Zinnenprikkelende kunst of aaneenschakeling van onzinnigheid? Drie redacteuren praten na." /> Zinnenprikkelende kunst of aaneenschakeling van onzinnigheid? Drie redacteuren praten na." />
Asset 14

Holy Motors

Een dag in het leven van monsieur Oscar. Acteur in hart en nieren, met negen klussen voor de boeg. In zijn limousine laat hij zich kriskras door Parijs vervoeren en ondergaat hij telkens een metamorfose. Van zakenman tot oma en van moordenaar tot motion capture-acteur. Maar wie is Oscar zelf, waar is zijn thuis en waar zijn de camera’s? En wat hebben Kylie Minogue en Eva Mendes hier in vredesnaam te zoeken?

Rutger: Wat. De. Fuck.

Boy: Inderdaad, maar ook: eindelijk weer eens een film die experimenteel durft te zijn.

Rutger: Ik dacht: ik ga weer eens onbevangen naar een film, kijk geen trailer, lees geen recensies, check niet IMDb of Rotten Tomatoes. Krijg ik dit! De vaagste film van het jaar. Mooi klaar mee.

Sara: Visueel spannend was het wel, ik vond de openingscène erg mooi.

Rutger: Ja, die bioscoopzaal vol slapende mensen. Dat getuigde ook van zelfspot. Of was het juist kritiek op de ingedutte filmindustrie?

Sara: Misschien verwees het naar de ingedutte carrière van Leos Carax, aangezien hij al tien jaar geen film had gemaakt?

Boy: Het was ook een soort tussendoortje schijnbaar, deze film. Al z’n andere projecten kwamen niet van de grond.

Rutger: Tussendoortje? Dus wat voor mij een broodje kaas is, is voor hem een chateaubriand?

Boy: Exactement, je bent Fransman of je bent het niet.

Sara: Voor een tussendoortje is het net iets te monumentaal.

Boy: Misschien is een tussendoortje het verkeerde woord, want monumentaal is de film op een bepaalde manier zeker. Een man die elf rollen speelt en aan Grote Thema’s geen gebrek.

Sara: Ik kende zijn eerdere werk niet goed en dan gaan bepaalde dingen in de film aan je voorbij. Hij gebruikt figuren uit zijn andere films, waardoor deze ‘experimentele’ film nog onbegrijpelijker wordt.

Rutger: Serieus? Gelukkig, nu voel ik me wat minder dom.

Boy: Dan moet je zeker niet meer over deze film gaan lezen. Nadat ik ‘m gezien had, was ik benieuwd wat er zoal over is geschreven en werd ik doodgegooid met de talloze referenties die erin zitten. Of zouden zitten, volgens die schrijvers. Bloggers. Comments op bloggers.

Sara: Zoals? Ik bedoel, welke referenties?

Boy: De meest hilarische vond ik Pixar’s Cars. Ander voorbeeld was de horrorfilm Eye without a face uit de jaren zestig, daarin heeft de actrice die de chaffeuze speelt blijkbaar een belangrijke rol.

Rutger: Ja, nu word ik echt een beetje pissig. Dit is precies het probleem met dit soort extreem absurde of abstracte kunst: je kunt er achteraf lekker een betekenis bij verzinnen. Terwijl dit voor mij gewoon twee uur totale bullshit was. Ik moest soms wel gniffelen, maar vooral om mijn eigen hulpeloze situatie.

Boy: Toen je gedwongen werd om twee minuten lang naar een stijf mannelijk lid te kijken bijvoorbeeld, haha.

Rutger: Nou, hij was niet in close-up, en wat mij betreft mogen er naast tieten en de sporadische vagina wel wat meer penissen in beeld – zie Michael Fassbender in Shame. Daar ben ik heel feministisch in. Al heb ik het vermoeden dat dit een kunstlul was.

Sara: KUNST. Maar serieus, ik denk hoe conceptueel een film (of iets anders) ook is, het moet op beide niveaus werken en ook iets betekenen, zonder voorkennis. En op dat vlak was dit best een lastige film.

Rutger: Ja, dat zeg je heel mooi! Daarom vind ik Mulholland Drive van David Lynch bijvoorbeeld ook onbegrijpelijk, maar toch fascinerend en geweldig omdat de afzonderlijke scènes wel sterke kleine verhaaltjes vertellen, in plaats van alleen maar ‘kijk dit eens raar zijn’. Het einde van deze film, met die apen, dat is gewoon raar-om-het-raar.

Boy: Lynch is een meester in het opbouwen en vasthouden van spanning. Daar kan Leos Carax een puntje aan zuigen. Aanvankelijk vond ik de film fantastisch, omdat hij gewaagd is en vooral in het begin zowel grappig als intelligent, maar gaandeweg zakt de spanningsboog helaas in.

Sara: Ik haakte af toen Kylie Minogue zingend haar rol ging vertolken. Dat is iets wat ik echt never ever hoef te zien. Verder is het inderdaad een grappige film, met een tragische maar wat onduidelijke boodschap, waarmee Carax ons vooral aan het lachen wil maken. Het verhaal van acteurs die je kan inhuren voor het echte leven, is mooi. Hoewel ook wat populair de laatste tijd, met films als Alps en Synecdoche, New York.

Boy: Ik vond het ook sterk hoe hij de alsmaar verder ontwikkelende technologie becommentarieert. Niet door gekke science-fiction, maar door de acteurs af en toe met weemoed over die goeie ouwe tijd te laten praten, toen camera’s nog grote zichtbare objecten waren.

Rutger: Dat idee is inderdaad mooi. Die hoofdrolspeler is in feite zo vergroeid met zijn beroep als acteur en de camera’s zijn zo onzichtbaar geworden, dat ‘het spel’ en ‘het leven’ door elkaar gaan lopen. Maar van Synechdoche, New York begreep ik ook geen reet. Misschien ben ik toch gewoon een proleet.

Sara: Dat rijmt. Maak er een liedje van.

Boy: Hahaha. Nog een laatste ding dat me opviel trouwens: limousines, die zijn in zwang. Ook Cosmopolis speelde zich bijna geheel in zo’n groot wit metalen monster af. Iconen van grootsheid, geld en glamour.

Rutger: Boy, nu ben je geen haar beter dan die bloggers! Kun je ook wel zeggen dat er de laatste tijd opvallend veel mensen met pistolen schieten in films.

Boy: Ik kan er niks aan doen. Deze film... ik moet... betekenis... duiding... Aarrrgghhh.

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer