Kasper bezocht voor het eerst de 'Nacht van de Filosofie' en kwam de avond wel door...!" /> Kasper bezocht voor het eerst de 'Nacht van de Filosofie' en kwam de avond wel door...!" />
nieuwsbrief
Asset 14

Verscheurde filosofen

Tot nu toe had ik het altijd weten te vermijden, de Nacht van de Filosofie. De enige reden daarvoor was simpelweg dat een kaartje te duur was met mijn studentenbudget. Maar een filosoof houdt er niet van om de werkelijkheid zo simpel weer te geven. Daarom deed ik het liever voorkomen alsof de Nacht eigenlijk onder mijn niveau opereerde; het was een plek waar elke zichzelf respecterende wijsgeer vooral erg ver van moest blijven. Dit evenement was bedoeld voor de mensen die van de filosofie een gezellig theekransje wilden maken, die drieduizend jaar complexe wijsheid wilden terugbrengen tot een zelfhulpboekje voor de uitgebluste concertgebouw-bezoeker die op zoek was naar ‘iets’ maar new age te ordinair vond klinken. De lelijke term die voor dit soort dubieuze praktijken bedacht was luidde ‘filotainment’. Want vermakelijk moest het toch wel op de eerste plaats zijn, we zouden onszelf vooral niet teveel tegen mogen komen. Demonstratief bezocht ik wél het studenten-initiatief ‘Drift’, dat zichzelf aanvankelijk als ‘tegen-nacht’ profileerde. Ik zou dit alternatieve festival prefereren omdat ik mij in hun slogan ‘het mag ook best een beetje pijn doen’ zo aardig kon vinden. De werkelijke reden was echter dat de toegangsprijs slechts vijf euro bedroeg.

Mail

Toen mensen mij afgelopen vrijdag geshockeerd confronteerden met het feit dat ik op de officiële Nacht aanwezig was, verexcuseerde ik mij met de mededeling dat ik gratis binnen had kunnen komen. Maar eigenlijk was ik naar de Felix Meritis gegaan omdat ik maar al te graag onderdeel van deze prostitutie uit wilde maken. Er is namelijk helemaal niets mis met de enorme popularisering die de filosofie de afgelopen jaren heeft doorgemaakt, er is niets mis met de gedachte dat wijsheid voor iedereen toegankelijk is en je ziel kan redden. Als afgestudeerd filosoof mag je nu gelegitimeerd een nietsnut met een status zijn. Je steekt een reddende hand uit en ontvangt flonkerende ogen, terwijl je woorden als ‘a priori’ en ‘dialectisch’ op het begerige gepeupel afvuurt. Soms worden er slipjes naar je toegegooid, maar veel vaker word je kosteloos bijgeschonken. En zo kom je de avond wel door. Het ego wil ook wat en zolang je er maar op gezette tijden je goede vriend Nietzsche bijhaalt hoef je zelfs niet voor hypocriet te worden uitgemaakt. Alles is immers wil tot macht en als alles niets meer is dan dat, kan daar ook onmogelijk iets mis mee zijn. Aan deze redenering ziet u dat ik er alles van begrepen heb.

Mensen die filosofie gaan studeren moeten wel ernstig in de war zijn. Het lijkt op alle mogelijke manieren tegennatuurlijk om voor een opleiding te kiezen die onvermijdelijk zal resulteren in armoede, angstaanvallen en overmatig drankgebruik. De wereld zou beter af zijn zonder deze ongewassen sujetten die constant met je in discussie willen gaan over van alles en nog wat, die de meest onproblematische zaken maar blijven problematiseren, die nooit eens over neuken of voetbal kunnen praten zonder obscure denkers te citeren en dit alles dan ook nog eens van onze welverdiende belastingcenten. Deze onuitstaanbare figuren beweren maar al te vaak dat het leven zinloos is, maar verbinden daar nou nooit eens de voor de hand liggende consequentie aan. Liever verschuilen ze zich achter postmoderne smoesjes om maar de rest van hun leventje door te kunnen gaan met dat oeverloze gezeur, dan dat ze zich nou eens voor één keer echt nuttig maken door zichzelf op een stevig strop te trakteren.

En deze randdebielen moeten nu sinds een paar jaar aanzien dat hun o zo exclusieve terreintje van diepzinnige zwaarmoedigheid zowaar ‘hot’ aan het worden is. Dat ze hun praatjes niet meer hoeven op te dringen, maar dat er opeens van alle kanten naar wordt gevraagd. Maar ze hebben er het karakter niet naar om van deze aandacht, van de eer die hen ongevraagd wordt toegekend, te genieten zoals elk normaal mens zou doen. Nee, het is ook eigenlijk nooit goed met die gasten. En ik ben een van hen.

Elke dag voel ik me verscheurd door twee uitersten; die van de blije massa en die van de chagrijnige elite. Uiteindelijk kies ik toch maar voor het eerste. Niet omdat ik zo van de aandacht geniet, want aan genieten doen filosofen niet, maar omdat de aandacht welverdiend en noodzakelijk is. Het dwingt mij meer te zijn dan een party pooper, een muppet op het balkon van onze maatschappij. Nu mijn leven verrassend genoeg een beetje zin blijkt te hebben, zal ik er dan ook maar meteen het beste van maken. Volgend jaar ben ik dus zéker weer bij de Nacht te vinden, zelfs als ik betalen moet. Sterker nog, ik zou er graag een extra bedrag op toe willen leggen. Liefde voor wijsheid is natuurlijk niet in geld uit te drukken, maar ik investeer nu eenmaal graag in mezelf.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer