Asset 14

Geil treinverhaal

"De conducteur moet ook iets gevoeld hebben, maar hij durft haar niet aan te kijken en loopt door." Soms is een trein meer dan een vervoersmiddel.

Het is nog te vroeg om te praten of te sms'en. Jessi klapt het tafeltje van de stoel voor haar in en dan weer uit, in en uit. Ze stopt abrupt. Er kronkelt iets in haar buik. Zat er iets raars in de koffie? Het kronkeltje verandert in een stroom die door haar middenrif siddert. Ze probeert het te onderdrukken. Vooral niemand aankijken. Buiten rookt de fabrieksschoorsteen een dikke wolk. Ze krijgt kippenvel. De rookpluim streelt haar huid. De man in krijtstreeppak naast haar leest met open mond de krant. De tijd stroomt langzamer, breder. De strepen op de bekleding van de treinstoelen kantelen haar kant op, lijkt het. In Utrecht moet ze overstappen. Zodra ze op het perron staat, zijn de kronkels in haar buik verdwenen. De intercity naar Den Bosch heeft vertraging. De wind waait tussen haar benen. Koud. Haar mobiel rinkelt. Haar boeker vraagt of ze eind volgende maand nog een fotoshoot kan doen.

"Dan kan ik," zegt ze, en: "ik moet iets kwijt, echt bizar, gênant ook."
"Oh?"
"Ik werd net overvallen door een onvoorstelbare geilheid," zegt ze.
"Joh, dat heb ik iedere dag."
"Ja nee, dit is anders, het kwam uit het niets, maar overspoelde m'n hele lijf. Er was niks opwindends in de buurt en toch vond ik alles geil. Het was... in de hemel zat iemand aan een geilheidsknop te draaien."
"Jessi, je moet gewoon met iemand naar bed."

Beeld: Riekje Jongsma

Er is nog plek naast een oma. Verderop klinken beats uit een koptelefoon. De trein suist. Daar is dat gevoel weer, ze hoopte er al op. Niemand in haar coupé is in de verste verte aantrekkelijk, toch waant ze zich een zenuwachtig pubermeisje in het jongenskleedlokaal. Over de stoelen kijkt een kale man haar kant op, maar als ze terugkijkt draait hij weg. Op haar panty zit vast al een vlek. Legde er maar iemand een hand tussen haar dijen. Was er maar een jongen van zestien die ze stiekem af kon trekken, dat zou haar over het randje helpen. De conducteur vraagt om de vervoerbewijzen. Het is haar kaartje dat hij vastpakt, maar ze voelt zijn grip in haar buik. De conducteur moet ook iets gevoeld hebben, maar hij durft haar niet aan te kijken en loopt door. Ze houdt het niet meer, staat op. Twee vrouwen bekijken de labeltjes van een nieuwgekochte trui; het zijn haar schaamlippen die worden opengelegd. Een zakenman telefoneert. Zijn mond likt en hapt tussen haar benen. Raketjes schieten vanuit haar tenen omhoog. Ziet niemand het? De trein remt. Het gepiep en geknars van de wielen voelt ze van haar stuitje tot kruin. In Den Bosch moet ze weer overstappen. Ze belt haar boeker.

"Sorry Alwin," zegt ze, "ik voel me zo raar."
"Weet je wat m'n vriend net zei," zegt Alwin, "die weet dit soort dingen, je hebt eigenlijk al seks... een soort voorspel, van veraf."

Zodra ze in de stoptrein stapt, geeft ze zich over. Haar medepassagiers sms’en. Hun berichten worden in een onherkenbare taal in haar oor gefluisterd. Man en vrouw, jong en oud, ze willen haar allemaal. Ook mannen die haar anders nooit zien staan, mannen met stoppelbaardjes en grijze slapen. Als twee ogen haar steels aankijken, grijnst ze. Men aanbidt haar. Alles om haar heen windt haar op. Waarom toch telkens in de trein? Wekt het ritmisch gebonk op de rails iets pre-orgasmisch op? Twee rijen verder typt iemand op een laptop. Ze kijkt zo op het zwarte scherm met witte letters. Iedere ingedrukte toets voelt als een kus op haar huid. Tussen het typen door knijpt de hand in een stressbal. Haar borsten gloeien op. Met haar vingers onder haar jas, tussen haar benen, voelt ze dat ze doorweekt is. Ze wil een pik in haar hand, in haar mond, in haar kont. Een kleine of zelfs een grote. Kom maar. De typende jongen kijkt om. "Voel hoe nat ik ben," denkt ze. De jongen knijpt in de stressbal, typt nog een regel. Met een schok beseft Jessi – zonder te lezen – dat ze weet wat hij typt. Ze staat op, ziet zijn blonde kruin. Al de hele ochtend typt hij over het landschap, de treinstoelen, de passagiers en haar. Nu. "Sta op," typt hij, denkt zij. "Neem me mee naar het wc-hokje," denkt zij, typt hij. Hij klapt zijn laptop dicht en staat op.

--
Dit is een gastbijdrage van Dirk Vis. Dirk is kunstenaar en redacteur van literair tijdschrift De Gids.

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer