Asset 14

Verhaaltje

‘‘Er was eens, heel lang geleden, een gezin dat het niet zo breed had. De ouders maakten zich ernstige zorgen over de toekomst. Uitzicht op enige meevallers was er niet en iemand in hun kennissenkring om nog met goed fatsoen bij aan te kunnen kloppen evenmin, al bij iedereen hadden ze schulden lopen. De vader was houthakker, maar dat was zo’n beetje iedereen in die tijd, dus dan krijg je op zeker moment natuurlijk met verzadiging van de markt te maken. En als hij nou nog een enigszins goede houthakker was, dan had het wellicht allemaal nooit zo ver hoeven te komen. Maar deze man werkte met slecht onderhouden, botte materialen, resulterend in een bedroevend eindproduct. Soms probeerde hij er nog wat van te maken, door ergens een mal figuurtje in te kerven. Alsof daar iemand op zat te wachten. Zijn afnemers waren er ieder geval in het geheel niet over te spreken en zoiets gaat men dan toch rondbazuinen in zo’n sprookjesbos.

De moeder had geen werk of uitkering, maar in die tijd hoorde je daar niemand over. Het had ook allemaal niet zoveel uitgemaakt, als ze het huishouden nou maar een beetje fatsoenlijk bij zou houden. Dikke lagen stof op lelijk meubilair, dat is toch geen prettige sfeer om in te gedijen? Volgens sommige versies van het verhaal was het trouwens niet de biologische moeder, maar ik weet niet wat dat nou weer goed zou moeten praten. Stiefmoeders zijn toch een beetje de Marokkanen van het sprookjesbos, maar je kan je afvragen of het al dan niet aanwezig zijn van een bloedband überhaupt vermeld dient te worden. Het gaat op den duur toch behoorlijk stigmatiserend werken.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, die ouders besluiten op zekere nacht om hun kinderen ergens diep in het bos te droppen. Kijk, dat scheelt dan toch weer, want je hebt domweg minder monden te voeden. Natuurlijk ben je er dan nog niet, maar het is tenminste het begin van verandering. Die kinderen heetten trouwens Hans en Grietje. In sommige versies van het verhaal is Grietje de oudste, in sommige Hans, maar in geen enkele is het leeftijdsverschil erg groot, dus wat doet het er ook eigenlijk toe.

Die twee hadden natuurlijk allang in bed moeten liggen, maar in plaats daarvan zitten ze een beetje hun ouders af te luisteren. Van respect voor privacy hebben die twee waarschijnlijk nooit gehoord. Zodoende zijn ze helemaal op de hoogte van het uitje dat hen te wachten staat. En Hans, dat was toch wel een pienter joch hoor, sluipt dan de tuin in om kiezelsteentjes te verzamelen. Kijk, lieverd, je moet goed begrijpen, in die tijd hadden ze nog helemaal geen GPS.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

De volgende dag lopen ze dus door dat woud en Hans laat af en toe zo’n steentje vallen en die ouders hebben niks door, want die zijn druk bezig hun vaste lasten te herberekenen. Op een gegeven moment zegt die al dan niet biologische moeder dat de kinderen maar even moeten lunchen en dan haalt ze uit haar rugtas van die kadetjes met zweterige plakken kaas. Natuurlijk is dat als afleidingsmanoeuvre bedoeld, want zo gauw de broodjes zijn weggewerkt zijn die ouders nergens meer te bekennen. Hans heeft wel wat kruimeltjes van het broodje in zijn jaszak bewaard. ‘Wie weet komt dat ooit nog eens van pas,’ denkt hij, met een haast sacraal gevoel van vooruitziendheid. En inderdaad, nadat ze via het steentjesspoor weer thuis zijn beland en de volgende dag de hele onderneming met een hoop gemor opnieuw kan beginnen, strooit hij ditmaal geen stenen maar kruimels achter zich. Op zich leuk, zo’n variatie om de sleur te doorbreken, maar Hans wordt nu wel met zijn gebrek aan ornithologische kennis geconfronteerd. De enige mogelijkheid om nog terug te komen wordt door snavels vermalen. En nogmaals, ik kan dit niet vaak genoeg benadrukken, GPS was er nog niet.

Goed, die twee dwalen dus een tijd door dat bos en de bossen in die tijd, daar kon je door dwalen hoor. Toen nog wel. Door al dat gedwaal beginnen die kids een partij honger te krijgen, dat wil je niet weten. Dan ontwaren ze een woning die geheel en al uit zoetwaren is opgebouwd. Daar kan je je nu geen voorstelling meer bij maken. Ik weet zeker dat je de bouwaanvraag er in geen eeuwigheid doorheen zou krijgen. Stucwerk van superfoods, dat is wellicht andere koek. Maar dit waren compleet andere tijden, met compleet andere opvattingen. De mensen hadden nog geen idee van wat allemaal slecht voor ze is. Hoe dan ook, Grietje neemt een hap van het raamkozijn, Hans stort zich op de voorgevel. Worden ze opeens door een krakende stem beticht van huisvredebreuk. Heeft die stem wel een punt, vind ik.

Al rap komt de aap uit de mouw, en blijkt dat mens een heks te zijn. En heksen, zoals je ongetwijfeld weet, eten kinderen. En daar kan je natuurlijk van alles van vinden, en ik wil dat soort praktijken zeker niet goed praten, maar laten we niet voorbijgaan aan het feit dat die mensen er ook niks aan kunnen doen dat ze met zo’n voorkeur geboren zijn.

Hoe dan ook, met hun knuisten vol suikerwerk staren de twee vandaaltjes in de gifgroene ogen van de bewoonster van het pand. Een pijnlijke situatie, voor alle betrokkenen. Ik zou zeggen dat... Annika? Slaap je al? Kom op zeg, we zitten nog niet eens op de helft van het verhaal. Nou ja, laat dan maar. Welterusten.’’

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer