Warning: array_intersect(): Expected parameter 1 to be an array, null given in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200107002828/public/content/themes/hardhoofd6/single.php on line 14
Hard//hoofd - Nachtelijk bezoek
tickets
Asset 14

Nachtelijk bezoek

Ik schrik wakker van een flinke knal en denk meteen dat er iets met mijn dochtertje is. Wanneer ik mijn wederhelft wil wakker schudden en haar kant van het bed leeg aantref, herinner ik me dat beide dames voor een paar dagen uit logeren zijn bij mijn schoonmoeder. De knal moet bij de buren vandaan komen, misschien is daar iets omgevallen. Ik ga weer liggen en doe mijn ogen dicht, maar hoor dan een schurend gerommel, alsof iemand met iets zwaars aan het slepen is. Een inbreker dus.

Wat moet ik doen? Ik kan proberen de slaap te hervatten, dan neem ik de volgende ochtend wel de schade op met een kop koffie in de hand. Noem het laf, noem het zen, maar dat is het eerste dat bij me opkomt. Als de geluiden echter aanhouden, begin ik een beetje pissig te worden. Die inbreker lijkt nou niet bepaald enige moeite te doen in alle stilte zijn slag te slaan, zoals het toch zou moeten horen. Het gerommel wordt nu afgewisseld met gerochel en gehoest. Denkt hij – ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat het een man is – dat mijn woonkamer een openbare werkruimte is?

Met bonzend hart sluip ik naar de badkamer en pak daar een scheermesje van de plank. Het is een bot mesje - al tijden neem ik mij voor, starend naar een bloedende kin in de spiegel, eens een nieuw setje aan te schaffen – maar ik kan op het moment geen beter wapen verzinnen. Ik houd het in mijn rechterhand omhoog, zodat ik er met kracht een mooie snee mee kan maken. Op mijn tenen sluip ik de trap af. Het gekraak van de treden benauwt mij niet, want het steeds luider wordende gerochel van de inbreker overstemt dit geluid.

Ik gluur door de deuropening en zie een dikke man op de bank zitten, met zijn hand tegen zijn borst gedrukt, happend naar lucht. Het lijkt wel alsof hij elk moment dood neer kan vallen. Ik loop naar de keuken, leg het scheermesje op de koelkast, en hou een glas onder de kraan. Als ik voor hem sta kijkt hij me verschrikt aan, maar pakt dankbaar het glas. Hij slaat het achterover. "Kleine slokjes, kleine slokjes", fluister ik vaderlijk.

"Ik moet dit op mijn leeftijd ook helemaal niet meer doen", piept de man. Het televisietoestel staat op zijn kant tegen het televisiemeubel, ver was hij er niet mee gekomen. Ervoor staat een Fisher Price-boerderij, daarover moet hij dus zijn gestruikeld. Ik steek mijn hand naar hem uit. "Mijn naam is Kasper", zeg ik. Hij tikt mijn hand aan en mompelt "Koos". Ik pak een stoel en ga tegenover hem zitten.

Illustratie: Gino Bud Hoiting

"Ik vind deze situatie natuurlijk erg vervelend voor u", zeg ik. "Ik had u niet willen storen bij uw bezigheden, maar ik hoorde zoveel geluiden dat ik dacht dat er iets niet in de haak moest zijn." Koos maakt een wegwuivend gebaar. "Maakt niet uit joh. Mag ik nog wat water alsjeblieft?" Ik pak het glas weer van hem over. "Heb je misschien ook een sigaret?" roept hij me na. "Sorry, ik ben net gestopt", zeg ik. "Oh, wat een toeval", zegt Koos, "ik ook. Maar in dit soort stressvolle situaties wil ik dat nog wel eens even vergeten."

"Ik heb ook nog wel ander drinken hoor, wijn en diksap, en ik kan ook wat spinazieschotel van gisteren opwarmen als je trek hebt."
"Nee, doe geen moeite joh, wa-wa-water is goed hoor."
Ik hoop niet dat hij zal blijven stotteren, want dat werkt altijd zo aanstekelijk. Het tweede glas drinkt hij voor de helft leeg en zet het neer in de vensterbank. Dat laat hij een luide boer. "Sorry hoor", zegt hij. "Maakt niet uit", zeg ik, "doe maar alsof je thuis bent." Deze woorden veroorzaken vochtigheid in zijn ooghoeken. Meteen voel ik bij mezelf ook tranen opkomen, maar ik slik ze weg.

"Het moet ook wel een stressvol beroep zijn", zeg ik, terwijl ik Koos’ schouder aai. "Wat heet", zucht hij, "en ze maken het er met de jaren ook niet leuker op. De tijden zijn veranderd, jongen, de maatschappij is verruwd, de romantiek is ervan af." Hij staat op. "Ik zal je niet langer lastig vallen Kasper, je bent een goede gastheer, maar ik moet maar weer eens op huis aan." We kijken samen naar het televisietoestel. "Ik zou je graag helpen hem terug te zetten, maar…" Ik schud mijn hoofd. "Dat komt wel goed Koos, doe jij nou maar rustig aan, ik zet hem morgen weer op z’n plekkie." Ik kijk naar de zweetplekken op Koos’ t-shirt en vraag me af of ik hem niet iets schoons moest aanbieden. Aan de andere kant kan je er vergif op innemen dat ik dat kledingstuk dan nooit meer terug zal zien.

Ik kijk uit het raam, het is noodweer. "Moet jij nu wel de straat op, in jouw conditie? Moet ik niet een taxi bellen?" zeg ik, terwijl Koos een jas van de kapstok pakt. Deze heeft hij daar blijkbaar eerder op de avond keurig opgehangen. "Er staat een busje voor de deur, mijn maat zit op me te wachten. Hij ziet me al aankomen met lege handen", zucht Koos en hij schudt zijn hoofd. Ik denk erover hoe hard ik die stomme tv nou eigenlijk nodig heb, ik ben toch al een tijd van plan eens wat meer te gaan lezen. Samen met die maat moeten we dat ding toch makkelijk naar beneden kunnen sjouwen? Maar ik besluit het toch maar niet voor te stellen; ik wil Koos niet in verlegenheid brengen. "Het is niet anders, ik ben allang blij dat ik nog leef", zegt Koos en voor het eerst zie ik een grijns op zijn gezicht verschijnen. Ik hou de deur voor hem open en de bezoeker verdwijnt in de nacht.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer