nieuwsbrief
Asset 14

Een beetje housen (en niet bang zijn)

Het is bijna drie uur ’s nachts. Ik zit op het perron van Utrecht Centraal op de trein te wachten. Het is een warme nacht en de schoonmakers staken. Een weeïge lucht vult het station. Het ruikt naar stof, ranzige fastfoodverpakkingen en zweterige ruggen.

Mail

Het perron is uitgestorven op mij en één man na. Hij is op het bankje naast mij gaan zitten en heeft een grote papieren zak van de Burger King in zijn knuisten. Hij is gedrongen, bruinverbrand, heeft borstelige zwarte wenkbrauwen en een klein zwart mutsje op. Met duidelijk genoegen stopt hij een burger tussen zijn kaken.
De hamburgerman kijkt naar me, ik zie het niet maar ik voel zijn blik. Ik draag mijn mooie zwarte jurkje. Het jurkje is erg kort. Ik staar naar het spoor.
Ik ben niet bang. Ik ben stoer. Waarom zou ik in godsnaam bang zijn.
“Hé meisje!”
Ik schrik. Verdomme. Mijn jurkje is te kort. Ik doe alsof ik hem niet hoor.
“Meisje!”
Ik draai mijn hoofd in zijn richting, trek mijn wenkbrauwen op en probeer met mijn gezicht op een vriendelijke manier ‘laat me met rust’ uit te drukken.
“Hallo! Meisje, luister. Ik erg honger, ik twee broodjes kopen, ik niet opeten, anders weggooien!” Hij lacht zijn tanden bloot, er zit een stukje sla tussen, en reikt me een klef broodje aan.
Ik lach ook, sla zijn aanbod af en ga staan. Mijn trein glijdt vanuit de zwarte verte het station binnen, ik stap in en zwaai naar de hamburgerman. Hij zwaait vrolijk terug met zijn Burger-Kingzak.

Foto: Shiratski.

Eenmaal in de coupé staar ik naar mijn vervormde reflectie in de ruit. Mijn spiegelbeeld kijkt me verwijtend aan. Bang worden van zo’n lieve hamburgerman, pfff.

Dan stommelt iemand mijn coupé binnen. Hij is kaalgeschoren, draagt een klein brilletje en een vlekkerig paarsblauw trainingspak en gaat schuin tegenover me zitten.
“BLABLABLA!” zegt hij, “BLA-BLA-BLA-BLA!” Hij kijkt me verwilderd aan met felblauwe ogen.
Verdomme! Ik ben niet bang. Nergens voor nodig. Ik ben echt niet bang.
Plotseling schalt er schelle housemuziek door de trein. Trainingspakman heeft zijn telefoon aangezet. Hij mompelt dingen die ik niet versta. Mijn reflectie kijkt me lichtelijk wanhopig aan. Er slaan vanaf buiten regendruppels tegenaan. Ik wil naar huis.
“IK WIL EEN BEETJE HOUSEN,” roept Trainingspakman.
Nu kan ik toch een glimlach niet onderdrukken, hoe stoïcijns ik ook probeer uit het raam te kijken. Ik wil naar huis, en trainingspakman wil een beetje housen. Wie wil er nou een beetje housen op een doodgewone dinsdagavond? En vooral, als je dan wilt housen, waarom dan slechts ‘een beetje’? In mijn optiek waren mensen die housen altijd personen die er helemaal voor gaan, geen weg terug, compleet uit je plaat, tot het gaatje.
“BLOWEN, ZUIPEN EN SNUIVEN!” zegt Trainingspakman nu luid.
Goed, hij wil dus een beetje housen, bedenk ik, en blowen, zuipen en snuiven. Volgens mij is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar dat kan Trainingspakman duidelijk niets schelen. Hij is geconcentreerd zijn hoofd op het ritme van de beat aan het bewegen. Een dobberend hoofd met waterige ogen. Ik bestudeer hem vanuit mijn ooghoeken. Hij kan niet ouder dan twintig zijn.
Bij het eerstvolgende station stapt hij uit.
“DAG MEVROUW!”

Even later ben ik thuis. Ik zet één van de vroegste houseplaten op, ‘On and on’ van Jesse Saunders en denk aan alle vreemde lieve nachtfiguren. Lekker een beetje housen. Niet bang zijn.

Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer