Asset 14

Zie de mannen vallen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vijf commentaren van onze redacteuren.

Commentaar

Zie de mannen vallen

“Niet alle moslims zijn terrorist, maar alle terroristen zijn wel moslim.” Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat je dit soort opmerkingen met enige regelmaat – en met een toon van “je mag het eigenlijk niet zeggen en het is misschien een beetje overdreven maar er zit een kern van waarheid in” – voorbij hoorde komen. Ik dacht er vorige week aan toen de volgende woorden ineens mijn hoofd binnendrongen: “Niet alle VVD'ers zijn corrupte bestuurders, maar alle corrupte bestuurders zijn wel VVD'er.” Het is natuurlijk onzin: corruptie vind je overal en altijd, maar zo'n onderbuik is toch een wonderlijk iets.
Dat de afgelopen tien jaar in het teken stonden van een discussie over identiteit, ingegeven door almaar voortschrijdende globalisering, is al vaak opgemerkt. Toen de stroom valsspelers – lokale potentaten, vriendjesrechters, oplichters, struikelende media-advocaten, epospuiters, wetenschapsfraudeurs, regelbuigers en -ontduikers – de afgelopen weken allengs aanzwol, was mijn eerste gedachte dat na een heel decennium vreemdeling-bashen we dat tijdverdrijf zat zijn geworden, en onze aandacht hebben verlegd naar (vermeende) free riders en 'parasieten'. Noem die beweging de Wilders-shuffle – naar de man die dit soort tendensen haarfijn aanvoelt en zelf zijn aandacht naar “Europa” verlegde. Er is wat mij betreft weinig op tegen wanneer een maatschappij duidelijk maakt wat wel en niet wordt getolereerd, maar opmerkelijk is de woedende zelfgenoegzaamheid waarmee sommigen aan de schandpaal worden genageld wel.
Maar misschien is deze interpretatie te cynisch en is er ook een hoopvollere uitleg mogelijk. Bijvoorbeeld dat, nu de onzekerheid niet langer onze gedeelde identiteit betreft maar ook onze financiële bestaanszekerheid, onze blik scherper wordt en we duidelijker beginnen te zien welke praktijken een gemeenschap werkelijk ondergraven. Zou het kunnen zijn dat die andere gevleugelde uitspraak van het vorige decennium, “regels zijn regels”, ineens een positieve bijklank gaat krijgen?

Door Jan Postma

Machtige Media

Wie kent het Gras Modder Paard?

Youtube is geweldig, vanwege het gebrek aan context en de onvoorspelbaarheid. Ik houd ervan dat een 5 seconden durend filmpje van een eekhoornachtig dier door 37 miljoen mensen bekeken kan worden. Of dat een mal dansje van een Zuid-Koreaan "officieel" wordt uitgeroepen tot meest bekeken (vandaag 600 miljoen) Youtube filmpje ooit. Reactievideo's op Gangnam Style circuleerden razendsnel over het web, net als vele odes en parodieën, vooral in de westerse blogosphere.
Zo was er laatst ook het filmpje van een andere Aziaat die het in het Westen goed doet. Kunstenaar, blogger en activist Ai Wei Wei plaatste drie dagen geleden zijn Gangnam Style op Youtube. Verbaasd keek ik naar de Chinees, dansend in zijn tuin, in een roze T-shirt en zwaaiend met een stel handboeien. Wat wil hij hiermee?
Een beetje research laat zien dat de Chinese titel van Ai's filmpje, cào nǐ mā (草泥马) Grass Mud Horse betekent, ofwel Gras Modder Paard. Dit blijkt een soort lama, bedacht door Chinese bloggers als symbool voor de strijd tegen internetcensuur. In het Chinees, een taal waarin de intonatie de betekenis van een woord kan doen veranderen, klinkt ciao ni ma vrijwel gelijk aan "neuk je moeder". Het fictieve leven van het Gras Modder Paard en diens vijand de rivierkrab wordt al sinds 2009 over het internet verspreid, compleet met natuurdocumentaires en kinderliedjes.
Goed, na twee uur zwerven over het net ben ik heel wat verwijzingen wijzer. Terug naar de dansende Ai Wei Wei. China-blogger Anthony Tao schreef dat juist Ai Wei Wei de kracht van de parodie begrijpt. Maar met dit dansje, via een kanaal waar Chinezen geen toegang toe hebben, lijkt hij vooral zichzelf en zijn westerse vrienden te vermaken. Daar voeg ik als teleurgestelde westerse vriend aan toe: meestal is Youtube geweldig, maar voor nuance en context niet de juiste plek. Nu verschilt Ai's filmpje niet van de eekhoorn. Jammer.

Door Roos Euwe

Machtige Media

Storm in een glas water

De eerste waarschuwingen omtrent 'Frankenstorm' Sandy waren nog niet afgegeven of de speculaties over het effect van de orkaan op de Amerikaanse verkiezingen stonden al online. En nu het stormfront dreigend nadert (Amerika is groot), struikelen de media over elkaar heen om alle nog niet gemaakte associaties met de verkiezingen te lozen. In dit poll-crazy land, waar men in iedere scheet een verandering op de algemene opinie in de Swing States denkt te zien, is de overweldigende omvang van Sandy koren op de mediamolen. Vooral Obama blijkt interessant: verliest hij momentum nu het vroege stemmen in een aantal (Swing) states tijdelijk is stopgezet, of is hij de leider die in nood zijn spierballen laat zien? Sommige nieuwssites menen een lijst met vijf deur-intrappers te moeten publiceren waarom Obama wel/niet zal winnen. Overigens doet ook onze NRC rustig aan dit lege gehype mee. Potentiële rampscenario's verkopen goed.
In een land dat geregeld geteisterd wordt door zwaar weer, zijn de mensen gemakkelijk aanspreekbaar in de zorg om hun hebben en houden. De Amerikaanse media spelen hier handig op in en de superstorm is een welkom lapmiddel. Inhoudelijk valt er immers, sinds het laatste presidentiële debat, weinig nieuws te melden. Sandy daarentegen trekt bezoekers automatisch naar de vele media-uitingen, waar het extreme weer als ultieme politieke lakmoesproef wordt voorgesteld.
De échte proef komt echter pas over een week, wanneer de kiezers naar hun al dan niet door de storm gehavende stembussen trekken. Wie er als winnaar uit de bus komt zal dan pas blijken. Want wat kunnen we nu écht zeggen over de verkiezingen, behalve dat de heren kandidaten spannend gelijk opgaan. Iedere daarop toegevoegde speculatie creëert, heel windbuilerig, niets méér dan een storm in een glas water. En er is niets zo veranderlijk als het weer, behalve misschien... de politiek.

Door Esther Wertwijn

Commentaar

Moskowicz, de tragedie

Het leven van Bram Moszkowicz neemt Shakespeariaanse vormen aan: zo heb je alles, zo heb je niks. De vraag ‘Waaraan is de beste man ten onder gegaan?’ zou een goed startpunt kunnen zijn voor het scenario van dit toneelstuk. Het antwoord geeft meteen de kern van het plot weer: zijn tomeloze ambitie heeft hem de kop gekost. Daar krijg je de mensen wel mee naar het theater.
De romantische verhaallijn: vrouwen verslond Bram bij de vleet. Elke week at hij, getrouwd of niet, met schone blommen in bekende restaurants. Het woord ‘vreemdgaan’ kwam in zijn vocabulaire niet voor, maîtresses en buitenvrouwen wel: en daar deed hij vooral niet geheimzinnig over. En toen kwam Eva: een slimme en bloedgeile presentatrice van de serieuzere journalistiek. Samen waren ze gelukkig en succesvol. Maar Eva zag de bui op tijd hangen: vlak voor de vrije val van Bram koos ze voor zichzelf en haar carrière. Bye bye Boobies.
De verhaallijn die het toneelstuk wat schwung geeft, is de relatie met Bram zijn ex-cliënt, boef Willem Holleeder. Die samenwerking heeft in ieder geval bijgedragen aan wat nu het einde lijkt te zijn van de advocaat Moszkowicz. En terwijl Bram, de zogenaamde verdediger van het recht, alles uit zijn handen ziet glippen, gaat de ware schurk Willem fluitend door het leven.
En tenslotte het ultieme tragische element: de vader. Het was Bram allemaal te doen om erkenning van Moszkowicz senior, hem trots te kunnen maken, zijn successen te evenaren. Maar zijn vader, ook niet vrij van kritiek op de uitoefening van zijn vak, opereerde in een andere tijd, zonder RTL Boulevard en zonder nu.nl. Bram waande zich onschendbaar en ving daarbij teveel wind. De protagonist zorgt voor zijn eigen ondergang.

Door Noor Spanjer

Ver weg

De bus kwam van rechts...

Het was afgelopen weekend negentig jaar geleden dat Mussolini met zijn Mars op Rome de macht greep en dus kwamen kaalgeschoren koppen uit heel Italië met bloemen en fascistische vlaggen naar zijn geboorteplaats Predappio, om de Romeinse groet te brengen aan de tombe van hun held. De naar schatting vijfduizend deelnemers luisterden naar de fascistisch geaarde priester Tam die speechte over 'afrikanisering' van Italiaanse steden en de verderfelijkheid van homo’s. Vanaf het kerkhof schalde: “Duce, duce, duce!”
In het sinds jaar en dag linkse bolwerk Predappio tolereert de lokale bevolking de fascist op bedevaart omdat die een bron van inkomsten is. Rond de verjaardag van de Mars op Rome zijn de twee hotels in Predappio weken van tevoren volgeboekt, worden er extreemrechtse souvenirs verkocht en zien de restaurants hun omzet stijgen. Ook de sociaaldemocratische gemeenteraad legt de festiviteiten geen strobreed in de weg, dit terwijl de Romeinse groet vorig jaar nog door het Gerechtshof werd verboden. Het stadje verruilt zijn walging voor geld.
Op de negentigste verjaardag van de Mars werd de gespannen verhouding van het stadje met zijn bezoekers zichtbaar door een nieuw parkeertarief van dertig euro per dag voor toeristenbussen. Burgemeester Frassineti verklaarde dat de bussen “links noch rechts zijn. Ze zijn simpelweg log en vervelend.” Toch voelde de bedevaarder zich tot op het bruine hemd uitgekleed en werd opgeroepen Predappio volledig te boycotten. De fascist wil zich ongestoord kunnen uiten.
Parlementariër Emanuele Fiano verklaarde in de Huffington Post: “Helaas zien wij in Italië steeds meer tolerantie voor het gebruik van woorden en symbolen die het criminele fascistische regime verheerlijken.”
Om dit te stoppen, hoeft er slechts herinnerd te worden aan de sul die Mussolini was. De sul die met de Italiaanse luchtmacht per ongeluk zijn eigen schepen bombardeerde. De sul die liever gevangen zat bij de Italiaanse koning dan bevrijd wilde worden door de Nazi’s, voor wie hij bang was. Herinner Mussolini zoals hij was en het is nog tien jaartjes slapen voor het eeuwfeest van de Mars op Rome stilletjes voorbijgaat.

Door Thomas Rietstra

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer