tickets
Asset 14

Vergeet alles wat je las

“Over een chick die dood wil ofzo, maar dat is vet lastig dus belandt ze in een soort psychose en wordt ze opgenomen in een kliniek en daar ontmoet ze allemaal superchille mensen en dan wil ze ineens niet meer dood, Catharina heet ze of Marjolein ofzo, jeweetwel zo’n soort naam, van die schrijver Coolio weetjewel die we ook moesten lezen."

“Ko-el-jo.” De vrouw naast mij in de trein grijpt vriendelijk in. “En zij heet Veronica.”

Het meisje kijkt de dame verrast aan en kirt begeesterd verder. “Ja Veronica heet ze! En die griet wil dus dood maar dat is vet moeilijk en zo heet dat boek ook, de vrouw die dood wil of zoiets, nee, Veronica gaat moeilijk dood.”

Veronica besluit te sterven” corrigeert de vrouw weer maar wordt direct overstemd.

“Of iets als De Dood van Veronica, hoe heet ze gaat de pijp uit ofzo, Veronica kassie wijlen, ja zoiets.”

Veronica besluit te sterven.”

“Of iets met zelfmoord, knalde ze haar kop d’r uiteindelijk niet af of... sorry wat?”

Veronica besluit te sterven.”

“Ja precies! Djeeeezzzz, dit heb ik nou altijd, ik vergeet gelijk álles, zo d’r in en d’r weer uit, zelfs of ik het überhaupt al had gelezen vergeet ik vaak en gaat ze nou dood uiteindelijk of niet?” De twee schoolmeisjes kijken nu beiden afwachtend naar hun medepassagier. Ik lijd zonder twijfel aan dezelfde kwaal en staar mee.

Een bizarre kwaal overigens, want dit overkomt mij zelfs bij mijn lievelingsboeken. Al zet je een priem in mijn nek, ik zou niet wéten hoe de hoofdpersoon van bijvoorbeeld Nooit meer slapen heet. Iets met Michel? In ieder geval een jongen die op reis ging naar Noorwegen en kapotgebeten werd door de muggen en zijn professor was er ook bij en uiteindelijk spatte zijn hoofd uit elkaar in een geologisch interessante omgeving. Enfin, ik heb er (behalve de in zijn eenvoud briljante beginzin en het vage gevoel dat dit weleens een van mijn favorieten zou kunnen zijn) dus weinig genoeg van onthouden om het voor de vierde keer te gaan lezen. (YES!).

Met films overkomt mij dit trouwens nog heviger. Zo erg zelfs dat ik lang geleden –  diep in de videotheektijd – een keer van de baliemedewerker te horen kreeg dat ik Urban Legend nu al drie keer gehuurd had en of ik hem echt nogmaals wilde zien? Want zo goed was hij nou ook weer niet? Waarop ik antwoordde dat dat vast mijn vriendje was geweest en pas tegen het einde, toen een van de actrices op bed lag vastgebonden en haar buik werd opengereten en uiteindelijk toch gered werd door iemand die haar belager beschoot maar vervolgens zelf neergeknald werd en er dus toch nog een achtervolging volgde waarbij de moordenaar de griet die eerst op bed lag met een hakbijl aanviel, tóen begon me inderdaad te dagen dat ik precies dit, in deze volgorde, al eens eerder gezien had. Meermaals. Een film met weliswaar enorm veel plotwendingen achter elkaar maar die je onder geen beding een tweede keer hoeft te zien.

En precies om die reden heb ik me inmiddels getraind in selectief onthouden. En dan niet per se van de plot, de karakterontwikkeling of de zintuiglijke sfeerbeelden, nee, ik wil voortaan nog maar één ding herinneren: is dit de moeite van een tweede keer waard? Ik schaam me nu ook nooit meer wanneer ik de hoofdpersonen uit de canon niet kan reproduceren (alleen Katadreuffe weet ik nog omdat het zo’n debiele naam is), vind het geenszins gênant dat ik geen flauw idee heb wie Hokwerda ook alweer was en wat zijn kind deed, wat Gilbert Grape at en wat die hele Mockingbird er nou weer mee te maken had. Ik verheug me alleen nog maar op de tweede, de derde, de zoveelste keer; een lees-/kijksysteem met enkel bevrediging.

“Ja,” zegt dan de vrouw naast mij in de trein, “die gaat dood.”

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Notice: Undefined index: show_large_first_post in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200122203538/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 31
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer