Het is GTST, maar dan gemaakt door mensen met kunde, visie en lef." /> Het is GTST, maar dan gemaakt door mensen met kunde, visie en lef." />
Asset 14

De Rouille et d'Os

In 2009 leverde de Franse regisseur Jacques Audiard het alom bejubelde Un Prophète af. Nu drie jaar later is er met De Rouille et d'Os de langverwachte opvolger. In dit melodrama trekt de werkloze oudbokser Ali (Matthias 'het beest van Rundskop' Schoenaerts) met zijn vijfjarige zoon in bij zijn zus in het Zuid-Franse Antibes. Al snel vindt hij een baan als uitsmijter bij een club, en daar ontmoet hij Stéphanie (Marion Cotillard). Deze eerste ontmoeting eindigt met een sisser, maar wanneer Stéphanie haar benen verliest bij een ongeluk met een orka, komen de twee alsnog samen. Wat ontstaat is een wat ongebruikelijke relatie. Alle ingrediënten voor een goede soap zijn in ieder geval aanwezig.

Zara: Ik had echt hoge verwachtingen na Un Prophète. Jullie?

Brankele: Geen verwachtingen.

Philip: Dat scheelt veel. Ondanks dat ik dit geen slechte film vind, ben ik toch teleurgesteld.

Zara: Ik vind ‘m prachtig. Zeker niet perfect, zoals Un Prophète in mijn ogen wel is, maar toch heel goed. Wat stelde je dan teleur?

Philip: Ik had constant het idee dat ik in de maling werd genomen. Zo 'onnatuurlijk' was het. Hetzelfde gevoel als wanneer je een soap kijkt, maar dan minder extreem. Of extremer, juist. Ik raak er nu weer van in de war. Ik begrijp dat er een verschil is tussen drama en melodrama, maar dat melodramatische zorgde bij mij voor een onverwachte plastic nasmaak.

Zara: Ik vond dat juist een hele mooie keuze. Die combinatie van een zeer rauwe setting en heftige gebeurtenissen in een melodramatische vertelling. Ik snap wat je bedoelt, maar ik zag dat gelikte niet als een minpunt.

Brankele: Nee, ik ook niet. Bovendien vond ik het zo goed geacteerd dat ik er geen nepheid in zag.

Zara: Prachtig gefilmd ook. Slow-mo’s. Alles.

Brankele: Bijna documentair, zo fragmentarisch.

Philip: Dat vind ik het verwarrende. Realisme gedijt vaak bij een soort stilheid, dat zit duidelijk in deze film, maar tegelijk heeft Audiard er voor gekozen om dat verstilde af te wisselen met bombastische scènes. Daardoor voelde het net alsof ik op een wipwap zat.

Zara: Maar dat is toch prachtig? Dat kan gewoon in film. Dat je helemaal over de top gaat. Dat alles groots en meeslepend is.

Brankele: En het was groots en meeslependheid gegoten in een rauwe vorm, met weinig dialoog, waardoor de tragiek getemperd werd. Daarom kon het.

Philip: Ze verliest haar benen door een ongeluk met een orka!

Brankele: Ja, dus? Vond je dat over de top?

Philip: Dat is niet per se over de top. Maar wel in combinatie met die montage op Katy Perry's Fireworks, de slow-motion beelden van opspringende orka’s en het ongeluk. En vervolgens die scène in het ziekenhuis, ai. Het is allemaal heel mooi, maar het is allesbehalve rauw.

Zara: Jezus, die scène dat ze er achter komt dat ze geen benen meer heeft. Die ging wel echt door merg en been hoor. Been, haha.

Brankele:
En hoe ze dan toch weer op de been komt, hè. Wonderlijk.

Zara: Ja, in het begin gedraagt ze zich een beetje alsof ze telkens met het verkeerde been uit bed gestapt is, maar op een gegeven moment staat ze toch weer met beide benen op de grond. Knap hoor.

Brankele: Ali houdt haar op de been.

Zara: Haha. Ik vond dat wel mooi, dat contrast tussen zijn enorme lichamelijkheid en haar handicap. Het lag er misschien dik bovenop, maar ik vond ‘t kunnen.

Brankele: Net als de donkere kanten van het leven belicht door de zon van Zuid-Frankrijk. Mooie tegenstelling.

Zara: Armoede aan de Côte d’Azur.

Philip: Ook zo’n punt waarop Audiard, voor mijn gevoel, lijkt te twijfelen. Als het een reflectie zou moeten zijn op de lagere klasse dan slaat het, wat mij betreft, de plank mis door alle grandeur. Als het simpel melodrama is dan begrijp ik niet zo goed waarom Audiard de hele film door nogal onachtzaam nieuwe thema’s aansnijdt. De vader-zoon relatie, de privacy van die werknemers in de supermarkt, illegale straatgevechten, het taboe rond handicaps. Soms deed de film me denken aan Le gamin au vélo van de gebroeders Dardenne. Maar dat maatschappijkritische deed die film, juist door het klein te houden, een stuk doeltreffender.

Zara: Ik denk niet dat je de De rouille et d'Os als een aanklacht op de maatschappij moet zien. Ik zie het echt als een verhaal. Een verhaal in de pure zin van het woord. Het is een enorm episch, melodramatisch verhaal dat zich afspeelt in de rauwe, lagere klasse van Frankrijk. Als je liever een maatschappijkritische film kijkt, zit je inderdaad verkeerd. Ik denk dan ook dat de esthetiek van de film voor de makers belangrijker was dan de moraal.

Brankele: Ja, precies. Flarden van levens die elkaar raken en langzamerhand door elkaar heen gevlochten worden. De grimmigheid van het bestaan gegoten in oogverblindende beeldprachtkunstenaarschapjes.

Zara: Die stompjes waren wel echt ziek mooi gemaakt. Ik dacht op een gegeven moment echt even: 'Shit. Is dit niet gewoon een hele bombastische manier om de wereld te vertellen dat Marion Cotillard écht geen benen meer heeft?’

Brankele: Ze acteerde het in elk geval subliem, haar beenloosheid. Green screen-sokjes of niet.

Philip: Het spel was inderdaad heel sterk. Matthias Schoenaerts is een beest. Letterlijk. In Rundskop wordt hij vergeleken met een stier, hier met een orka. Dat shot waarin Ali na een gewonnen gevecht van blijdschap op het plafond van de auto inramt, vond ik persoonlijk het mooiste van de film.

Zara: Maar wel een beest met van die hele zachte, beetje simpele ogen.

Brankele: Ja, die puppy-ogen!

Zara: Ik ben nog verliefder op Marion Cotillard. Wat een prachtvrouw. En wat een intensiteit. De seks tussen die twee vond ik ook heel mooi in beeld gebracht. Heel breekbaar. Pijnlijk om naar te kijken.

Philip: Ik vond die aerobicsinstructrice met die benen geiler.

Brankele: Ik vond het wel fijn om te zien dat dergelijke primitieve mannelijke gevoelens ook gerust op stompjes gebotvierd kunnen worden. Haar herintroductie in de seks werd mooi in beeld gebracht. Alsof je als je je benen verliest, je ook geen lusten meer zou kunnen hebben. Dat slaat natuurlijk nergens op, maar er rust wel een taboe op. Althans, ik heb nog nooit een stompjespornofilm voorbij zien komen. Hoe je met een onvolledig lichaam toch weer volledige lichamelijkheid kan beleven.

Zara: De perfectie van het lichaam is zo'n centraal thema tegenwoordig, en al helemaal in film. Dan is zo'n personage echt een gedurfde zet. Alleen script-technisch vond ik sommige keuzes dan weer minder, net iets te gemakzuchtig. Ach.

Philip: Uitleg werkt vaak averechts in film, maar soms had wat aankleding niet misstaan. Bijvoorbeeld wanneer Stéphanie Ali na maanden uit het niets opbelt, of wanneer ze die tatoeages laat zetten.

Zara: Dat ze nou juist hem opbelt nadat ze zo’n enorm ongeluk heeft gehad vind ik ook raar. Ik probeerde me er maar gauw overheen te zetten aangezien de hele film er op voortbouwt. Mijn grootste kritiek is eigenlijk toch wel dat de orka’s zo weinig in beeld zijn. Er is altijd plek voor meer orka’s.

Brankele: Orka’s in een wereld die een symbiose tussen mens en machine voorstaat. Tussen machinale roest en menselijk bot. Dat ongeluk was trouwens wel een beetje een sneer naar Free Willy. De orka-emancipatie is echt weer twintig jaar teruggehold.

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer