Kasper wil over politiek schrijven, maar hij heeft twee superschattige poesjes." /> Kasper wil over politiek schrijven, maar hij heeft twee superschattige poesjes." />
Asset 14

Onder de plak

In het tekstje rechtsboven mijn stukken kunt u lezen dat ik in Bos & Lommer woon, met vrouw en kat. Dat zou eens aangepast moeten worden, want de desbetreffende poes is alweer enige tijd overleden. Na een periode katloos te zijn geweest - wat in mijn woordenboek synoniem aan kansloos staat - ben ik sinds twee dagen in het gelukkige bezit van twee kittens genaamd Loeder en Muis. Natuurlijk zou ik u nu kunnen vertellen hoe schattig deze beestjes wel niet zijn. Hoe ze snuffelend het huis verkennen, met elkaar stoeien en tegen mijn been opklimmen. Als u van poezen houdt – en daar gaan we voor het gemak maar even van uit – moet u ontroerd glimlachen terwijl u dat leest en misschien zegt u wel hardop ‘aaah, wat lief’. Maar ik wil iets schrijven over de actualiteit. Het zijn immers roerige tijden, weet u wel.

Ik probeer de krant te lezen, maar Muis springt er steeds bovenop. Natuurlijk zou dat meteen afgestraft moeten worden, maar in plaats daarvan aai ik haar rug en kietel haar kin. Nu gaat ze liggen en met mijn vinger spelen. Een PVV’er met een ingewikkelde naam heeft een brief van de AIVD gekregen, zo lees ik tussen haar pootjes door. Een medicijn blijkt dodelijk te zijn, staat boven haar koppie. Onder een zwiepende staart wordt een agent verdacht van kindermoord. En een crèche in Amsterdam-Zuid geeft yogales in de schaduw van een spinnend buikje. Genoeg onderwerpen om uit te kiezen voor een smeuïg betoog. Loeder springt op de andere pagina, want ook zij wil aandacht. Aaah, wat zijn ze lief.

Het ligt er dik bovenop, wat Loeder en Muis mij vertellen willen. Mijn stukje moet over hen gaan en over niets anders. Ik weet ook wel dat dat de meest voor de hand liggende oplossing zou zijn, want ben nu toch al de hele dag met ze bezig. Maar zo gauw geef ik mij niet gewonnen. Met pijn in m’n hart til ik ze op – elk in een hand, daar passen ze nou nog precies in – en zet ze op de gang. Keukendeur dicht, verse bak koffie, sigaretje erbij en typen maar. Het geluid van gekrabbel aan de deur viel te verwachten, maar ik ben sterker dan dat. Ik zet een lekker muziekje op en tik met mijn voet op de maat. Maar waar moet mijn column nou over gaan? Ik sla de krant nogmaals open, maar die zit helemaal onder de kattenharen. Wat zouden Muis en Loeder nu aan het doen zijn? Ik luister door Bob Dylan heen, die raaskalt over een boerderij waar hij slecht behandeld wordt, maar hoor geen gekrabbel meer. Wel een stapel boeken die omvalt. En daarna een asbak. Of is dat de urn van hun voorgangster? Het volgende dat ik naar beneden hoor komen is ontegenzeggelijk een vaas, daar kan ieder geval geen misverstand over bestaan. Ik moet snel ingrijpen, anders verwonden ze nog hun loopkussentjes.

Na een grondige schoonmaakbeurt (of eerder een ingenieus spel van boksende pootjes die stoffer en blik achtervolgen) begeef ik me uitgeput weer in mijn stoel. Het is al bijna avond en ik heb nog geen letter geschreven. Ik besluit mezelf een glas witte wijn in te schenken, misschien dat dat helpt. Maar zo gauw ik de koelkast opendoe komen twee dames op me afgestormd, om mijn schoenen op kopjes te trakteren. Ja, eigenlijk hebben ze gelijk ook. Het is alweer etenstijd. Ik trek een blik open en verdeel wat welriekende smurrie over de bakjes. Wat zijn het toch slimme dieren. Beschaafd ook, want sinds gisteren in miauwend overleg besloten werd dat het linkerbakje van Muis is en de rechter van Loeder, eten ze in gedeelde, haast obsessieve vrede. Kom, laat ik ze nog wat melk geven. En even controleren of ze inmiddels hun toilet ontdekt hebben. Ik roer met het schepje door de bak en tot mijn vreugde ontdek ik vier drolletjes. Had ik mezelf nou eigenlijk al wijn ingeschonken? Kijk, Muis klimt in de krabpaal. Wat een atleet! Nu zit ze bovenop de kast en kijkt verwaand naar Loeder, die met haar neusje een onbestaand spoor op het linoleum volgt en daarmee desinteresse voor haar zuster’s acrobatische prestatie veinst. Aaah, wat zijn ze fantastisch! En lief en schattig en zacht en intelligent en grappig. Opeens bedenk ik me dat ik nog iets moest doen. Maar wat ook alweer? O ja, foto’s van ze maken. Vijftig kiekjes later, waarvan er op welgeteld één niet bewogen wordt, hoor ik dat m’n maag begint te rammelen. En laat ik mezelf toch vooral niet vergeten. Ik gooi een kotelet in een sissende pan en meteen ben ik de populairste jongen van de klas.

Op Uitzending Gemist bekijk ik drie De Wereld Door’s en twee Pauw en Wittemannen en als ik ook daadwerkelijk had gekeken had ik inmiddels zeker tien mogelijke onderwerpen voor mijn column gehad. Maar op mijn linkerbeen ligt Loeder opgerold en op mijn rechterbeen bevindt zich een uitgestrekte Muis. Eigenlijk wil ik nooit meer opstaan. Maar als ik nu niet begin met schrijven word ik ontslagen bij Hardhoofd. En dan kan ik het natuurlijk voor de rest wel vergeten met mijn leven. Ik móet nu echt iets schrijven. En toch zeker niet over die twee, dat is me gewoon te makkelijk.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer