Asset 14

Cheeseburger

In een McDonald’s bestel ik een cheeseburger en denk aan mijn vegetarische jaar. Sinds ik weer ben begonnen met het eten van vlees, duurt het twee, soms drie happen voordat ik mijn morele en hygiënische bezwaren heb overwonnen. Voordat ik ze heb uitverkocht aan mijn smaakpapillen.

De eerste hap. Het vegetarische jaar echoot door mijn hoofd. Twaalf maanden die me leerden dat vegetarisch lunchen moeilijker is dan vegetarisch dineren en dat er voor koeien een hel op aarde bestaat. Een blik op de bio-industrie en je eet nooit meer een stuk vlees. Ik wierp meerdere blikken, maar zwichtte toch aan de kersttafel van mijn oma.

De tweede hap. Ik weet dat dit slecht voor mij is. Maar ik blijf kauwen. Ik slik door. Het eerste geheim van een goede cheeseburger, schuilt in het besef dat ik mijn lichaam ondermijn.

De derde hap – de laatste twijfels. Ik kijk om me heen. Het restaurant is niet druk bezet, door de zaak heen zit een half dozijn mensen achter hun maaltijd, of wat daarvoor moet doorgaan. Twee kleuters zitten op hun knieën op hun stoel en drinken milkshakes die groter zijn dan hun hoofd. Hun vermoedelijke moeder zit erbij en kijkt naar haar telefoon.

Het tweede geheim van een goede cheeseburger is de kaas, die uiteraard geen kaas is. Dit is kaas die niet aan kaas doet denken, maar aan de bekleding van mijn ome Gertie’s Opel Manta uit 1983. Geel met ribbeltjes en altijd plakkerig.

De vierde hap. Ik ben veilig. Ik zucht.

Een stukje bij me vandaan staat een Neanderthaler met een bril. Hij gooit kipnuggets in zijn mond alsof het M&M’s zijn. Het geluid dat hij daarbij maakt, kan ik niet horen omdat op een flat-screen boven mijn hoofd een skateboarder wordt geïnterviewd. Wanneer de laatste in zijn muil is verdwenen, vegen zijn vingers zijn lippen schoon en gaat zijn tong op zoek naar restanten.

Ik neem de vijfde hap. Tegelijk met de kaas, wordt een goede cheeseburger altijd vergezeld door een augurk. Ik voel hem tussen mijn kaken enigszins knapperig zijn te midden van de soppige massa. Dat contrast, met in de verte een hint van ingelegd zuur, is het derde geheim van een goede cheeseburger.

"Eet u smakelijk, jongeheer."

Aan een tafel naast mij drinkt een bejaard echtpaar koffie. De dame knikt mij vriendelijk toe. Haar echtgenoot kijkt me stoïcijns aan. Zijn gebit vecht met een uienring.

Beleefdheid ligt in deze stad niet voor het oprapen en een vriendelijk gebaar kan mijn geschonden karma wat opvijzelen. Dus knik ik vriendelijk terug.

"U ook mevrouw," zeg ik, maar richt mijn blik direct weer op de zesde en laatste hap, want het laatste geheim van een goede cheeseburger is het ongestoorde genieten; de eter en zijn zonde in een rood-gele vreetschuur.

Maar de dame blijft me aankijken, buigt iets in mijn richting en zegt samenzweerderig:

"Ik ben helemaal leeggelopen vannacht."

De zesde hap ligt op het papiertje in mijn hand. Ik wil de zesde hap. Zonder zesde hap is de zonde niet compleet – is de uitverkoop van mijn geweten zinloos geweest.

Maar het beeld van deze dame in een middernachtelijke badkamer, haar steunkousen om haar enkels, het zachte kermen naar een slapende man om een glas pruimensap – dat beeld is teveel, te sterk. Ik heb er niet van terug.

Ik zucht diep. Dit moet de wraak zijn. Via deze dame en haar darmen nemen de geest van de koe en mijn uitverkochte geweten hun wraak.

"Wat vervelend," zeg ik zachtjes en knik haar gedag en gooi hap zes in een vuilnisbak waar Dank U op staat.

Ik loop de straat op en bedenk dat het ware geheim van een goede cheeseburger misschien alleen in mijn hoofd bestaat. Misschien hebben de kaas en de augurk en het ongestoorde ondermijnen van mijn gezondheid er niets mee te maken. Misschien is de cheeseburger een vleesgeworden verlangen. Een verlangen naar grenzeloosheid, naar achteloosheid.

Misschien is het ware geheim de cheeseburger niet te eten.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer