Illustratie: Mirjam Dijkema

Nu weet u eindelijk ook wat wij van de dood van Bin Laden vinden!" />

Illustratie: Mirjam Dijkema

Nu weet u eindelijk ook wat wij van de dood van Bin Laden vinden!" />
nieuwsbrief
Asset 14

Royally screwed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Mail

Illustratie: Joost de Haas

Commentaar

U! S! A! U! S! A!

Er was geen gejuich te horen toen Obama in de avond van 1 mei zijn versie van het triomfantelijke “we’ve got him” ten gehore bracht. De president stond in zijn eentje voor de camera, in een lege gang en sprak de wereld sober toe. Hij noemde de vele doden, de gebrachte offers en gerechtigheid.
Obama heeft Osama te pakken gekregen en wat een heerlijke timing, zo vlak voor de verkiezingsrace weer begint. Op straat worden foto’s van Bin Laden verbrand en klinkt een eindeloos ‘U! S! A!’. De mensenmassa’s voor het Witte Huis verschillen ineens weinig van vlagverbranders en jihadisten uit het Midden-Oosten. Een voortvluchtige gek werd voor velen een symbool van het kwaad, of voor een heilige oorlog. Nu is hij voor zijn hoofd geschoten, en wat verandert er dan? Een symbool verandert in symboolpolitiek, een held in een martelaar.
Bush riep tien jaar geleden: ‘We’ll bring him to justice’. Obama zegt bedeesd: ‘Justice has been done’. Er is geen rechter of proces nodig geweest tot deze gerechtigheid te komen - wel een aantal geheime CIA-gevangenissen en omstreden ondervragingstechnieken.
Obama profileert zichzelf ondertussen als de Job Cohen van de Verenigde Staten. Hij probeert de boel alleen maar een beetje bij elkaar te houden. Hij herinnert zijn land aan hun gevoel van gemeenschap na 9/11, en noemt tenminste drie keer de ‘Friends and Allies’ van de V.S. Hij herinnert ons eraan dat dit geen oorlog tegen de islam was, en dat Pakistan heel behoorlijk heeft meegewerkt. Tot slot maakt hij ook nog vriendjes bij de Republikeinen door George W. een paar goedgeplaatste veren te geven. Het blijft tenslotte one Nation under God.
Obama loopt weer alleen terug door de lege gang naar zijn kantoor. Hier loopt de grote, in eenzaamheid opererende, leider van de Westerse wereld. Wie twijfelt nog of hij zal worden herkozen? We weten nu dat hij in ieder geval twee dingen kan: campagne voeren en doodsvonnissen tekenen. God bless the United States of America.

Door Meredith Greer

Rolmodel

Joodse buren

Het is herdenkingsdag, en de vlaggen hangen halfstok. Op de Dam in Amsterdam is een verhoogde staat van beveiliging ingesteld. De Koningin hijst zich in het zwart. Willem Jan Otten bekijkt nog een keer zijn notities voor zijn toespraak in de Nieuwe Kerk. Op televisie wordt Schindler's List weer uitgezonden.
In het café op het Rembrandtplein bereiden we onze gasten voor op wat komen gaat. Zometeen zetten we Radio 1 aan, zal de klok acht slagen tellen. En, zoals elk jaar, vliegen mijn gedachten gedurende twee minuten van mijn oma die als verzetslid het Parool rondbracht, naar de bruine vlek op de muur, naar de vergeten boodschappen, naar die jongen met wie ik laatst heb gezoend, naar mijn afgebladderde nagellak.
Plots wordt de trompet geheven, en schalt het Wilhelmus. De gasten vervolgen nog wat zachtjes hun gesprek, en vatten de vork weer op om voorzichtig verder te dineren. Twee korte minuten die ons herinneren aan alle gruwelijkheden die zich hebben afgespeeld. Zo verstreken. In Amsterdam werden gedurende de Oorlog ongeveer 61.700 joden gedeporteerd, en niet veel gedenkt hier nog aan. De huizen zwijgen of zijn gesloopt, en de generatie die zich de oorlogsjaren nog kan herinneren sterft langzaam uit. Nog maar een paar decennia en de stad wordt bevolkt door onwetendheid.
Om dit te voorkomen en mensen bewust te maken van hun geschiedenis is het project Joodse Huizen bedacht. Een initiatief van Frits Rijksbaron. Vandaag prijkt achter de ramen van 21.662 adressen een poster. Op de adressen, verspreid door de hoofdstad, woonden vroeger slachtoffers van het nazibewind en dankzij de posters krijgen zij weer naam. Open vandaag dus je ogen, kijk om je heen op straat, en sta nog wat extra minuten stil.

Door Ava Mees List

Nieuws in beeld

Osama Bin Laden is gedood in zijn schuilplaats in Abbottabad.

Illustratie: Mirjam Dijkema

Machtige Media

Onderzoek claimt dat de journalistiek de 'strijd' met de sector van voorlichting en PR verliest

“Met de journalist.” “Dag journalist! Met het PR-meisje!” “Pardon, ken ik u?” “Ja joh, ik zag net op Facebook dat we vier mutual friends hebben en volgens mij zitten we in dezelfde yoga-klas…” “Yoga? Ik heb maar één keer…” “Leuk hè? Wacht even… Ik heb je toegevoegd als vriend. Wel accepteren hoor!” “Eh… ik weet niet…” “Maar luister, journalist - mag ik journalist zeggen? Ik heb je artikelen van de laatste tijd doorgenomen en ik heb een echte gouden tip voor je.” “Weet u, ik heb een deadline en er wordt hier bezuinigd, dus…” “Ja, ja, daarom juist! Ik ken je hoofdredacteur goed – vriend van een vriendin van me – en ik weet toevallig dat hij meer verhalen over jonge mensen in die krant van jullie wil.” “Ja, dat heb ik ook gehoord, maar ik ben nu bezig met een uitgebreid onderzoek naar de misstanden…” “Ik hoorde ook dat je morgen op gesprek moet komen. Een soort sollicitatie voor je eigen baan, toch?” “…” “Hallo?” “Ik luister.” “Wel, we hebben hier een fantastische nieuwe schrijver. Hij is 21 en hij was hiervoor DJ en hij heeft een ringbaardje. Hij heeft een boek geschreven waarin hij in elk hoofdstuk een andere vrouw bevredigt met een gadget. Dus in hoofdstuk één is het een negerin met een iPad, in hoofdstuk twee een gymnasiummeisje met een Kindle… Er zitten eerlijk gezegd wat passages in waar ik van denk: nou, nou. Maar het gaat wel heel erg over onze tijd. Het is heel filosofisch, zeg maar. En hij is nu al heel populair op Hyves.” “Ik weet niet…” “Als je er een artikel over schrijft – niet per se lovend, maar wel positief – kopen wij een A4 aan advertentieruimte in jullie bijlage.” “Jezus, maar mijn onderzoek…” “Ah! Je hoofdredacteur stuurt me net een DM op Twitter waarin hij zegt dat hij het een ‘te gek gaaf’ idee vindt.” “[zucht] Stuur me de info maar.” “Al gedaan. Zeg, dan ga ik nu snel in mijn grafkist liggen, want de zon komt bijna op. Morgen moeten er weer zielloze producten
worden verkocht natuurlijk. Ciao-ciao!”

Door Rutger Lemm

Post Scriptum

Royal wedding of royally screwed?

Welke kant van Engeland kwam 29 april niet op televisie? In het Verenigd Koninkrijk zijn overheidsbudgetten aan alle kanten in mootjes gehakt. Vooral in de publieke sector vallen klappen. Honderdduizenden zullen in de komende maanden hun baan verliezen en de broekriem van menig Brits gezin gaat een paar tandjes strakker. Inflatie, belastingverhoging, werkloosheid: welk signaal moet je in deze tijden als koninklijk bruidspaar in godsnaam afgeven? In een wit jurkje van de C&A op de fiets naar Westminster Abbey is ook weer zo armetierig.
Zonder greintje ironie stonden de royalisten al dagen langs de route te wachten. Voor een stad met een substantiële etnische bevolking is de vlaggetjeswapperende sliert opvallend blank. Het leek 1981 wel: Princess Di had evengoed ieder moment in een koetsje voorbij kunnen hobbelen. Maar wie beter heeft opgelet, heeft gezien dat er wel degelijk veel veranderd is. De brave koningsgezinde burger is allang niet meer de norm. De Britten zijn bozer, venijniger en hebben nauwelijks nog respect voor hun instituties. Met burgerlijke gehoorzaamheid scoor je geen punten meer. En evenmin met een stiff upperlip - tenzij je een ledemaatloze Afghanistanveteraan bent.
Wat een vieze tegenvaller! Ik heb een hekel aan het Nederlandse koningshuis, maar in ons land mag je tenminste nog steeds ongegeneerd Koninginnedag vieren. "Dutch hypocrites", noemde mijn republikeinse huisgenote ons. Dat ik haar daarna vertelde dat we de dag van de arbeid eigenlijk altijd - brak - overslaan, deed me verder in haar achting dalen. Stiekem wilde ook ik champagne drinken met een zelfgemaakte hoed op en krijsen bij het zien van de jurk van Kate. Maar in Engeland moet je kleur bekennen. Om te bewijzen dat ik niet langer dubbelhartig was, heb ik mijn speciale huwelijksmok op de grond in stukken gesmeten. Wel droeg ik nog een hoed, maar dat telde niet meer. Voorop stond ‘royal cunts’.

Door Annabel Troost

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer