Asset 14

De nachtmerrie van Nel Schenk

In een hete zomer wordt een volkstuinencomplex opgeschrikt door de komst van een onbekende man. Een verhaal in zeven delen. Deze week: Nel Schenk droomt over de vreemdeling.

De boete

Jaap was degene die de brief over de boete naar de vreemdeling moest brengen. Hij liep over het dichtbegroeide paadje naar de voordeur van huisje nummer 13. Het was vervelend, maar regels waren regels. Als iedereen maar ongestraft grind kon pakken van de grindplaats zou er binnen de kortste keren niets meer overblijven om de paden mee te onderhouden. Jaap stond stil voor de deur van het huisje en veegde zijn handen af aan zijn hemd. Vroeger handelde Jasper dit soort dingen altijd af en hoefde Jaap alleen het kasboek bij te houden.
‘Hallo,’ klonk er uit het huis.
De vreemdeling zat aan tafel. Hij had nog steeds de zonnebril op.
‘Goedemiddag,’ zei Jaap. Hij bleef in de deuropening staan.
Jaspers huisje zag iets anders uit dan hij zich herinnerde. Aan de muren hingen nu kleden, gekleurde kleden, die niet van Jasper waren geweest. In de hoek naast het bed stond een grote koffer. Jaap keek naar de vreemdeling die in de straal zonlicht zat die via het raam naar binnen viel. Hij had een zwart pak aan, met een stropdas. Zijn haar glom. Het was het meest glanzende kapsel dat Jaap ooit had gezien.
‘Ik heb een brief,’ zei Jaap. ‘U heeft een boete gekregen in verband met het onrechtmatig gebruiken van het grind dat is bestemd voor het onderhoud van de algemene paden en de hoofdingang.’ Jaap veegde over zijn voorhoofd. Hij zweette. Hij had ook aardevlekken op zijn hemd. Hoewel de vreemdeling degene was die er vreemd uitzag voor een tuinencomplex, wilde Jaap ineens dat hij iets netters had aangedaan.
‘Ik ben de penningmeester,’ zei Jaap . Hij stak de brief uit naar de vreemdeling. ‘De boete is dertig euro. Dat lijkt misschien wat veel, maar we moeten streng zijn.’
De vreemdeling keek niet naar de brief. Hij keek naar Jaap.
‘Als iedereen maar ongestraft grind zou pakken van de voorraadplaats zou er binnen de kortste keren niets meer over zijn om de paden mee te onderhouden,’ herhaalde Jaap.
‘Ik geef je geld voor een nieuwe zak grind,’ zei de vreemdeling. ‘Dat kost vijf euro.’
‘U moet dertig euro betalen,’ zei Jaap. ‘De boete is de boete.’
‘Dat is te veel,’ zei de vreemdeling.
Hij leunde over de tafel heen en keek Jaap minachtend aan, tenminste, dat voelde Jaap zo, hij kon het niet zeker weten vanwege de zonnebril. Hij trok aan de onderkant van zijn hemd.
‘Ik betaal vijf euro,’ zei de vreemdeling. ‘De rest is onzin.’
‘Dat is de boete,’ zei Jaap. ‘De boete is niet alleen de kosten van het grind, maar ook extra kosten bij wijze van straf.’
‘Ja,’ zei Jaap. ‘Straf ja. Dat klinkt misschien een beetje kinderachtig, maar we moeten toch iets doen zodat de mensen zich aan de regels houden. Als iedereen maar ongestraft grind zou pakken, dan zou er binnen de kortste keren-’ Jaap herinnerde zich dat hij dat al gezegd had. Hij kuchte. ‘Zo is het gewoon,’ zei hij.
‘Ik heb mijn eigen regels,’ zei de vreemdeling. Hij trok een stapel bankbiljetten uit zijn achterzak en bladerde er met zijn vinger doorheen.
Jaap staarde naar het geld. Hij voelde zich vuurrood worden. ‘U heeft anders geld genoeg,’ zei hij.
‘Sst,’ zei de vreemdeling. Hij trok een briefje van vijf uit de stapel en stopte die in Jaaps hand. Daarna sloeg hij de deur met een klap dicht.
Jaap keek om naar het buurthuis, waar Avar, Nel Schenk, Peter en Sunshine zaten te wachten en haalde diep adem. ‘De reglementen van het tuinencomplex gelden voor iedereen,’ zei Jaap tegen de deur. ‘U hoort nog van mij.’

De nachtmerrie van Nel Schenk

Nel Schenk stond op tijdens de vergadering.
‘Ik moet wat vertellen,’ zei ze, dwars door Jaaps verhandeling over de muskusratproblematiek en kastekorten heen.
‘Er is iets gebeurd.’
Ze zei het woord ‘iets’ langzaam, en ze keek over haar schouder naar de deur alsof er iemand binnen zou komen. Er kwam niemand.
Jaap tikte met zijn potlood op de grafiek die hij had getekend en op het schoolbord had opgehangen.
‘Het kastekort is erg belangrijk,’ zei hij luid, maar niemand luisterde meer naar hem.
Avar en Sunshine hadden hun stoelen omgedraaid en keken naar Nel Schenk en de rook van haar sigaret die in het zonlicht omhoog kringelde. Sinds haar man was overleden rookte ze aan één stuk door.
‘Gisternacht ging ik om half twee naar bed,’ zei ze. ‘ Ik had de koelkast schoongemaakt en mijn soap gekeken.’
Ze inhaleerde diep en haalde haar hand door haar haren. Ze droeg het los die ochtend.
‘Ik wilde de herhaling zien omdat het vorige keer net was afgelopen op het moment dat Rick Sara ten huwelijk vroeg.’ Ze tikte haar sigaret af aan de asbak. ‘Maar Sara wist niet dat hij degene was die haar zoontje had ontvoerd.’
‘Als dit over die serie gaat,’ zei Jaap.
‘Om mijn verhaal verder te vertellen,’ zei Nel Schenk luid, ‘ging ik om half twee naar bed, maar ik kon niet slapen.’
‘Waarom niet?’ vroeg Avar.
‘Weet ik niet,’ zei Nel Schenk. ‘Soms kan ik niet slapen.’
‘Slapeloosheid,’ knikte Avar.
‘In ieder geval,’ zei Nel Schenk, ‘lag ik met mijn rug naar de kamer. Ik keek naar de wolken die er geel uitzagen in het maanlicht. Ze bewogen helemaal niet. Alsof de tijd stil staat, dacht ik. Ineens kreeg ik het gevoel dat er achter mijn rug iemand door mijn kamer liep. Ik lag heel stil en luisterde, ik moet wel een half uur zo hebben gelegen, tot ik duidelijk iemands ademhaling kon onderscheiden. Heel langzaam, met zo min mogelijk geluid draaide ik me op mijn andere schouder en keek tussen mijn wimpers door de kamer in. Het was de vreemdeling.’
‘De vreemdeling,’ zei Avar.
Er viel een korte stilte.
‘Wat deed hij daar?’ vroeg Jaap uiteindelijk.
‘Hij zat op een stoel naast mijn bed,’ zei Nel Schenk.
‘Wat zei hij dan?’ vroeg Jaap.
‘Niks. Hij zei helemaal niks. Hij zat daar maar. En toen ineens was hij weg.’
‘Ineens,’ zei Jaap. ‘Door de voordeur of door het raam?’
‘Nee,’ zei Nel Schenk. ‘Hij was er gewoon ineens niet meer.’
‘Dat kan niet,’ zei Sunshine.
Sunshine zei anders nooit iets tijdens de vergadering. Ze zat meestal in de hoek, in een te krap jurkje met een cola light te wachten tot de vergadering voorbij was. Maar nu was ze opgestaan en wees ze met haar vinger naar Nel Schenk.
‘Mensen kunnen er niet ineens zijn en er dan ineens niet meer zijn. Mensen komen altijd ergens vandaan. En waarom zou hij uitgerekend naar jouw huis komen? Je kent hem niet eens.’
‘Dat weet ik allemaal niet,’ zei Nel Schenk. ‘Ik ben geen detective.’
‘Je hebt het je ingebeeld,’ zei Sunshine.
Nel Schenk glimlachte. Ze stak een papier in de lucht. In de hoek van het papier stond een zwart silhouet.
‘Ik heb vanochtend toen ik wakker werd meteen een tekening gemaakt van wat ik heb gezien,’ zei Nel Schenk. Ze wees naar de figuur op het blaadje. ‘Hier is mijn stoel, en je ziet hem duidelijk zitten.’

Illustratie: Bette Adriaanse

-

Bette Adriaanse is schrijfster en beeldend kunstenaar. Ze maakt tekeningen, schrijft fabels, verhalen, en heeft net haar eerste boek af. Ze publiceert in Engeland en Nederland. www.betteadriaanse.nl

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer