nieuwsbrief
Asset 14

The secret life of the love song

Een paar jaar geleden – het was najaar en ik studeerde in Canada – ben ik geknuffeld en gezoend door Nick Cave. Om dat te bereiken heb ik eerst ongeveer twee uur in een rij gestaan met een net gekocht exemplaar van The Death of Bunny Munro (een boek dat je in twee uur voor een groot deel gelezen krijgt). Ik zag het meisje voor me om een knuffel vragen, dus schoorvoetend vroeg ik het ook. De zoen kreeg ik erbij. De weg terug naar huis duurde normaal vijfentwintig minuten, nu nog maar tien. Ik zweefde.

Mail

Ik ben geen handtekeningenverzamelaar en knuffelen met popmuzikanten vind ik een gênante aangelegenheid, maar Nick Cave bracht het in me naar boven. Nick Cave is voor mij verbonden met liefde – niet de zoete lievigheid van mensen die elkaar troetelnaampjes geven en samen verf uitzoeken voor hun woonkamer, maar liefde als rauw verlangen. Verliefdheid dus. Of wat Bataille ‘erotiek’ noemt: dat wat ons aantrekt tot iets of iemand met zo’n hevigheid dat het een verscheurende natuurkracht lijkt, een teveel aan energie, iets sacraals en verschrikkelijks tegelijk. Erotiek als het mystieke, de vijand van de gelatenheid, niet bang zichzelf belachelijk te maken.

Toch ben ik geen hysterische fan. Ik heb lang niet alle platen van Nick Cave en ik luister ze slechts bij vlagen. Al die erotische mystiek is veel te spannend en valt slecht te rijmen met de alledaagse dingen die gedaan moeten worden. Als halfslachtige fan kwam ik er dan ook pas door een recent interview achter dat Nick Cave al in 1999 een lezing heeft gegeven over de erotische mystiek in zijn muziek: The secret life of the love song.

In ‘The secret life of the love song’ vertelt Nick Cave, met een stem die tegelijkertijd kalmerend en gebiedend klinkt, dat voor hem een liefdesliedje geen liefdesliedje is als er geen pijn in of achter zit, geen gefrustreerd of overweldigend of duister verlangen:

“Those songs that speak of love without having within in their lines an ache or a sigh are not love songs at all but rather Hate Songs disguised as love songs, and are not to be trusted. These songs deny us our humanness and our God-given right to be sad and the air-waves are littered with them. The love song must resonate with the susurration of sorrow, the tintinnabulation of grief.”

Een liefdesliedje dat die naam waard is, zegt Cave, drukt de waanzin van liefde uit, de obsessie, de absurditeit ervan. En het probeert een gat te dichten tussen onszelf en de ander, ons tijdelijke bestaan en dat wat eeuwig is: “ultimately the love songs exist to fill, with language, the silence between ourselves and God, to decrease the distance between the temporal and the divine.

Nick Cave verwijst veelvuldig naar de Bijbel en God; laat je daardoor niet afschrikken. Dit is niet de Bijbel die ons via bekrompen leefregels wil beperken in ons doen en laten, maar de Bijbel die fundamentele menselijke verlangens en dilemma’s laat zien. Dit is niet God in de zin van een strenge man in de hemel, maar de mystieke God, datgene wat onszelf overstijgt en het leven voortstuwt, wat het goede, het kwade en het onbegrijpelijke in zich verenigt. Wellicht vind je dat nog te wazig, maar dit is de essentie van het werk van Nick Cave, dat wat het zijn beangstigende aantrekkingskracht geeft. Zonder dit houd je alleen een coole pose over.

Nick Cave & The Bad Seeds - Do You Love Me?

Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer