Illustratie: Tejo Verstappen

Kasper wil later kunnen zeggen dat hij één van de goeden was." />

Illustratie: Tejo Verstappen

Kasper wil later kunnen zeggen dat hij één van de goeden was." />
nieuwsbrief
Asset 14

een racist?

Is Dieuwertje Blok een raciste? Het is iets wat ik mij vanmorgen afvroeg, toen ik op Uitzending Gemist tien afleveringen van het Sinterklaasjournaal achter elkaar keek, daarbij een zak kruidnoten wegwerkend. Ik was geshockeerd door de beelden die werden vertoond. Zwarte mannen - veelal met de stemmen van gerespecteerde Nederlandse acteurs, soms warempel cabaretiers van linkse signatuur - zaten als een stelletje asielzoekers bij elkaar gepropt in een huis met weinig voorzieningen, om daar de Spartaanse diensten (zoals oneindig inpakwerk) van een autoritaire verwarde blankenbaard ten uitvoer te brengen.

Mail

Dit werd allemaal door die bloedmooie Dieuwertje gepresenteerd alsof het de normaalste zaak van de wereld was. De meest verschrikkelijke dingen gebeurden in dat huis; er werden constant zaken vermist en het gedrag van sommige slaven leek te duiden op onherstelbare trauma’s. Dieuwertje besloot elke aflevering met de mededeling dat zij het ook allemaal niet meer goed zag komen, maar deze Eva Braun van onze staatstelevisie leek de ondergang met een kalmte toe te lachen waar ik koude rillingen van kreeg. Maar het ergste van alles vond ik nog wel dat het allemaal zo vertrouwd voor mij voelde. Ja, ik werd er bijna gelukkig van. Natuurlijk voelde ik mij meteen heel vies. Ik rende naar het toilet en stak een vinger in mijn keel, om het sanitair met kruidnootdrap te versieren. Daarna moest ik heel hard huilen. Het is toch verschrikkelijk hoe wij in dit land met mensen omgaan? Schamen moeten we ons allemaal. Schamen voor de vreugde van een feest.

We leven in tijden waarin het noodzakelijk is kleur te bekennen en daarvoor zal ik toch echt de hand in eigen boezem moeten steken. Natúúrlijk zijn Dieuwertje en de mensen die aan haar programma meewerken niet bewust bezig met het in de praktijk brengen van een rassenleer. Nee, het is allemaal nog veel ernstiger dan dat. Zij denken met iets volstrekt onschuldigs bezig te zijn, omdat al dat verdorven kolonialisme zó in hun culturele bloed zit vastgeroest dat ze het zelf niet eens meer kunnen zien. We kunnen ze moeilijk verwijten gaan maken, het enige wat we kunnen doen is onszelf veranderen en daarmee het goede voorbeeld laten zien. En daarom is het essentieel om onszelf eerst aan het kruis te nagelen, met een ontwapenende eerlijkheid te laten zien hoe lang we aan de foute kant hebben gestaan.

Illustratie: Tejo Verstappen

Laat ik daarom mijn steentje aan de revolutie bijdragen door te zeggen dat ik van jongs af aan bang ben geweest voor negers. Die dikke rode lippen, dat vieze kroeshaar, die afzichtelijke pofbroeken, dat uitbundig gegooi met eten, dat mallotige apengedans bovenop je huis, het is van een onontwikkelde lelijkheid waarvan ik domweg niet weet hoe ik erop moet reageren. Daarom probeer ik die figuren zoveel mogelijk te ontwijken. Maar sommigen zijn zeer gewiekst. Die hebben dan bijvoorbeeld hun haar ontkroest en een normale broek aangetrokken. Of zelfs een bril opgezet, net alsof ze een van ons zijn. Toch is er altijd dat ene element dat ze verraadt: het kleurtje.

Hoe het dan komt dat ik besloten heb mij over mijn angst heen te zetten, en met deze medelanders ten strijde te trekken tegen verderfelijke Dieuwertje? Wel, uit de naam van tradities zijn in de wereldgeschiedenis de meest verschrikkelijke dingen gebeurd en als ik later terugkijk op mijn leven wil ik niet onder ogen moeten zien dat ik aan de verkeerde kant heb gestaan, als een schaap mee heb gedaan aan de primitieve feestvreugde, terwijl ik een verschil had kunnen maken. Er kleeft bloed aan mijn ziel dat weggewassen moet worden. Daarom wil ik mij nu inzetten voor Occupy Pakjesboot, een actie met (voor de verandering eens) een duidelijke doelstelling: de Sint mag niet meer het ruime sop kiezen voordat al zijn knechten bevrijd zijn. Alleen op deze manier kunnen wij onszelf nog bevrijden.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer