Asset 14

Een onaangepast mens

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer wekelijks in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. Deze zondag niet, vandaag is hij voor even een hotelbaas op Vlieland. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Een paar dagen geleden belde hij op. "Bruin," zei hij, "ik kom weer even een paar dagen langs." Hij telefoneerde, natuurlijk, vanuit een café. Scheltema of Schiller, een van de twee moest het zijn. Door de hoorn klonken bargeluiden: het getingel van glazen die op elkaar werden gestapeld en vlak bij hem voerden twee mannen een gesprek dat bijna woordelijk was te verstaan.

"We zijn natuurlijk altijd heel blij wanneer u komt," loog ik. "We zouden het alleen erg op prijs stellen als u dan ook uw openstaande rekening betaalt. U staat inmiddels driehonderd gulden bij ons in de min."

Terwijl ik het bedrag noemde, begon hij hard te hoesten, klonk er een enorme rochel en daarna werd de verbinding plotseling verbroken. Dubbeltje op.

Ik hield zijn vaste kamer voor hem vrij, de zolderkamer vanwaar je uitzicht hebt op de wadden en de zee, maar een paar dagen later was hij er nog altijd niet. Ik ging ervan uit dat hij zich had bedacht en liever in Amsterdam bleef, waar voor een man als hij nu eenmaal meer te beleven valt dan op dit stille eiland.

Maar gisteren, op zaterdag, verscheen zijn dikke lijf ineens in de deuropening van het hotel. Zwaar ademend, in zijn lange regenjas vol vlekken en met zijn versleten hoedje op zijn kale hoofd, wurmde hij zich hardop mopperend langs de deurpost. Toen hij voor me stond, trok hij zijn portemonnee en gooide met een trots gezicht twee uiterst smerige, verfrommelde en bovendien enigszins stinkende briefjes van honderd op de tafel. Vervolgens hield hij een onsamenhangend verhaal over zijn vertraging. Eerst had hij met Henk Hofland gevochten in Schiller, waardoor zijn bril kapot was gegaan. Zijn opticien wilde hem geen nieuwe bril geven als hij niet betaalde, waardoor hij geen geld meer had voor de trein naar Alkmaar en de bus vandaar naar Harlingen. Toen bedacht hij dat hij van een uitgever nog geld tegoed had. Hij belde hem vanuit het café maar die uitgever bleek met zijn gezinnetje in een huisje in de buurt van Maastricht te zitten. Geen enkel probleem, hij nam gewoon de trein naar Maastricht (Hofland leende hem er geld voor) en omdat het al laat was toen hij daar aankwam kon hij weinig anders doen dan bij de uitgever overnachten.

Illustratie: Leila Merkofer

Het arme gezin, dacht ik terwijl hij het vertelde. Waarschijnlijk heeft hij al hun wijn opgedronken en tot vroeg in de ochtend over politiek zitten oreren.

"Hier heb je je geld, Bruin," riep hij ter afsluiting van zijn verslag, "ik heb er het hele land voor afgereisd."

"Er ontbreekt nog honderd gulden," protesteerde ik.

"Die krijg je de volgende keer."

"Hoe lang bent u van plan te blijven?" vroeg ik en ik merkte dat mijn stem trilde. Maar hij had de kamersleutel al uit de kast gegrist en de benen genomen naar de trap. Een koffer had hij niet bij zich. Uit zijn rechterjaszak, vlak naast een winkelhaak, stak een tandenborstel en een of ander Frans boek.

"Zou ik zo een bord eten en een koud glas bier van je mogen?" riep hij halverwege de begane grond en de eerste etage. Van zijn stijgende lichaam zag ik alleen nog zijn dikke benen en zijn afgetrapte schoenen.

"Komt voor elkaar," riep ik en enigszins wanhopig zag ik al voor me hoe hij als een beest tekeer zou gaan in de eetzaal, bier en eten morsend en zijn peuken uitdrukkend in de borden of op de vloer. Het tafelkleed zou ik zoals altijd na afloop moeten weggooien. De andere gasten zouden hem verbouwereerd aanstaren. En inderdaad, het is allemaal precies gegaan zoals ik verwacht had. Zoals het al jaren gaat.

Vandaag is het zondag en de meeste gasten zijn naar de dienst in de Nicolaaskerk. Mijn beroemdste logee ligt nog in zijn bed. Ik verwacht hem aan het einde van de ochtend beneden, zo ongeveer wanneer de kerkgangers terugkeren voor koffie en appeltaart. Puffend en rokend zal hij de gelagkamer binnen komen en ik weet al wat hij zal bestellen: een omelet met extra kaas en een glas bier.

Morgen gaat hij weer weg, tenminste, dat zegt hij. Gelukkig houdt hij het nooit langer dan een paar dagen vol zonder Amsterdamse cafés, gesprekken over politiek (want daar weet ik niets van) en internationale kranten. Ik weet nu al dat hij gaat proberen om geld te lenen voor de reis terug. En ik weet ook nu al dat ik hem dat ga geven. Want hoe krijg ik hem anders de boot weer op?

Mail

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer