nieuwsbrief
Asset 14

Pack leader

Gilles slaapt niet meer. Gelukkig is hij huisvrouw, en schrijver. Iedere zondagochtend heeft hij op hard//hoofd een moment voor zichzelf. Zondagsrust: het (niet zo jonge) vaderschap van Gilles van der Loo, van onderen belicht.

Mail

Het was zaterdag. Er moesten boodschappen gedaan. Met Nadim op mijn schouders en Otis de Hond op mijn hielen liep ik in de richting van de Noordermarkt. Ondanks de grote drukte stopte Otis op al zijn gebruikelijke plekken om te piesen, wat betekende dat Nadim en ik naast hem moesten wachten tot hij klaar was - inclusief uitgebreid ruiken aan zijn eigen pies - omdat hij ons anders niet meer zou kunnen vinden.

Aan de rand van de markt hield Otis stil. Hij draaide een rondje met de klok mee en toen een rondje tegen de klok in. Zijn rug kromde zich en zijn staart krulde omhoog als die van een stinkdier.

“O, fuk”, zei ik. “Oot. Fukkestein.” Als vanzelf gingen mijn handen - één tegelijk, de andere moest steeds een van Nadims voeten vasthouden - in mijn zakken op zoek naar een plastictasje, een oude krant of iets anders om hondenkak mee op te ruimen.

Er is iets vreselijk intiems aan de manier waarop een hond naar je opkijkt terwijl hij schijt. Voor degenen die geen hond hebben: denk aan het moment dat een langverwachte en nogal harde drol eindelijk over zijn dikste deel heen is en in één soepele beweging naar buiten floept. Die tranen in je ogen, die kriebel in je neus en de plotselinge rush­ die over je hele lichaam lijkt te gaan.

Stel je nu voor dat je daarbij iemand recht in de ogen kijkt.

Terwijl de drommen met hun herbruikbare linnen boodschappentassen om ons heen dromden, plopten Otis’ oogjes bijna uit zijn kop. Zijn bek stond open en natuurlijk hing zijn tong naar buiten (je bent een hond of je bent het niet).

Beeld: Joost de Haas

Ik weet niet waarom ik opeens - na meer dan twintig jaar zonder - een hond wilde. Mijn sterkste argument tegen was altijd dat ik nooit van mijn leven achter een beest aan zou lopen met een zakje lauwe kak in mijn hand. Nu was er niet eens een zakje om die kak in te doen. Het enige wat ik bij me had, waren de ingescheurde bioscoopkaartjes van Thomas Vinterbergs nieuwe film, die Birre en ik de avond ervoor in The Movies hadden gezien.

Otis kneep af en ik zakte door mijn knieën. Terwijl ik met één van de kaartjes de drol zo compact mogelijk probeerde te maken, begon Nadim te bokken op mijn nek. “Koek,” schreeuwde hij. “Koek!”*

Otis de Hond keek meewarig naar zijn drol, die goddank stevig genoeg bleek om als een monsterlijk wafelijsje tussen mijn kaartjes naar de vuilbak te dragen. Zoals zo vaak vroeg ik me af wat hij ervan moest maken dat de persoon - de pack leader - waar hij in de wereld het meest tegenop zag, zijn kak bijeenschraapte en, met wat er alleen als de grootste eerbied uit kon zien, in een van die speciale groene bewaarkasten legde.

 

* Op dit moment kent Nadim vier woorden. ‘Koek’ kwam er gek genoeg het dichtste bij.

 

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer