Een pratende teddybeer, Mark Wahlberg met drie tepels en lekkere zeikwijven." /> Een pratende teddybeer, Mark Wahlberg met drie tepels en lekkere zeikwijven." />
nieuwsbrief
Asset 14

Ted

Seth McFarlane (bedenker, schrijver en stem-acteur van de succesvolle animatieserie Family Guy) werkte jarenlang aan zijn droomproject: een bioscoopfilm over een jongen wiens beste vriend een pratende teddybeer is. Wanneer de jonge John Bennett (Mark Wahlberg) wenst dat zijn speelgoedbeer echt zijn vriendje kan worden, komt zijn droom uit. Jaren later is John 35 en woont hij samen met Ted (de stem van McFarlane) en zijn vriendin (Mila Kunis). De beer is een echte slacker en houdt John tegen in zijn ontwikkeling. Zijn succesvolle vriendin wil dat hij het leven serieus gaat nemen. Hoe gaat John kiezen tussen zijn magische maatje en de liefde van zijn leven?

Mail

Noor: Ik las in de biografie van Seth McFarlane dat hij bijna in een van de twee vliegtuigen zat die de Twin Towers invlogen. Hij had zich alleen vergist in de tijd. Je zou toch verwachten dat iemand die zo dichtbij de dood heeft gestaan, alleen nog maar hele goede dingen wil maken?

Meredith: Maar hij maakte dus Ted.

Rutger: Ik las dat ook, in een portret in The New Yorker. Maar het schijnt juist dat hij daar heel erg mee koketteert, zo van ‘ik was bijna dood, ik snap het leven’. Sowieso bleek uit dat stuk dat hij een transformatie van de grappige, iets te dikke Family Guy-nerd naar een superslicke, manisch-gezonde, gestylede metroman heeft ondergaan, de laatste jaren. Het verklaart eigenlijk heel goed waarom deze film zichzelf zo overschat.

Meredith: Overschat de film zichzelf dan? Ik vond het eerder een slappe remake van Garfield met een drugsverslaafd Robijn-wasbeertje.

Rutger: Als comedy is het concept van een grofgebekte teddybeer nog wel aardig, maar het werd gewoon een sentimenteel familiedrama! Er zaten heel veel slechte grappen in, maar ook veel graploze delen. Elke comedy heeft een serieus randje nodig, maar dit sloeg door. Toen er voor de derde keer met dramatische muziek werd uitgezoomd van een verdrietig kijkende speelgoedbeer, had ik het gehad.

Meredith: Iedere keer als Mila Kunis in beeld kwam kon ik alleen maar fronsen en “shut uuuuuup” zuchten. Laat Mark Wahlberg toch lekker een joint roken met zijn teddybeer als hij daar zin in heeft.

Noor: Meredith, het is toch gênant hoe slecht de vrouwen er vanaf kwamen in deze film? Jongens maken plezier en vrouwen zijn allemaal zeikwijven. Lekkere, domme, nietszeggende zeikwijven.

Rutger: Het viel inderdaad op dat ieder vrouwelijk personage, tot de WC-dame aan toe, een Victoria’s Secret-model was.

Meredith: Je publiek anderhalf uur lang het motto bros before hoes door de strot duwen laat kennelijk weinig ruimte over voor een genuanceerd vrouwbeeld.

Rutger: Mila Kunis blijft wel een lekker wijf hoor. Ja toch gasten, ja toch? … Hallo?

Noor: Die Mark Wahlberg draagt toch zogenaamd het predikaat Lekker Ding? Daar zie je nu niks meer van, vergane glorie.

Meredith: Misschien lag het aan zijn mislukte Boston-accent. Maar vond jij hem ooit echt lekker? Ik heb hem eigenlijk lichtelijk afstotelijk gevonden sinds ik hoorde dat hij een derde tepel had.

Rutger: Mislukt accent? Hij is in Boston opgegroeid! Maar Mila Kunis zou ik dus hard neuken.

Noor: Ik heb niks gezien van dat harde neuken, dan kwam Ted de Teddybeer er de hele tijd tussendoor.

Rutger: Ik heb dat ook wel eens gehad, dat ik mijn huisgenote betrapte met haar vriend. Hij kon daarna niet meer verder, vertelde ze later. Vooral niet toen ze ook nog ‘Kom op, be a man!’ naar hem riep.

Noor: Haha! Weet je, het had eigenlijk best een interessante en grappige film kunnen opleveren. Het onderwerp boeit me wel: het (blowende/drinkende) derde wiel aan de relatiewagen. Ik herken de situatie dat je iets te veel met een stel optrekt en de verhoudingen een beetje raar worden.

Rutger: Ik ben ook vaak de Ted geweest. Diezelfde huisgenote had een foto van mij op de muur naast haar bed hangen, waarop ik heel intens de camera in keek. Daar werd haar vriend (weer een andere) helemaal gek van. Maar tegelijk miste ik mijn maatje om True Blood mee te kijken. Lastige dynamiek.

Meredith: Teds zijn irritant. Mark Wahlberg ook. Het beste stuk was dan ook die scène waarin ze elkaar volledig in elkaar rosten. Ik bedoel, Mark Wahlberg die met grof geweld tegen de vloer geslagen wordt door een teddybeer... Als dat je bioscoopkaartje niet waard is?

Noor: Dat was gek genoeg heel bevredigend. Een beetje zoals Keira Knightley die keihard werd gespankt in A Dangerous Method, daar zat ik ook al tijden op te wachten, dat zij eens flink afgeranseld werd.

Meredith: Lekker.

Rutger: Maar weet je wat ik dus niet snap? De rest van de zaal leek zich heel goed te vermaken. Op IMDB en Rotten Tomatoes krijgt Ted behoorlijk hoge waarderingen. Ik voel me de laatste tijd zo vaak onbegrepen in mijn film-mening. Word ik te oud? Ga ik binnenkort klagen over te hard fietsende tieners door mijn straat? “Vroeger, vroeger waren de films met pratende teddyberen beter.”

Noor: Ik begin de laatste tijd wel steeds meer op mijn moeder te lijken. We waren misschien niet de doelgroep...

Meredith: Tsja, maar we hoeven jongeren ook niet te kleineren met fantasieloze humor. Toen ik veertien was kon ik ook wel zien dat een klotefilm een klotefilm was.

Rutger: Terwijl ik echt fan ben van Family Guy, juist omdat het zulke absurde fantasieën toelaat. Maar Amerikanen komen niet naar de bioscoop als er geen trouwring of een dramatische regenscène te zien is.

Meredith: Je hebt het tegen een Amerikaan hè...

Rutger: Ja, het is allemaal jullie schuld. Met jullie moskees! En jullie shoarma! Oude vrouwtjes beroven op scooters, hulpverleners bedreigen... Geen greintje respect voor de Nederlandse cultuur, die kut-Amerikanen.

Meredith: Waar blijft die dramatische regenscène nou? Ik hoor al tien minuten aanzwellende orkestmuziek; het wordt tijd dat er iemand een aanzoek doet, anders snappen mijn hersenen niet dat dit verhaal is afgelopen.

Rutger: Nee, dit is de Nederlandse manier: lekker zeiken.

Noor: Heerlijk. Oeps, ben ik toch nog een zeikwijf geworden.

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer