Een slip-of-the-tongue van zijn vriendin beheerst Kaspers leven." />

Een slip-of-the-tongue van zijn vriendin beheerst Kaspers leven." />
nieuwsbrief
Asset 14

De juten zak

Twee obsessies vond ik een beetje veel van het goede. Zo natuurlijk als dat maar kan, nam Wilfried de plek in van Rupert. Als mijn vriendin de deur uit was, zocht ik overal naar aanwijzingen. Ik bladerde door oude agenda’s en notitieboekjes, probeerde achter het wachtwoord van haar e-mail te komen en doorzocht Facebook. Maar de naam leek nergens aanwezig te zijn. Waarom had mijn geliefde me dan zo genoemd? Aan Rupert dacht ik helemaal niet meer, tot Balthasar over hem begon.

Mail

Balthasar was sinds die dag na Lowlands niet meer uit ons huis weggeweest. In het begin probeerden we hem nog subtiel de deur te wijzen, maar hoe strenger we werden, des te standvastiger leek hij te zijn. ‘Het bevalt me hier,’ zei hij, ‘ik heb nog nooit zo goed geslapen als op jullie bank en nog nooit zo goed gegeten als uit jullie koelkast. Bovendien weet ik niet waar ik naartoe zou moeten’. Mijn vriendin vond dat we de politie moesten bellen. ‘Ach, hij doet toch geen vlieg kwaad,’ probeerde ik voorzichtig. ‘Nee, deed hij dat maar’, zei Annika, ‘hij trekt juist vliegen aan’. Het was waar dat zijn lichaamsgeur geliefd was bij de vliegende schepselen. Maar zoals je gewend kan raken aan een vervelende hoest, zo begonnen Balthasar en zijn gevleugelde vriendjes langzaam bij ons meubilair te behoren, als een stoel die weliswaar in de weg staat, maar desalniettemin een stoel is. Bovendien kon hij erg behulpzaam uit de hoek komen. Zo verraste hij ons, nadat wij terugkwamen van een bioscoopbezoek, met een zelfgetimmerde wieg. ‘Daar kan Bubbeltje heerlijk in slapen,’ zei hij trots. Hij had ons ongeboren kind Bubbeltje gedoopt en die benaming namen wij erg snel over. ‘Misschien hoeft Bubbeltje zelfs nooit meer wakker te worden’, zei Annika cynisch en ze wees naar de roestige spijker die uit de onderkant stak. Maar het ging om het gebaar natuurlijk.

Haar hormonen zorgden ervoor dat Annika steeds meer op Balthasar gesteld ging raken. Het nieuwe doel in haar leven was onze huisgenoot een wasbeurt geven. Maar Balthasars angst voor water verhinderde de uitvoering van dit plan. ‘Laat me je dan op z’n minst onderspuiten met deo’, zei Annika standvastig. Dit vond Balthasar goed en met zijn moddervette naakte lichaam over een stoel gebogen onderging hij de tsunami van Axe, terwijl met een afgrijselijk getik de vliegen doodvielen op ons parket. Annika schaterde van blijdschap, want ze zocht al veel te lang naar een manier om de wereld te verbeteren. In de tussentijd kon ik alleen maar aan Wilfried denken. Was hij de vader van Bubbeltje? Het had me altijd al zo’n onwaarschijnlijke gedachte geleken dat ik mij voort kon planten. Ik vond het al ingewikkeld om de weg te vinden op een festivalterrein. En dan kon er uit mij zeker nieuw leven komen? Nee, ik wist zeker dat Wilfried alles was wat ik niet zijn kon en dat hij daarom voor mij verborgen moest worden gehouden. Misschien kon ik er op een dag in berusten dat hij bestond en verder gaan met mijn eigen leven. Ik mocht Annika er hoe dan ook niet mee confronteren. Zij had haar eigen slip-of-the-tongue vast niet opgemerkt en was dus in de veronderstelling dat ik van niets wist. Ze noemde me ieder geval weer Kas, alsof er nooit iets gebeurd was. Toch kon ik Wilfried maar niet loslaten, omdat ik steeds weer nieuwe manieren bedacht waarop ik hem zou kunnen achterhalen.

Op een avond was Annika met vriendinnen uit eten. Ik haalde een stapel fotoboeken uit haar kastje, vouwde mezelf in kleermakerzit op de kalfslederen poef en bladerde ze door. Daar zag ik ons zitten op een terras in Venetië, verliefd lachend en met witte snorren van de cappuccino. Maar wie was die man met het groene vlinderdasje aan het tafeltje achter ons? En wie had deze foto eigenlijk genomen? Ik werd uit mijn concentratie gewekt door een walm van deodorant. Het was Balthasar, die sinds die ene keer elke dag ingespoten wilde worden. Hij zeulde een juten zak achter zich aan. ‘Hoe ben je binnengekomen?’ zei ik verbaasd. ‘Annika heeft me een sleutel gegeven,’ zei Balthasar, terwijl hij de zak tegen de poef aanschoof. Godverdomme, eerst mij een hele tijd verwijten dat ik een vreemde gek mee naar huis genomen heb en dan, zonder te overleggen, hem een sleutel geven? Ik wilde woedend zijn op Annika, maar dacht toen aan ons kleine Bubbeltje. Het zou er allemaal wel bij horen. ‘Wat heb je meegenomen, Bal?’ zei ik, knikkend naar de zak tussen mijn benen. Balthasar had wel wat weg van Sinterklaas, bedacht ik me opeens, maar Sinterklaas rook neutraler. ‘Als dank voor je gastvrijheid Kas, heb ik voor je gevonden wat jij zocht.’ Opeens schoot door mijn hoofd dat hij het over Wilfried had, maar dat was een belachelijke gedachte. ‘Hoe kan jij nou weten wat ik zoek?’ zei ik. Balthasar keek mij aan alsof hij dit een hele vreemde vraag vond. ‘Je hebt het mij toch allemaal zelf verteld? Die nacht dat je bij me in de slaapzak kroop?’ Ik was eraan gewend dat Balthasar onzin uitkraamde, hij had ze nu eenmaal niet allemaal op een rijtje. Toch kropen er koude rillingen over mijn rug. Ik zag dat er beweging in de juten zak begon te komen. ‘Ik heb Rupert voor je meegenomen’, zei Balthasar, en met zijn kenmerkende glimlach keek hij me verwachtingsvol aan.

- Wordt vervolgd... -

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer