nieuwsbrief
Asset 14

Laura van der Haar

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Nooit meer slapen

Nooit meer slapen

"Wat me vooral tot waanzin dreef was dat dat bewustzijn me tijdens het slapengaan zomaar kon ontglippen, zonder pardon, en zelfs op huis-tuin-en-keukendagen. Hoe werkte dat moment, die shuffle tussen bewust en onbewust?" Lees meer

Dit was mooi in februari

De bezemhouder die achter haast iedere vrachtwagencabine zit. Het reusachtige afbraakpand van de firma ‘Kunsstofhalffabrikaten’, naast station Breukelen. De schoolbel. Hoe leuk het zou zijn om net als hondjes, ondanks jezelf, iets te kwispelen te hebben. Dat de dijkgraaf nog bestaat. Een heftruckchauffeur die in de berm in zijn truck een huzarenslaatje eet. De klodders... Lees meer

Dit was mooi in januari

Lees ook Dit was mooi in februari, juli, augustus, september, oktober en november. Dat honden nooit iets vinden stinken. Een mes zo scherp dat je de saladekom ermee stuksnijdt. Een vrouw die zegt te kunnen knuffelen met kleuren. Klotendolken. Wat ik in verschillende steden op de muren zag gegraffiti’d: ‘als paarden sterven snuiven ze’ (Leiden);... Lees meer

 Verzet

Verzet

Van een stiekeme sigaret naar knockout-blowen en comazuipen, van het eerste lesuur missen naar nooit meer op school verschijnen: Laura kijkt naar het verzet in haar eigen leven. Lees meer

 Foetsie

Foetsie

Of ze wil of niet, Laura blijft urenlang grasduinen in een site met ongeïdentificeerde doden. "Bij ieder gezicht - van het jaar 1960 tot 8 maart 2015 - dringt zich onmiddellijk een verhaal op." Lees meer

 Janken geblazen

Janken geblazen

'Wat huilde ik toen J (de tweede J trouwens uit een fier rijtje J’s) schreef dat hij me nooit meer wilde zien. Én toen hij me direct daarna telefonisch smeekte om toch nog kerst bij zijn ouders te vieren.' Lees meer