Mees zit op voetbal en dat vindt haar familie hilarisch." /> Mees zit op voetbal en dat vindt haar familie hilarisch." />
nieuwsbrief
Asset 14

Voetbalvrouw

‘JIJ zit op voetbal?!?’ We staan bij de receptie van een begrafenis en mijn tante verslikt zich zowat in haar plak cake. ‘Frank, dit moet je horen!’ Een paar verre familieleden kijken wat verstoord op van hun koffie terwijl ze mijn oom wenkt. Mijn neefje, opgegroeid met een voetbal tussen zijn voeten op het grasveld achter zijn huis, kijkt me vertwijfeld aan. Ik zie een mengeling van afschuw (gatver, meisjes op voetbal) en kameraadschap. Want wie op voetbal zit, is verbonden. Wie op voetbal zit, staat samen onder de douche. Wie op voetbal zit, trotseert weer en wind voor de training. Wie op voetbal zit, zet door.

Mail

Mijn tante was niet de enige die spottend reageerde op het nieuws van mijn nieuwe hobby. ‘Ga je dan op je hakken op het veld staan?’ was een veelgehoorde. En ik moet toegeven, het valt me niet mee. Elke week weer zitten de duivel en de engel op mijn schouders, druk debatterend of we gaan of niet. Het is kutweer en je kan best wat slaap gebruiken en je werkt al zo hard en je gaat volgende week echt, fluistert het duvelse mannetje van links. Het is goed voor je gezondheid, voor je flexibiliteit, voor het team, en achteraf voel je je echt beter over jezelf, klinkt het van rechts. Een interne strijd die de meesten van ons niet vreemd zal zijn. Ga je naar de sportschool, of duik je de kroeg in? Ga je naar training, of blijf je op de bank hangen?

Ooit probeerde ik het ook met de sportschool, maar faalde jammerlijk. Wat een verschrikking, zo’n zweethol vol mensen die je aanstaren terwijl je hijgend tien minuten doorbrengt op een cardiomartelwerktuig. Na een week staakte ik mijn bezoeken, en na een half jaar zei ik mijn doorlopende abonnement af. Het was niet mijn eerste mislukte poging tot sporten. Reeds als kleuter werd ik door de andere meisjes (met perfect ingevlochten haar en roze tutu’s) weggepest bij dansles vanwege mijn dikke buikje en ook aikido bijvoorbeeld was geen lang leven beschoren. Maar voetbal, dat gaat al een jaar goed.

Mijn vrouwenteam, Dames 4, speelt nog niet in de competitie. En dat is maar goed ook, want we zijn allemaal zonder ervaring begonnen. Als een stel kneuzen stonden we daar op het veld, de eerste keer. Met onnozele blik probeerden we het Italiaanse accent van de trainer te volgen en de oefeningen bij te benen. Voor het eerst sinds gymles stond er weer iemand tegen me te joelen dat ik harder moest rennen, dat ik tien push-ups moest doen, dat we nog één rondje gingen. Na de eerste training kon ik dan ook geen enkele spier in mijn lichaam meer bewegen.

Stijf als een hark lag ik de volgende dag roerloos in bed, maar het voelde goed. Ik had de smaak te pakken. Niet van de push-ups per se, maar van het ultieme genot. Scoren. Het moment waarop je een pass aanneemt en hem er in poeiert. Ik kan me geen beter moment voorstellen. Geen sportschoolapparaat kan er tegen op, en geen duivel op de linkerschouder heeft er nog zeggenschap over. Ik wil naar het doel lonken. Stiekem wat buitenspel staan, en dan als een bezetene aangemoedigd door je teamgenoten die bal er in trappen. De bemoedigende schouderklopjes na een doelpunt, de teleurgestelde blikken van de tegenstander. Dat motiveert me weer, elke week. Dat, en de lekkere coaches natuurlijk. En de kniekousen, die zijn zo kek.

Onlangs werd ik, in de aanloop van het wereldkampioenschap, gevraagd om mee te spelen in de clip van vrienden. De ultieme WK-knaller hadden ze geschreven, en daar moest natuurlijk een video bij. Het concept? Een Duits vrouwenteam wordt in elkaar gerost door de Twee Maten, waarbij het bloed er van af spat. Ik hoefde er geen twee seconden over na te denken, en diezelfde week nog stonden we op een druilerige doordeweekse middag bij mijn club. Mijn medespeelsters keken me vol verwachting aan. ‘Jij zit toch op voetbal? Doe eens een trucje?’ Stond ik daar, met mijn bek. Een doelpunt maken, oké, maar de echte kunsten zoals hooghouden of een omhaal beheers ik nog voor geen meter. Een teamgenote omschreef mij ooit als de Klaas-Jan Huntelaar van het team. Niet goed, wel altijd scoren. Gelukkig begonnen we snel met de shoot, en konden we voor de camera rondhollen. Vier uur, drie liter nepbloed, en twee echte verwondingen verder, liepen we weer naar de kleedkamers. Van voetballen was niet veel terecht gekomen. Maar de clip is een juweel geworden, en inmiddels is de eerste wedstrijd door ons echte elftal gewonnen. En dat, vrienden, is ten slotte het belangrijkste. Op naar de overwinning!

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer