Warning: array_intersect(): Expected parameter 1 to be an array, null given in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200107002828/public/content/themes/hardhoofd6/single.php on line 14
Hard//hoofd - TIP: Nonchalant je hand uitsteken
tickets
Asset 14

Nonchalant je hand uitsteken

Sinds een jaar of wat rijd ik auto. Eén uur per week, met naast me mijn rij-instructeur Hossni. Hoewel ik dus, inmiddels 30 jaar oud, nog steeds geen rijbewijs heb, heeft het autorijden me veel geleerd. Als je alleen als fietser gewend bent je in het binnenstedelijke verkeer te begeven, beleef je dat totaal anders dan vanachter het stuur van een auto. Dat heeft er toe geleid dat ik me op de fiets ook anders ben gaan gedragen. Plots ben ik een voorbeeldige fietser.

Inhalen doe ik alleen nog langs links, ik wacht geduldig op het groene licht en zodra de schemering valt bevestig ik lampjes aan het frame. Tegenwoordig geef ik ook heel consequent richting aan door mijn hand uit te steken in de richting die ik op wil gaan. Nu weet ik namelijk hoe vreselijk het voor een automobilist kan zijn als zo’n onberekenbare, kwetsbare malloot op een fiets zomaar afslaat op een moment dat je het niet verwacht.

Leuker is het er eigenlijk niet op geworden. Met weemoed kan ik terugverlangen naar de tijd waarin het verkeer gewoon een chaotische wirwar was van mensen in en op diverse vervoersmiddelen. Het belangrijkste doel was er ongeschonden doorheen op je bestemming aankomen. Hoe je dat deed maakte niet zo veel uit. Met de kennis die ik nu heb, is het een complex systeem van verkeersstromen en regels geworden. Een fragiel systeem: er hoeft maar één deelnemer lak aan de regels te hebben en alles loopt spaak. Het gevolg is dat ik nu niet alleen een voorbeeldige fietser ben, maar ook een gestreste en betweterige fietser. Vloekend tegen automobilisten die me voorrang geven, waar ik dat niet heb. Geërgerd zuchtend als ik andere fietsers zich langs een rood licht tussen de auto's zie storten.

Sinds ik leer autorijden ben ik dus een nette weggebruiker en steek ik steeds netjes mijn hand uit voor ik afsla. Maar dat uitsteken van je hand om richting aan te geven, is zo makkelijk nog niet. Vaak ben ik hyperbewust van de manier waarop ik mijn hand en arm beweeg op zo'n moment. Laatst betrapte ik mezelf erop het veel te sierlijk te doen. Als een ballerina die een plié maakt zwierde ik de hand van mijn linkerarm in een elegant boogje naar schouderhoogte. Eigenlijk hoopte ik al direct dat niemand me gezien had. Aansteller. Steek je je arm juist ferm en recht uit, kan het er als een fascistisch gebaar uit zien. Of je kan er een toevallig inhalende fietser van zijn of haar rijwiel mee slaan. En wat moet je met je hand doen? Steek je je hele hand uit? Eén vinger? Twee? Met een enkele vinger lijk je ergens naar te wijzen, met twee vingers lijk je iemand (Pief! Paf!) te dreigen door het hoofd te schieten.

Proefondervindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat nonchalance hier de sleutel is. Losjes vanuit de elleboog de hand, vingers ontspannen doch gestrekt, in de lucht werpen. Dat is hoe het moet. Doe het maar. Dan beloof ik dat ik, straks voorzien van rijbewijs en achter het stuur van een auto, je niet zal overrijden.

--
Dit is een gastbijdrage van Fay van der Wall. Fay schrijft over popcultuur, kunst, muziek, media en de stad.

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer