nieuwsbrief
Asset 14

‘Ik moest mijn familie opgeven om mezelf te kunnen zijn’

Hoe ziet het leven eruit voor mensen zonder legale verblijfsstatus in Nederland? Jemila (24) kon in haar geboorteland Sierra Leone niet uitkomen voor haar seksuele geaardheid. Hier vond ze nieuwe hoop voor de toekomst: ‘Over vijf jaar wil ik iets groots zijn.’

Mail

‘Hier zijn is een enorme opluchting. Elke dag word ik sterker, leer ik van mijn fouten, en probeer ik te werken aan de toekomst. Wat er verder ook aan de hand is, ik kan hier de dingen zeggen en doen die ik thuis niet kon of mocht zeggen. Jezelf zijn is iets waar iedereen het recht op zou moeten hebben. Kunnen zeggen wat je voelt zonder dat een ander op je neer kijkt.
Ik ben opgegroeid in een huishouden waarin de vrouwen veel te lijden en weinig te zeggen hadden. De man was de baas, over alles. Toen ik jong was zei ik tegen mezelf: "Ik zorg dat ik later nooit zo word". Elke keer als ik naar mijn ouders luisterde dacht ik: als dit is hoe een man me gaat behandelen, dan ga ik nooit trouwen.

Ik hoop dat mijn vader er nog is, maar ik heb geen contact meer met hem

Ik had allerlei redenen voor mijn vertrek. De belangrijkste: ik ben een meisje dat op meisjes valt. In mijn land is dat niet geaccepteerd. De LGTB-gemeenschap zoals die hier bestaat is nu niet mogelijk in Sierra Leone. Misschien wordt het ooit mogelijk, en wie weet kan ik een klein deel uitmaken van die verandering. Misschien kan ik aan anderen leren dat het oké is om jezelf te zijn en om een ander zichzelf te laten zijn.'

asielvrouw02

Illustratie: Beeldredactie

‘Om hier te zijn heb ik mijn familie op moeten geven. Ik hoop dat mijn vader er nog is, maar ik heb geen contact meer met hem. Soms gaan dingen niet goed, dan zou ik hem graag bellen. Om te zeggen: luister papa, het is moeilijk hier, de noodopvang verwart me, ik had ruzie met mijn vriendin.
Iedereen heeft familie nodig in zijn of haar leven. Iemand buiten jezelf om in te vertrouwen, iemand met wie je een taal deelt. Dat heb ik niet.
De Nederlandse mensen die ik ken zijn de mensen die me steunen. Zoals de oude vrouw bij wie ik een tijd in huis heb gewoond. Ze noemde me haar huisbaas, we aten samen en gingen wandelen. In 2013 beloofde ze me om me mee uit te nemen voor mijn verjaardag, en ze deed het nog ook!’

‘Ik ben samen met iemand anders naar Nederland gekomen. Iemand die me had moeten helpen. Maar het liep anders, en ik moest bij die persoon weg zien te komen. Daar wil ik het verder niet over hebben. De vrouw bij wie ik in huis woonde, heb ik ontmoet in een blijf-van-mijn-lijfhuis. 
Nadat ik me bij de politie had gemeld omdat ik bang was, kreeg ik een voorlopige verblijfsvergunning terwijl ze probeerden de persoon die me hier had gebracht op te sporen. Ik ging met het COA werken aan mijn procedure voor het aanvragen van een verblijfsvergunning.
Ik had net gehoord dat ik het AZC uit moest toen er twee jongens langskwamen om hiphop met ons te maken. Eén van hen deed een oefening met ons: we moesten een brief schrijven aan ons toekomstige zelf, de ‘ik’ van over drie jaar. Op dat moment had ik geen enkele hoop. Er was nergens iemand die op me zat te wachten, niets om naar toe te gaan. Ik schreef: ‘Deze brief is geschreven door het meisje wat je ooit was, maar nu is alles anders. Je hebt hard gewerkt om te zijn waar je nu bent. Je ervoer het slechtste maar bleef hopen op het goede. Ik hoop dat je intussen wat van je bagage kwijt bent geraakt.’

‘Over vijf jaar wil ik iets groots zijn. Dan wil ik werken. Het maakt me niet uit als wat. Misschien lukt het me om iets te doen met kleding doen. Ook als het niet professioneel is zou ik graag de jurken willen kunnen maken die ik mooi vind.
Ik zing en dans en ik houd van gospel. Alle nummers die ik graag hoor, zing ik. Ik zing ze tot ik ze uit mijn hoofd ken. Muziek geeft me kracht. Als ik hier geboren zou zijn, was ik inmiddels misschien een professionele zangeres. Misschien zouden mijn ouders dan lessen voor me betaald hebben en had ik aan talentenshows meegedaan.

Nu ik gestopt ben met mijn aanvraag voor een verblijfsvergunning, heb ik weer een leven

Tot voor kort had ik steeds het gevoel dat alles me ontglipte. Zelfs in mijn eigen land had ik inmiddels afgestudeerd moeten zijn, ik heb de leeftijd waarop mensen beginnen met werken. En ik heb niet eens basisopleiding, die krijg ik nu pas. Maar toen vertelde iemand me dat ik nog jong ben. Dat haar moeder met een opleiding was begonnen op haar vijfendertigste, en dat die moeder nu werkt. Het is dus nooit te laat.
Toch voelt het soms zo.'

'Toen ik in procedure was om een verblijfsvergunning aan te vragen, mocht ik niks. Op dit moment zit ik niet meer in een procedure, maar ik heb wel weer een leven. Ik leer dingen bij het ASKV, een steunpunt voor vluchtelingen, en bij het Wereldhuis. Naaien, en Nederlands. Ik ontmoet er mensen die in dezelfde situatie als ik zitten. Dat maakt het leven makkelijker: we hoeven niet steeds alles aan elkaar uit te leggen, we hoeven ons niet te verdedigen. We zijn gelijk. 
Daardoor voel ik me niet meer zo kapot. Ik ben verdrietig, maar ik probeer mezelf gelukkig te maken.
Ik ga elke woensdag naar therapie. Om weer genoeg zelfvertrouwen te krijgen om stappen te kunnen zetten. Ik weet niet wat morgen of overmorgen gaat gebeuren, dus ik moet in staat zijn om in dit moment te leven. Het soort verdriet dat ik heb is niet het soort verdriet waarbij huilen helpt. Ik moet gewoon naar een andere situatie toewerken. Ik ga gelukkig zijn terwijl ik hier ben.’

De naam van de geïnterviewde is gefingeerd.

P.S. Geniet jij met enige regelmaat van onze artikelen? Overweeg dan om ons te steunen. Hard//hoofd heeft het hard nodig.

Jantine Wijnja is kunstenaar en schrijfster. In 2014 verscheen haar boek 'Reisgids Den Dolder', over het mentale landschap van een psychiatrische instelling.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer