Ferenz Jacobs belicht het fenomeen "postporno:" een kritische reflectie op het pornografische discours. "Een man die porno kijkt identificeert zichzelf met de vrouwelijke rol."" /> Ferenz Jacobs belicht het fenomeen "postporno:" een kritische reflectie op het pornografische discours. "Een man die porno kijkt identificeert zichzelf met de vrouwelijke rol."" />
nieuwsbrief
Asset 14

Meisjes die van porno houden

Ferenz Jacobs kreeg van zijn huisgenoot het boek El postporno era esto (Dit was postporno) in zijn handen gedrukt, geschreven door María Llopis, mede-oprichtster van Girlswholikeporn.com. Vanuit Barcelona belicht hij het fenomeen postporno: een kritische reflectie op het pornografische discours. "Een man die porno kijkt identificeert zichzelf met de vrouwelijke rol."

Mail

"In het oorspronkelijke verhaal is Roodkapje geen klein kind maar een jongedame die voor mijnheer de wolf een striptease moet doen. Nadat ze is verkracht, in elkaar is geslagen en is vernederd, wil Roodkapje nu de rol van de Boze Wolf uit het sprookje op zich nemen. Maar ze is te zwaar mishandeld en is dus gedwongen om eerst haar wonden te likken. Dan pas kan ze verlost worden en nieuwe sprookjes schrijven. Alle Roodkapjes worden wolven in de postpornografie."

Dit las ik op de achterflap van het boek dat mijn nieuwe huisgenoot mij in mijn handen had gedrukt. El postporno era esto (Dit was postporno) van María Llopis. De boekpresentatie had ik jammer genoeg gemist, maar mijn huisgenoot was er wel naar toe gegaan en had zelfs een persoonlijke dankbetuiging bemachtigd. “Kijk, hier staat mijn naam”, zei Xavi met een grijns. Hij bleek het ex-vriendje van de schrijfster te zijn en het boek gaat over haar persoonlijke studie postpornografie in combinatie met hun turbulente relatie van zes maanden. Xavi is X in het boek. En dankzij hem had ze gedurende een halfjaar een plek om te crashen in Barcelona en kan ze eindelijk in haar uppie een orgasme bereiken.

María Llopis is mede-oprichtster van Girlswholikeporn.com. Deze actiegroep was in eerste instantie een ironische woordspeling, omdat vrouwen niet geacht worden van porno te houden, maar aan de hand van workshops, performances en korte films heeft ze het beeld van de doe-het-zelf pornografie veranderd. María schrijft, blogt, maakt films en geeft workshops en lezingen. Bij alles wat ze doet onderzoekt ze haar eigen grenzen op het gebied van seks en pornografie, fantasie en realiteit, pornografie en postporno, en dit voornamelijk in haar eigen bed in de Catalaanse hoofdstad.

Een meisje dat van porno houdt. En van porno haar werk heeft gemaakt. Zo treedt María in de voetsporen van onder anderen de Franse schrijfster en cineaste Virginie Despentes, vooral bekend door Baise-moi (Genaaid). Misschien zwaar overschat, in zowel literair als cinefiel opzicht, maar ik vind sommige van haar opvattingen behoorlijk interessant. Zij is bijvoorbeeld van mening dat een man die porno kijkt zichzelf met de vrouwelijke rol identificeert. Volgens haar heeft iedere man de fantasie dat als hij een vrouw was, hij zich precies zoals die slet in de pornofilm zou gedragen.

Symboliseert pornografie dan patriarchale structuren en vrouwenonderdrukking? Weerspiegelen pornofilms bestaande maatschappelijke en seksuele relaties? En voornamelijk, wat is precies postporno? In het Postporno Modernistisch Manifest, ondertekend door onder anderen de porno-actrices Véronica Vera, Candida Royalle en Annie Sprinkle, wordt in zeven punten kort en bondig een kunststroming gesticht die seks als de voedende, levensgevende kracht ziet en de geslachtsdelen als onderdeel van de geest omarmt. Desalniettemin, postporno is veel meer dan vlees. De definitie van postporno volgens María is “de kristallisatie van de holebistrijd van de afgelopen decennia, van de queer beweging, van de rechtvaardiging van de prostitutie binnen het feminisme, van de derde feministische golf, van alle feministische politieke stromingen, van de antikapitalistische punkscene en van de DIY-houding. Het is de toe-eigening van een genre, dat van de expliciete weergave van seks, die tot op heden is gemonopoliseerd door de porno-industrie. Postporno is een kritische reflectie op het pornografische discours.”

Ik ben net als María geen fan van de vrouwvriendelijke porno van Erika Lust, dat een tegenwicht voor mainstrain porno moet vormen. Deze van oorsprong Zweedse regisseuse woont en werkt sinds 2000 in Barcelona, waar ze haar vrouwelijke visie op porno naar buiten heeft gebracht met haar vrouwvriendelijke pornofilms Five Hot Stories For Her en Barcelona Sex Project. De films van Erika Lust zijn gebaseerd op het feit dat vrouwen eerst iemand goed willen leren kennen, voordat ze zich seksueel aangetrokken voelen tot die persoon. Maar is dit juist geen onderdeel van een burgerlijk moraal dat als een vrouw seks heeft met wisselende partners, ze het risico loopt een slet te worden genoemd? Ook vrouwen kunnen genieten van anonieme seks en hoeven niet met elke verovering een beschuitje te willen eten.

Na zeven jaar post-pornografische studie is het enige wat María Llopis kan verzekeren datgene wat de Amerikaanse porno-actrice Georgina Spelvin, vooral bekend door de klassieker The Devil in Miss Jones (1973), over het orgasme zei: “Het orgasme is dat tijdstip dat niet gemeten kan worden. Het is een mystiek instinct dat niet echt bestaat in deze dimensie.” Daar kan ik me volledig bij aansluiten. Hoe meer je neukt, hoe minder je denkt, en hoe beter je slaapt. Zoals het motto van de twee vrouwen Nadine en Manu uit Baise-moi luidt.

Pikant detail: het ex-vriendinnetje van mijn huisgenoot raakt opgewonden door grote zwarte dildo’s die zijn afgekloven door krakershonden. Dat is postporno.

-Ferenz Jacobs (Rotterdam, 1982) studeerde culturele antropologie met een specialisatie in visuele cultuur aan de Universiteit van Leiden. Hij heeft schildpadden op de stranden van de Turkse Republiek Noord-Cyprus gered en de winnende kandidaat van de eerste realitysoap in Chili geïnterviewd. Sinds drie jaar schrijft hij vanuit Barcelona voor verschillende Catalaanse en Spaanse media.-

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer