Een verkiezingsdag voelt voor Kasper als Kerstmis; het liefst zou hij voor altijd in het stemhokje blijven." /> Een verkiezingsdag voelt voor Kasper als Kerstmis; het liefst zou hij voor altijd in het stemhokje blijven." />
Asset 14

Stembus

‘‘Your uncle had an old saying:
"If you don't vote, than you can't complain"
Sizing up candidates first election day,
you thought: "I'm 18 and have no opinion either way"
’’

Cass McCombs – ‘Don’t Vote’

Als een kind in een snoepwinkel, zo voel ik mij. Want dit jaar mag ik maar liefst twéé keer stemmen! Tweemaal het spannende hokje in om met bevende hand een vakje aan te kruisen (ja, in Amsterdam gaat het nog gewoon met de hand) en daarmee mijn democratisch recht te verzilveren. Wát machtig voel ik me dan. De toekomst van zowel het land als de stad ligt in mijn trillende handen. Ik kan in een moment van verstandsverbijstering op 9 juni mijn stem op de PVV uitbrengen, of op 3 maart de Mokumse versie van Trots op Nederland de burelen in helpen. Of een partij als Partij voor Mens en Spirit, om maar wat te noemen. Natuurlijk hoeft niemand achter mijn keuze te komen, het is een geheimpje tussen mij en mezelf. Geniepig kan ik de catastrofale consequenties gadeslaan, lachend in mijn vuistje. Natuurlijk lach ik innemend zoals altijd tegen mijn Turkse pizzabakker wanneer ik mijn dagelijkse halal-bal bestel, terwijl achter zijn kebabspies de boerka’s als eiermutsjes van zijn harem worden getrokken door nobele stadswachten en dappere buurtagenten. Het lot van de mensheid ligt al met al in mijn bevende handen. Zoveel verantwoordelijkheid maakt best wel angstig. Het is te vergelijken met een tocht in het reuzenrad, waar ik op elk moment uit het bakje zou kunnen springen, ook al wil ik dat helemaal niet. Toch zit hem in die angst precies de kick van kermissen. En verkiezingsdagen zijn voor mij de grootste kermissen van allemaal.

Met bonzend hart word ik wakker, wetend dat het eindelijk zover is. Mijn tocht naar de stembus stel ik zo lang mogelijk uit, om de adrenaline tot een kookpunt op te voeren. In de tussentijd weet ik niet wat ik met mezelf aanmoet. Ik probeer een boek te lezen, maar het gaat niet. Ik bereid een salade, maar realiseer me halverwege dat ik de slabak en de kattenbak door elkaar heb gehaald. Al met al zou je kunnen stellen dat ik ernstig in de war ben. En toch voel ik mij beter dan ooit. Het lijkt wel alsof ik over lucht loop; niets kan mij nog raken. Vandaag ben ik een God, zo diffuus en dement als alleen een God maar zijn kan. Maar eigenlijk sta ik hoger dan God en Allah op elkaar gestapeld, want ik ben een Burger met een grote B en iedereen gelooft in mij. God, kon ik elke dag maar stemmen. Maar goed, we weten allemaal hoe het afliep met het kindje dat wenste dat het iedere dag Kerstmis was, dus ik moet op mijn woorden letten. Twee keer zo vlak achter elkaar is ook eigenlijk al bijna teveel van het goede. Ik weet niet of mijn hart dat wel dragen kan.

De rest van de tijd houd ik mij overigens geenszins met politiek bezig. Natuurlijk heb ik wel altijd een mening over van alles en nog wat paraat, want je kunt tegenwoordig niet meer over straat lopen zonder een microfoon onder je neus gedrukt te krijgen. Ik ben daarom tégen de Noord-Zuidlijn, vóór de koopzondag, tégen het smelten van de poolkappen en vóór het opstoken van brandhaarden. Deze zaken neem ik altijd even door vóór het slapengaan. Ook op feesten en partijen weet ik zeer aardig mee te babbelen met verontwaardigd links en relativerend rechts en laat af en toe een ferme discussie ontstaan, voor de gezelligheid. Al met al kan ik mij goed handhaven in deze tijden waarin iedereen maar een mening over van alles moet hebben. Maar het is allemaal slechts schone schijn, het is een spel. Een noodzakelijk spel weliswaar, want mijn ware aard mag vooral niet boven komen drijven. Deze aard is namelijk verontrustend ongeëngageerd. Ik kan mij werkelijk nergens druk over maken, behalve over mezelf. En wanneer ik het stemhokje binnenloop kan ik eindelijk volledig mezelf zijn; een onderbuik die slechts rommelt wanneer de voedertijd is aangebroken. Enorme rijen vormen zich achter mijn hokje, maar ik blijf het moment van mijn democratisch recht steeds nog een minuutje rekken. Eigenlijk zou ik er nooit meer weg willen gaan.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer