nieuwsbrief
Asset 14

Vooruit de Vecht in

TIP: Vooruit de Vecht in

De mogelijkheid van een leaseauto was nooit in me opgekomen. Ik ben geen held op de weg, noch in een gemotoriseerd voertuig en dacht een beroep en sector gekozen te hebben waarin zakelijke auto’s niet op mijn pad zouden komen. Misschien heb ik die keuze zelfs wel daarom gemaakt. Dat een fiscaal verrekenbaar voertuig me toch overkwam, vulde me met angst. En daarna met woede, op mezelf, dat ik zo’n autorijdend cliché ben: een meisje dat niet durft.

Mail

Hij werd thuisbezorgd op een donderdagmiddag, de veel te grote zwarte Franse diesel. Ik was niet thuis; mijn geliefde tekende voor ontvangst en stuurde een foto. ‘Jezus’, appte ik terug. ’s Nachts kon ik amper slapen en droomde ik over de parkeergarage op mijn werk. ‘De ingang is heel nauw’, had een collega me nog gewaarschuwd, niet wetende wat hij me aandeed.

De volgende ochtend moest ik erin. In de auto. Mijn geliefde liep mee naar buiten. Met tranen in mijn ogen vroeg ik of hij ook wilde meerijden naar mijn werk. ‘Nee’, zei hij medelijdend doch beslist, ‘maar ik stel wel even je navigatie voor je in. En ik kijk hoe je wegrijdt.’

Ik zette de auto in zijn achteruit en gaf gas. Zoals beloofd keek mijn geliefde toe en zag hoe ik in volle vaart vóóruit bijna de Vecht in reed.

De achteruit zat ook een beetje lastig, gaf hij toe. Samen lazen we het instructieboekje en zetten de auto nu echt achteruit. En daar ging ik.

De airconditioning was veel te koud en de radio stond op een stomme zender, maar ik durfde nergens aan te komen. Er waren files en mijn navigatie stelde steeds voor om omleiding zus en omleiding zo te kiezen. Ik drukte zonder te kijken maar wat op het scherm, kruisje, weg, weg, accepteren, omleiden, maakt mij het uit.

Anderhalf uur in plaats van het door de navigatie beloofde halfuur later was ik in de parkeergarage, die best meeviel, en stond ik in de lift naar boven met mijn andere autorijdende collega’s. ‘Hoi’, zeiden ze, alsof het heel normaal was dat ik er ook was. Toen voelde ik me voor het eerst best oké. Ik was met de auto naar mijn werk gekomen, net als deze andere volwassenen.

’s Avonds ging ik met de auto naar een restaurant, uit eten met vriendinnen. Op zaterdag ging ik met de auto bij mijn broertje op visite. Maandag ging ik met de auto naar hard//hoofd in Amsterdam. Dinsdag reed ik ermee naar Helmond voor werk. Ik stond uren in de file, wist niet hoe ik moest rijden en waar ik moest parkeren, dingen waar ik normaal van wakker zou liggen, maar ik ging gewoon, en het lukte.

Ik stelde bluetooth in zodat ik naar Spotify kon luisteren op de speakers. Ik ging ergens rechts terwijl mijn navigatie links zei, omdat ik dacht dat het beter was, en dat was zo. Ik hoorde mezelf nonchalant tegen mensen zeggen ‘oh ik haal je even op’ of ‘hee ik rij wel komend weekend’.

Sinds ik autorij voel ik me anders. Zelfverzekerd. Zelfstandig. Ik kán dit. Of misschien wel: ík kan dit. Ik kan het iedereen aanraden.

Je zou kunnen zeggen dat ik na tien jaar een rijbewijs te hebben eindelijk echt geslaagd ben.

Beeld: Unsplash

Suzanne Schönbeck is bureauredacteur bij Sdu Uitgevers en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer