nieuwsbrief
Asset 14

Niet diepgaand, niet enerverend

Niet diepgaand, niet enerverend

Een paar weken geleden heb ik besloten een leuk leven te gaan leiden. Deze beslissing had duizend redenen, maar de leukste is: mijn beste vriendin is met een burlesque-danseres samen gaan wonen. In een appartementje in Londen, met een kat en een kast vol boeken.

Mail

Vroeger zou ik hier stiekem jaloers op zijn geweest. Wij hadden immers een denkbeeldig 'Pact voor gematigde meisjes' gesloten. Dit pact verbood onder andere openbaar dronkenschap, rare vrienden en alle andere dingen waar je later spijt van kan krijgen.

Het grondbeginsel van het pact voor gematigde meisjes was dat de een geen leuker leven mocht hebben dan de ander. Ook was het van groot belang dat we elkaar nooit saai vonden, vooral niet op onze saaiste momenten. Op die momenten vonden we onszelf al stom genoeg.

We waren elkaars rustpunt, zonder oordelen. Als zij op zaterdagavond om tien uur wil slapen, prima. Als ik drie weekenden achter elkaar in het dorp van mijn ouders door wil brengen, niks mis mee. We moedigden elkaar aan om voor onszelf te kiezen, ook al wisten we dondersgoed dat dit voortkwam uit een angst voor het onbekende, niet uit een verlangen naar rust.

We gunden elkaar die rare buitenwereld wel, niks meer zelfs. Maar tegelijkertijd waren we als de dood dat de ander die ineens wel durfde te veroveren, op wat voor debiele manier dan ook. Dat er een gesprek zou komen waarin een van ons zou zeggen: ‘Wat ik nu toch heb meegemaakt!’ Of erger nog: ‘Ik heb maar vijf minuutjes, want ik word zo opgehaald door George en Butterfly en ik kan mijn wafeltang nergens vinden.’

En toen ging zij dus met een burlesque-danseres samenwonen, en ging ze naar één van haar shows. Het was de eerste lang gehoopte scheur.

Ze deed dat op een moment dat ik van alle kanten wankelde en twee kanten op kon vallen. Ik kon a) de rest van mijn leven in bed blijven liggen, of b) een leuk leven gaan leiden. Antwoord b klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dat was het voor mij niet. Ik lag namelijk in bed, had voor de zoveelste dag op rij geen fatsoenlijk ontbijt in huis en keek uit op twee wegwerpcameraatjes met verliefde vakantiefoto’s die ik waarschijnlijk nooit meer laat ontwikkelen.

Het waren de verhalen van mijn beste vriendin over meisjes met tepelkwastjes en in levensgrote champagneglazen die me de juiste kant op duwden. Ze had het niet verwacht, zei ze, maar zoiets leuks had ze nog nooit gezien. Bij het applaus stonden alle danseressen op een rij en gooiden ze hun benen in de lucht. Ze had bijna zin om mee te doen.

Het was alsof ze in één ruk ‘n nieuwe wereld onze cocon binnensleepte. Een wereld waar dingen onverwacht leuk kunnen zijn. Niet diepgaand, niet enerverend. Gewoon leuk, verder niks. Toen dacht ik: ik kan dat ook, fuck it.

Sindsdien probeer ik een beetje ruimte vrij te houden in mijn hoofd en agenda voor onverwacht leuke dingen. Tot nu toe gaat het me goed af. Om even te pronken: ik luisterde samen met een leuke bijna-vreemde L’amour Toujours in een lege kroeg, terwijl de barman rond stuiterde en ons met gratis bier bedankte voor het herbeleven van zijn tienerjaren. Ik zat bij Omroep MAX. Ik zat op een bankje langs een rode loper en bekritiseerde outfits, en proefde een cracker met sambal en hüttenkäse en vond ‘m lekker, terwijl ik helemaal niet van houd van heet eten. Al met al ben ik wat vaker moe, maar heb wel een nieuw soort rust in mijn hoofd.

Mijn beste vriendin heeft hetzelfde. Als we Skypen maken we grapjes over het aanbreken van onze zogenaamde wilde periode. Maar maak je over ons geen zorgen. We slaan niet door, sambal en een extra biertje, dat ligt binnen ons vermogen. Daarbij komt: als je dit leest ben ik met mijn opa op parochiereis naar Rome. Misschien kom ik daar weer tot bezinning. Laten we het niet hopen.

  

Foto: French Walery

Lisanne van Aert (1993) is redactielid bij Hard/hoofd en schrijver, theatermaker en toekomstig bloemist. lisanne@hardhoofd.com

Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer