nieuwsbrief
Asset 14

Slot

In een hete zomer wordt een volkstuinencomplex opgeschrikt door de komst van een onbekende man. Een verhaal in zeven delen. Deze week: de schuldige bekent.

Mail

Illustratie: Bette Adriaanse

Het proces

Jasper zat in zijn kar achter een hoge tafel in de kantine. Hij had een hamer waarmee hij op een stuk steen sloeg. Hij en de vreemdeling hadden die ochtend de kantine ingericht voor het proces. Tegenover Jasper stonden twee kleine tafels, daarachter een rij stoelen. De vreemdeling zat aan het linkertafeltje, Jaap, Nel Schenk en Avar aan het rechtertafeltje. Sunshine zat achterin met haar armen over elkaar en naast haar zat Peter te draaien op zijn stoel. Er was alleen een schemerlamp aan, voor de rest was de kantine donker. De vreemdeling was een lijst aan het voorlezen.
‘Een koffer, een zijden pyjama, acht kostuums, een tapijt, gordijnen, ramen, een dak, een matras en een dekbed, een lamp, een bureau, een televisie, acht kussens, een zaklamp, vijf zonnebloemen en negenhonderdvijfentwintig euro in briefgeld. Ik slaap niet meer goed en ik heb problemen met ademhalen.’
‘Kom op zeg,’ riep Avar luid. ‘Er is pas één nacht voorbij.’
De vreemdeling hoestte. Hij wiep een schuine blik op Avar.
Nel Schenk schoof haar stoel naar achter en stond op. ‘Edelachtbare,’ zei ze zo plechtig mogelijk, ‘ik wil graag als eerste mijn onschuld bewijzen.’
Ze had een lange rok aangetrokken en haar haren opgestoken. Haar handen trilden toen ze voor Jaspers tafel haar dagboek uit haar tas trok.
‘Dit is het bewijsstuk,’ zei ze.
Ze draaide zich om naar het publiek en hield het ook voor hen omhoog. Jasper knikte. Met luide stem begon Nel Schemk voor te lezen.
‘Woensdagavond. Het is nu vijf voor half een in de avond en ik lig op dit moment in bed in mijn kamer mijn serie te kijken die tot half twee duurt. Ik ga niet naar buiten. Sarah heeft nog steeds geen antwoord gegeven op het aanzoek van Rick, maar ze heeft al wel een trouwjurk uitgezocht met Brian, die daar heimelijk kapot aan ging. Mike heeft een trip naar het meer gepland om het goed te maken met Sarah, maar weet niet dat daar een moordenaar rondloopt. Hij stuurt haar vooruit om de spullen te brengen. Het is half twee woensdagavond. De serie is afgelopen en ik lig nog steeds in mijn bed in mijn kamer. Ik merk dat ik langzaam in een diepe slaap val, die zal duren tot de ochtend, waarbij ik geen enkele keer wakker wordt, of uit mijn bed kom om de deur uit te gaan.’
Nel maakte een soort buiging en legde haar dagboek voor Jasper neer. ‘Je kan het allemaal nalezen.’
Voordat ze zich omdraaide legde ze haar hand even op die van Jasper en zei met zachte stem ‘Ik ben onschuldig’ tegen hem. Daarna draaide ze zich om en ging op een van de stoelen naast Sunshine zitten.
‘Maar ik ben ook onschuldig,’ zei Jaap. Hij was van het tafeltje opgestaan. Ook hij had zijn nette kleren aan en zijn haar gekamd. Jaap haalde een opgerold stuk papier uit een plastic tas en rolde het uit.
‘Het bewijs dat ik mij woensdagnacht om half drie in mijn huis voor de spiegel bevond.’
Op het papier dat hij omhoog hield was een zelfportret van Jaap te zien, gezeten voor de spiegel. Achter zijn rechteroor hing een bijzonder grote langwerpige digitale klok die aangaf: Woensdag 2:30.
Met een gespannen gezicht legde hij zijn bewijsmateriaal voor Jasper neer en liep terug naar de stoelen, waar hij van de zenuwen bijna naast ging zitten.
De vreemdeling en Jasper keken nu naar Avar, die als enige verdachte over was.
‘Oh,’ zei Avar, ‘ben ik.’
Hij draaide zich om en knikte naar Peter, die opstond uit zijn stoel en zijn handen aan zijn broek vegend naar voren liep.
‘Ik heb het gedaan,’ verklaarde Peter.
Even was iedereen stil. Toen stond de vreemdeling op en deed zijn zonnebril af.
‘Wat?’
‘Ja,’ zei Peter. Hij had zijn hoofd zo diep gebogen dat de bovenkant van zijn haar te zien was. Het werd al een beetje dun op de kruin.
Avar ging naast Peter staan. Hij haalde uit een plastic tas het lijk van de reiger, dat hij voor Jasper neerlegde. Vervolgens haalde hij kleren uit de tas, die volledig met roet besmeurd waren. Het waren een bruine polo en een korte broek, zoals Peter ze altijd droeg. Hij spreidde ze uit op de tafel.
‘Peter kon woensdagnacht na de begrafenis van Fernando niet slapen. Hij is buiten gaan rondlopen en toen hij bij het huisje van de vreemdeling kwam heeft hij het in brand gezet. Uit onmacht.’
Peter trok aan de onderkant van zijn T-shirt. ‘Ik doe soms domme dingen,’ zei hij, ‘ik weet niet waarom ik het doe.’
‘Ja,’ zei Avar. ‘Uit onmacht. En ik ben dus onschuldig.’
Hij glimlachte naar Sunshine.
De vreemdeling stond op uit zijn stoel.
‘Hoe kwam je dan aan de benzine?’ vroeg hij aan Peter.
‘Die heeft hij uit Jaaps schuur gepakt,’ zei Avar.
‘Uit de schuur,’ zei Peter.
’En hoe laat was dat dan Peter?’ vroeg de vreemdeling.
‘s Nachts,’ zei Peter.
‘Dat soort dingen weet hij niet,’ zei Avar.
‘En de reiger is dus ook jouw schuld,’ zei de vreemdeling. ‘Dat heb jij gedaan?’
Peter barstte in snikken uit.
‘Zijn al die vragen echt nodig?’ Nel Schenk stond ook op. ‘Peter heeft toch bekend. Het is al erg genoeg.’
‘Maar ik geloof het niet,’ zei de vreemdeling. Hij draaide zich om naar Sunshine. ‘Had jij niet een droom?’
Sunshine keek naar Peter. Daarna keek ze naar haar vader. Hij stond op zijn tenen. Altijd als hij zenuwachtig was ging hij op zijn tenen staan.
‘Dromen zijn niet echt,’ zei ze zacht. ‘Dit is echt, dit hier en nu.’
‘Het is nu toch duidelijk,’ zei Avar tegen Jasper.
‘Ja,’ viel Jaap hem bij. ‘We moeten Peter een beetje met rust laten. Het is al erg genoeg voor hem. Straks is hij zijn huis kwijt, en het is nog een mooi huis ook, recht naast het washok. Witte muren, en ruimte voor een schuur.’
‘Hmm,’ zei Jasper.
‘Ik heb het echt gedaan,’ zei Peter huilend.
‘Dat lijkt me dan duidelijk,’ zei Jasper. Hij sloeg met de hamer op de steen. ‘Bij deze vind ik Peter schuldig aan artikel 4.3.’

Einde

Sunshine zat met Peter aan de rand van de sloot achter haar huisje. Ze zeiden niets, al een tijd niet. Sunshine wist sinds de brand niet meer goed wat ze tegen hem moest zeggen en Peter zelf zei nog minder dan eerst.
Hij woonde nu in het schuurtje naast de takkenversnipperaar. Aan zijn muur hing het vonnis dat Jasper op een vel had gekalligrafeerd. Jasper woonde in het huis van Peter naast het washok en de vreemdeling, die ze nu Kees noemden, had zijn huis opgebouwd met hulp van Avar, Jaap en Nel Schenk.
Sunshine en Peter keken stil naar het bruine water in de sloot. Ze lieten de slijmerige modder tussen hun tenen sijpelen en volgden met hun ogen de bladeren die uit de bomen dwarrelden.

-

Bette Adriaanse is schrijfster en beeldend kunstenaar. Ze maakt tekeningen, schrijft fabels, verhalen, en heeft net haar eerste boek af. Ze publiceert in Engeland en Nederland. www.betteadriaanse.nl

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer