tickets
Asset 14

Vierkante oogjes

‘Papa, zijn mijn ogen al vierkant?’
Annika houdt haar hoofdje scheef, alsof de inspectie dan extra goed kan worden uitgevoerd. Onwillekeurig probeer ik een verschil waar te nemen; dat dat nergens op slaat wil slechts traag tot mij doordringen. Kan de vanzelfsprekendheid waarmee men de hele dag onzin aan zijn kroost verkoopt op den duur het eigen verstand aantasten? Mogelijk sterven na overmatig beeldschermgestaar enkele hersencellen af en voor conditie en karaktervorming zal het vast ook niet al te bevorderlijk zijn, zo leg ik mezelf uit, maar de vorm van je kijkers zal er echt niet door veranderen. Ik wil zeggen dat haar ogen amandelvormig zijn en blijven, maar dan zal ik moeten toegeven dat ik eerder heb gelogen en dien ik weer een nieuwe waarschuwing te verzinnen. Ik heb nog zeker een half uur nodig voordat ik al mijn tentamens heb nagekeken, dus laat ik de situatie vooral niet al te ernstig maken.
‘Ze beginnen de vierkantachtige richting op te gaan,’ diagnosticeer ik aarzelend, ‘maar twee Sesamstraatjes kunnen ze nog gerust aan hoor’.
Ik klik op Uitzending Gemist. Mijn dochter zakt verveeld achterover.
‘Maar ik ben zo moe. Ik heb genoeg televisie gekeken,’ zucht ze.
‘Lieverd, dat wil ik niet horen. In Afrika doen de kindertjes een moord voor televisie. Een moord, zeg ik je.’
Ik weet niet of zij weet wat Afrika is. Ik weet niet of Afrika weet hoe dankbaar er van haar gebruik wordt gemaakt in situaties als deze.
De welbekende tune schalt door de laptopspeakers. Ik keer terug naar mijn stapel, met een rode pen driftig het schuldgevoel van me af corrigerend.

Een van de eerste dingen waar mijn wederhelft en ik het over eens waren wat betreft de opvoeding van onze spruit, was dat het vooral geen apathische bankhangster moest worden. We schaften enkele dvd-boxen aan van programma’s waar wij zelf – trouwe telgen van de VPRO-Jugend – warme herinneringen aan koesterden, zoals Buurman & Buurman en Pingu, en bekeken die alvast met nostalgische gretigheid toen ons kind nog niets anders kon dan kleuren onderscheiden. Daar zou zij het, met af en toe een stukje Sesamstraat tussendoor of een Disney-klassieker op een regenachtige zondagmiddag, de komende jaren mee moeten doen. Van ADHD-cartoons, Teletubbie-achtige infantiliteitshypnoses, of – met afstand toch wel het bloedirritantst van alles – de tuttigheidsterreur van Studio 100 zouden wij haar jeugd geheel gevrijwaard laten.


Illustratie: Erik Wallert

Er waren echter twee zaken waar wij geen rekening mee hadden gehouden. De eerste was onze menselijke zwakte. Je kan er nog zoveel goede bedoelingen op nahouden, in de praktijk is ontzettend fijn om je kleine spruit met één druk op de knop een paar uur koest te houden.

Het tweede detail was de moderniteit. Als er altijd een computer aanstaat in huis, is zo’n dvd-speler toch eigenlijk maar een hoop gedoe. Op YouTube is altijd wel iets te vinden: onze gekoesterde verantwoorde programma’s, maar ook alles wat we ooit vol overtuiging wilden mijden. En voor een kleuter van de eenentwintigste eeuw moet je vooral niet het programma willen bepalen. Driftig drukkend op de plaatjes met kijksuggesties (dat onze laptops geen touchscreens hebben wil er bij haar niet in) wil ze ‘zelf kiezen, zelf kiezen, zelf kiezen’. Soms gaat ze voor iets smaakvols, maar vaak ook niet. Ik probeer dan mijn afgrijzen in te houden en zeg op een toon die evidentie af wil dwingen: ‘Maar dat is toch stom?’
‘Het geeft niet dat jij het stom vindt,’ antwoordt mijn meisje dan bemoedigend, terwijl ze een moment lang haar amandelvormige ogen van het vierkante scherm afwendt en op mij richt. ‘Het is ook niet voor grote mensen.’

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Erik Wallert gaf zijn baan als journalist eraan om aan de Koninklijke Academie te Antwerpen schilderkunst te studeren. Op die academie worden nog technische vaardigheden geleerd, vaardigheden die Erik nu inzet in autonome tekeningen en illustraties. Hij put inspiratie uit oude grafiek, zoals krantenillustraties en strips uit het fin-de-siècle waarvan hij de sfeer en gratie toepast in tekeningen die evenwel over hedendaagse onderwerpen handelen.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer