Asset 14

Schorpioenvis

In het jaar 1953 stappen twee twintigers, een schrijver en een tekenaar, in een tweedehands Fiat Topolino. Nicolas Bouvier en Thierry Vernet rijden van Genève naar het Oosten; via Joegoslavië, Turkije, Perzië, Pakistan en Afghanistan zijn ze op weg naar India. Ze maken gedurende twee jaar een reis die we nu voor onmogelijk zouden houden en leggen het vast in een wonderlijk reisverslag. Hun eeuwige optimisme, hun onvermoeibare nieuwsgierigheid en de talloze keren dat de auto uit elkaar gehaald moet worden, zijn bewonderenswaardig en grappig. Nicolas wringt zich in de mooiste en bizarre bochten om te beschrijven wat ze meemaken, Thierry vult hem aan met prachtige tekeningen met grove zwarte lijnen.

Tekening van Thierry Vernet in De wegen van de wereld

Het boek werd in 1963 gepubliceerd in Zwitserland maar kwam pas drie jaar geleden in Nederland uit. Sindsdien is het bejubeld in menig dagblad en tijdschrift als “een ode aan het ware reizen”. Hier zou ik mijn tip kunnen besluiten met een zin als “leest dat boek!” Maar dat Nicolas en Thierry oog hebben voor het onooglijke en het mooie in het lelijke, dat ze niet alleen hun eigen tijd ver vooruit zijn maar ook die van de “Lonely Planet-reisgidsen voorziene backpackers die avonturieren langs eerder uitgezette lijnen” zijn niet de enige redenen waarom ik deze tip schrijf.

Een jaar nadat ik Nicolas en Thierry leerde kennen, stuitte ik in de boekwinkel per toeval op De Schorpioenvis. Een klein boekje, volgens de flaptekst “het hallucinerende verslag van een persoonlijke crisis”. Het bleek dat, toen de wegen van Nicolas en Thierry zich scheidden en De wegen van de wereld eindigde, de tocht van Nicolas nog niet was afgelopen. Op de laatste krachten van hun Fiat belandt hij in Brits Ceylon, waar hij de ene na de andere exotische ziekte oploopt. Zijn persoonlijke crisis is even vrolijk als tragisch, en daardoor zijn beschrijvingen even poëtisch als onnavolgbaar.

Nicolas Bouvier in de Fiat, op weg naar Ankara, Turkije. Foto genomen door Thierry Vernet, 1953

Waar ik eerder razendsnel door de bijna vierhonderd pagina’s aan woorden en tekeningen in De wegen van de wereld vloog, zo kroop ik door het veel dunnere vervolg. Telkens bleef ik hangen op pagina 21, waarin Nicolas de kamer beschrijft waar hij dagen en weken zou gaan doorbrengen. “Schoon, plechtig en raadselachtig, volmaakt in overeenstemming met het weinige waaruit mijn leven hier zou bestaan.” De perfecte mengeling van de blauwe en zwarte verf die na jaren is ontstaan op de muur, het peertje dat niet meer licht geeft dan een rijpe mango, of de krab, roze als een wang, die woest gebarend de trap afdaalt; zijn beschrijvingen staan als filmbeelden op mijn netvlies gebrand. Toen ik na ontelbare keren wegleggen, vergeten, teruglezen en doorlezen eindelijk het eind bereikte, werd ik op de laatste pagina geraakt door dit citaat:

De ergste nederlaag in alles is om te vergeten
en vooral datgene waaraan je kapot bent gegaan

Lachend en vloekend ging Nicolas bijna ten onder, daar in die benauwde kamer op dat verdomde eiland. Balancerend op de grens tussen genialiteit en gekte schreef hij door, om niet te vergeten en niet vergeten te worden. Het was zijn enige uitweg en grootste noodzaak. Wat ik had gelezen was allang geen romantisch reisverslag meer, maar een wonderschone poging de bizarre wereld te grijpen.

Mail

Roos Euwe

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer