nieuwsbrief
Asset 14

Verwachtings-management

Het is zondagavond en ik bezoek met mijn huisgenoot en onze huisvriend Marius een uitvoering van de Vespers van Rachmaninov in een kerk. De dirigente van het amateurkoor, een potige Russische, houdt haar praatje vooraf kort: ‘Dit is het moeilijkste koorwerk aller tijden, het zal mij benieuwen. Het is nog niet vaak goed gegaan. Veel plezier.’

Mail

Het vriendje van mijn huisgenoot, dat dit jaar voor het eerst in het koor meezingt, lacht vanuit het rijtje tenoren verontschuldigend naar ons. Hij is veruit de jongste van de zangers en wordt omringd door mannen die vooral meer buik en meer snor hebben dan hij. Hij heeft ons goed voorbereid op vanavond. ‘Please’, zei hij, ‘kom niet. De dirigente is verschrikkelijk en bij elke vesper zakken we als bakstenen in toon. Het is eigenlijk nog nooit goed gegaan. Maar als jullie zo graag willen komen, veel plezier dan maar.’

Er is iets geweldigs met verwachtingen: zijn ze laaggespannen, dan is de vrijheid oneindig. Alles kan, alles mag, dus wat kan het ook schelen. Zijn ze hooggespannen, dan beklemmen ze, begrenzen ze, zaaien ze paniek: het móet goed zijn en als het fout is, is het dus voor niets geweest. Een tijdje sprak ik af met mensen via Tinder. Mijn verwachtingen daarbij waren zo laag, dat de date zelf soms plots best leuk uit de verf kwam. De jongen in kwestie bleek knapper, liever, grappiger. Zelf was ik ontspannener, gevatter en vol blinkend zelfvertrouwen. (Dat die eerste dates zo leuk waren zorgde overigens voor zeer hooggespannen verwachtingen bij de tweede date, die dan vaak tegenviel, waarna het algemene laat-maar-zitten-gevoel intrad.)

De dirigente heft haar handen. ‘Laten we beginnen aan dit helse karwei, god sta me bij’, horen we haar mompelen. ‘Priidite!’ schallen de zangers. Het lijkt alsof de kerk zijn kieuwen opent om het geluid door te laten.

‘Ik vind dat we echt heel goede mensen zijn’, fluistert mijn huisgenoot tegen ons. ‘Ik bedoel, het is zondagavond, het regent, we hadden thuis op de bank een boek kunnen liggen lezen.’
‘Ik heb al eens een concert van dit koor bijgewoond, dat was erg slecht’, fluistert Marius terug. ‘Kijk dan, al die mevrouwen met hun touwtjesbrillen. Die neuzen verdwijnen in de partituren. Nul contact met het publiek, let maar op. Dat stoorde me toen vreselijk.’
‘Er schijnen hapjes te zijn na afloop,’ sis ik.
‘Kunnen jullie misschien even jullie gemak houden?’ zegt een man achter ons boos.

Even houden we ons gemak. Priidite, poklonimsya Tsarevi nashemu Bogu, zingt het koor, kom, laat ons bidden tot de Koning, onze God. De dirigent maait zo heftig met haar armen dat de naden van haar colbertje lijken te scheuren. Elk slotakkoord eindigt ze door haar handen met handpalmen geopend naar boven te hijsen, van haar borsten tot ver boven haar hoofd, en die hijsbeweging een paar keer te herhalen. Alsof ze het koor zegent, op goed geluk gaan wij door de woestijn. De mannen fronsen hun wenkbrauwen en schallen beheerst vanuit hun onderkin. De vrouwen stijgen op en voortgetrokken door hun touwtjesbrillen zweven ze om ons heen. Mijn ogen worden nat, het is prachtig.

Na de vijftiende en laatste vesper volgt een bulderend applaus, minutenlang. Mijn huisgenoot en Marius staan te joelen naast me, ik fluit tussen mijn vingers. De dirigente buigt een paar keer onhandig en kijkt ongemakkelijk om zich heen. Geërgerd neemt ze een bosje tulpen in ontvangst. ‘Nou’, zegt ze, ‘dat zit er ook weer op. Het ging niet slecht, het is wel eens slechter gegaan. Da’s fijn. Daar aan de zijkant staan tafels met hapjes, maar die zijn gemaakt door blinde gehandicapten dus het zal mij benieuwen. Fijne avond nog.’

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Revisor, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. In 2016 won ze de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. Bij uitgeverij Querido werkt ze aan haar poëziedebuut. // iduna@hardhoofd.com

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer