaan. In feite leid je dus laagopgeleide mensen op in het gebruiken van (gedoseerd) geweld, terwijl ze geen justitioneel apparaat hebben om te dienen. Het is alsof je Zwarte Pieten gaat schminken, terwijl er niemand Sinterklaas wil spelen. Later bevestigden vele experts dit beeld.
Vervolgens zag ik de Deense documentaire Armadillo, die bewees dat de Westerse soldaten net zo goed onwetende ongeleide projectielen zijn en dat Afghanistan zo mogelijk nog moeilijker beheersbaar is dan de jungle van Vietnam. En toch gaan we.
Marjolijn Februari schreef onlangs in nrc.next over de Abilene-paradox, bedacht door managementexpert Jerry B. Harvey. Hij kwam hierop tijdens een familiedag, toen het plan ontstond om een tochtje naar het plaatsje Abilene te maken, waar niemand zin in had. Toen ze aan het eind van de dag bezweet, hongerig en chagrijnig terugkeerden, realiseerden ze zich dat niemand naar Abilene had gewild. “Whose crazy idea was this anyway?” vroegen ze. Niemand wist het. En toch gingen ze.
De Kunduz-missie is een voorbeeld van een Abilene-paradox: niemand heeft er zin in, we weten niet meer of het een goed idee is, maar we gaan toch maar. Dat was nou eenmaal zo afgesproken – dachten we.
Hoewel de door Taliban bevolkte woestijnvlakte toch nog een iets minder gezellige plek voor een uitje is, dan het schattige Texaanse dorpje Abilene. De Nederlandse politiek is een groot gezapig familiefeestje waar iedereen geroutineerd zijn rol speelt: de oppositie wordt boos, de regering fronst de wenkbrauwen en na afloop drinken ze met elkaar in Nieuwspoort. Soms maken ze een uitje naar Kunduz of naar de bezuinigingen op het onderwijs, ook al hebben ze er geen zin in en weten ze diep van binnen dat het geen goed idee is. Maar ja, het was nou eenmaal zo afgesproken.

Door Rutger Lemm

Ver weg

Met gebalde vuist

In het Midden-Oosten slaat men elkaar de hersens weer eens in. Ditmaal niet in Libanon, Israël of Irak, maar in Egypte. Daarnaast staat Libanon wederom aan de rand van een burgeroorlog, zijn vanuit de Gazastrook weer Russische raketten op Israël geschoten en moet er volgens statische berekeningen komende week weer een bom afgaan op een drukke markt in Irak, maar dat nieuws verkoopt inmiddels niet meer en daarom hebben we het over Egypte.
In het Westen reageert men met afschuw op de inperking van de pers- en internetvrijheid, terwijl een derde van de bevolking boven de 15 jaar niet eens kan lezen of schrijven. Het schrift werd in Egypte meer dan vijfduizend jaar geleden geïntroduceerd, maar het is niet alsof men vóór de zogenaamde ‘volksrevolutie’ al wel van persvrijheid had gehoord.
Intussen kijken we met naïeve smart uit naar de beloofde democratische verkiezingen als meer dan 60 miljoen plattelanders, op een bevolking van ruim 80 miljoen, gaan kiezen wie er de baas wordt. Maar hoe we ook hopen, een democratie naar onze begrippen zal er niet komen. Want ons soort democratie is gebaseerd op het idee dat elk individu zich in vrijheid kan informeren om tot een autonome keuze te komen; en in Egypte is een derde van de bevolking analfabeet, begrijpt men nauwelijks wat onafhankelijke pers is en kijkt men bovendien heel anders tegen het concept autonomie aan.
Wij kijken naar de beelden, zien schreeuwende mensen met gebalde vuisten en menen dat Mubarak, de kwade dictator, het nu echt te bont heeft gemaakt. Maar dat verdient enige nuancering: nu breekt men Caïro nog af, morgen laat het volk zich door de nieuwe dictator in slaap sussen. En die gebalde vuisten dan? In het Midden-Oosten gaat alles met een gebalde vuist.

Door Elon Heymans

Machtige Media

Rupert Murdoch

Ruport Murdoch is een mediatycoon die zijn sporen al lang verdiend heeft, maar nog steeds bereid is grote risico’s te nemen. Deze week lanceerde hij The Daily, een krant die speciaal voor de iPad gemaakt is. Op zich is dat niet zo heel bijzonder, maar hij zegt inmiddels dertig miljoen dollar geïnvesteerd te hebben en geeft er elke week bovendien nog eens vijf ton aan uit. En de krant kost een dollar per week, of veertien cent per dag in de appstore van Apple. Dat is nog eens geloven in een businessmodel.
De recensies zijn nog een beetje verdeeld. Er zit geen zoekfunctie in, delen via Twitter of Facebook werkt niet altijd goed en het lijkt nog een beetje een prototype. Toch zijn dat maar details. Het concept is leuk, maar zo’n krant koop je uiteindelijk voor de content. Nu is het een soort Algemeen Dagblad, met saaie roddels en hele korte berichtjes over grote gebeurtenissen. Dan kan ik toch beter Flipboard lezen voor het laatste nieuws en bijvoorbeeld Salon of Slate voor achtergronden. Uiteindelijk gaat het toch niet om het betaalmodel of de techniek.
Binnenkort komt de New York Times met news.me, dat een grote concurrent moet worden voor The Daily. News.me zal al het nieuws verzamelen uit jouw sociale mediadiensten en worden gefilterd door de New York Times-redactie. Daar geloof ik meer in, maar toch verdient Murdoch een pluim. In maart wordt hij tachtig en hoewel hij al lang rustig van zijn pensioen zou kunnen genieten, is hij nog steeds bereid om grote investeringen te doen. Daar kunnen jongere mediabedrijven toch nog wat van leren.

Door Tim de Gier

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer