Zouden wij, laptop- en internetverslaafden, niet stilaan stiekem terugverlangen naar het good old televisietijdperk?" /> Zouden wij, laptop- en internetverslaafden, niet stilaan stiekem terugverlangen naar het good old televisietijdperk?" />
nieuwsbrief
Asset 14

Junk

Vier-keer-Mees

Mail

Foto's: Privécollectie Ava Mees List

Ik ben zo iemand zonder televisie geworden. Ik kan niet meepraten over So You Think You Can Dance en ik weet niet wie er bij Matthijs aan tafel zat gisteravond. Het zit zo. Iedereen jubelde zo over het leven zonder, dat ik dacht: goh ja, goeie, als ik nou dat ding laat afsluiten dan kom ik ook nog eens aan wat nuttigs toe. Voor die tijd kwam het namelijk nogal eens voor dat ik tot in de kleine uurtjes van de nacht AT5 herhalingen zat te kijken, of ontwikkelde ik wat ongezonde verslavingen aan onzinnige programma’s op SBS6.
Maar nu het zover is moet ik zeggen dat ik niet lekker vroeg in bed stap met de nieuwste Kafka. Ik spendeer gewoon de resterende tijd op deze klotecomputer. Alsof het een verlengstuk van mijn lijf is geworden sleep ik hem door het hele huis mee, van de tafel naar de bank naar de slaapkamer en zelfs, ik geef het gewoon toe, naar het toilet. Zodat ik al plassend nog mijn Facebook kan checken, of door kan gaan met gedownloade Mad Men afleveringen kijken. En als ik niet op het internet dezelfde vijf sites aan het bekijken ben dan wordt er wel muziek vanaf dit ding geluisterd, of moet er op gewerkt worden.

De Facebookverslaving is een wijdverspreid fenomeen waar men zich over het algemeen lichtelijk voor schaamt. Vrijwel iedereen voelt zich licht voyeuristisch, maar toch is de drang om andermans foto’s, updates en relatiestatus te bekijken sterker dan wij. En dat dan zo ongeveer dertig keer op een dag. Wat zeg ik, dertig keer per uur. Ik denk dat ik tijdens het schrijven van dit stuk toch wel flink wat keren het tikken heb onderbroken om te kijken of er al iemand zijn virtuele duim had opgestoken over mijn nieuwe foto. De tijden zijn veranderd. Wanneer ik nu een goede foto van mezelf tegenkom, is mijn eerste gedachte niet: “Inlijsten, ophangen!” maar: “Yes, een goeie profielfoto!” Hoe is het mogelijk. En als ik niet in spanning wacht tot iemand anders een geniale foto van me tagt dan maak ik wel een foto met Photobooth. Met als gevolg dat ik dus 400 foto’s van mezelf heb waarop ik zwoel in de camera kijk.

Maar niet alles aan Facebook is gluurderige onzinnigheid. Sowieso kan men zichzelf profileren zoals hij of zij wilt. Alles wat men online zet wil men kenbaar maken, en zo ben je dus niet echt aan het spioneren. Bovendien is het echt een goede manier om spelenderwijs in contact te blijven met een groot aantal mensen. Zo weet ik wat mijn vrienden over de hele wereld uitspoken, en wanneer ik een veredelde kennis tegen kom kan ik saaie gesprekken van ‘wat doe jij nu’ vermijden en direct vragen hoe de zelfgebakken appeltaart nu eigenlijk smaakte of waarom diegene weer als ‘single’ door het leven gaat. Het is alsof je een online triviabestand hebt staan, met instant feiten over deze en gene.

Deze week had ik hooggeëerd bezoek uit Canada, mijn goeie makker Kyle. Ik had hem al een tijd niet gezien en we waren dolblij met ons weerzien. We konden eindelijk bijkletsen, samen de stad onveilig maken en wat al niet meer. Gisteravond zaten we samen in de woonkamer. Ik achter mijn computer, hij achter de zijne. “Wat ben je aan het doen,” vroeg ik hem. Hij was aan het chatten. Ik ook. Ik stond stil bij de belachelijke situatie. Daar zaten we dan, stilzwijgend in elkaars aanwezigheid met anderen te communiceren door middel van slordig geschreven zinnen zonder hoofdletters of interpunctie. En het is niet de eerste keer dat het me overkomt. Vaak genoeg zit ik onder het mom van werk achter een laptop in een café (zoals nu, trouwens) een half gesprek te voeren met mijn gezelschap. Vreselijk ongezellig, als je er over nadenkt. Want je zit niet lekker knus met zijn allen achter de computer, tenzij er weer een flauw YouTube filmpje is dat iedereen móet zien.
Nee, dan liever een televisie. Dat was pas ouderwets vermaak, waar je gewoon vierkante ogen van kreeg en kon zeiken over de kapotte afstandsbediening. Ik ga toch maar weer eens met UPC bellen.

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer