Asset 14

Jezus

‘‘Ik heb Jezus gezien!’’ roept mijn dochter verrukt naar iedereen die haar vraagt hoe ze het op vakantie heeft gehad. En het is waar, ze heeft Hem gezien.

In een rustig Oost-Duits stadje waren wij een kerk binnengelopen, niet vermoedend dat dit wel eens drastisch onze wereldbeelden uit elkaar zou kunnen drijven. Het leek simpelweg een goed moment om nou eindelijk eens aan deze kinderwens gehoor te geven. Elke keer wanneer wij in Nederland een kerk passeerden, bleef Annika stilstaan en wijzen. ‘‘Ik wil daar in,’’ sprak ze dan met een betoverde blik in haar ogen. ‘‘Een ander keertje, we hebben haast,’’ reageerde ik steevast zenuwachtig en trok haar mee in de richting van speeltuin, supermarkt, snackbar, of waar we dan ook maar naar op weg waren. Ik geef het eerlijk toe, ik ben huiverig om zomaar het Huis van God te betreden. Niet alleen omdat ik er ooit in eentje opgesloten heb gezeten, maar ook omdat mijn atheïstische overtuigingen maar al te makkelijk aan het wankelen slaan wanneer ik door zo’n eeuwenoud monument van devotie dool. Ik vind het al lastig genoeg om het juiste merk rijstwafels uit te kiezen, laat staan dat ik over dit soort zaken aan het twijfelen gebracht wil worden. Maar op vakantie is alles anders, dan ben ik wat opener van geest.

Annika’s kennismaking met de Zoon van God kon niet indrukwekkender zijn. Niet alleen was het veruit de reusachtigste crucifix die ik ooit gezien heb – haast zo hoog als het gebouw zelf - de gekruisigde had bovendien een blik waar wel zoveel krankzinnigmakende pijn uit sprak dat je niet anders kon dan een deel van dat lijden op je te willen nemen om voor altijd bij je te dragen. Overigens bleek het niet helemaal de eerste ontmoeting van mijn dochter met dit heerschap te zijn.
‘‘Ik ken hem wel,’’ fluisterde ze.
‘‘Wie? Jezus?’’ Ik hoorde dat er een lichte paniek in mijn stem klonk.
‘‘Ja. We hebben Jezus toch in huis?’’
Ik wist niet wat ze met deze uitspraak kon bedoelen, maar het joeg mij de stuipen op het lijf. Later die dag wist haar moeder mij te vertellen dat ze ooit Jesus Christ Superstar had gekeken met Annika op schoot. Wellicht dat die hele vroomheid van onze dochter daar begonnen is.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Zonder haar blik ook maar een moment af te wenden van het beeld, bleef Annika vragen stellen over Jezus. Ik probeerde ze naar goed fatsoen te beantwoorden.
‘‘Wat heeft hij op zijn hoofd?’’
‘‘Dat is een doornenkroon, gemaakt van takjes die heel erg prikken.’’
‘‘Oh, prikkeltjes op zijn hoofd, dan is-ie extra-dood,’’ zuchtte ze haast verlekkerd.
‘‘Laten we snel de rest van de kerk bekijken en dan een ijsje eten,’’ stelde ik voor. Ik verwachtte dat bij het woord ‘ijsje’ mijn oogappel uit de kerkbank op zou springen, maar ze verrekte geen spier.
‘‘Nog even naar Jezus kijken,’’ zei ze monotoon, ‘‘nog even maar.’’

Op mijn dochter, Jezus en mijzelf na was de enige andere persoon in dit gebouw een gebochelde koster. Vereerd met dit opvoedkundig bezoek begon hij keihard kinderliedjes op het valse orgel te spelen. Nu moesten we wel nog langer blijven, anders zouden we hem beledigen. Annika leek het niet op te merken. Ik staarde in de opengesperde, getergde ogen van de heiland die boven mij torende. ‘‘Jij bent nu even helemaal het, maar maak je geen illusies hoor,’’ sprak ik in gedachten. ‘‘Volgende week is het weer Donald Duck en de week erop is het Pingu. Maar ik blijf uiteindelijk haar grootste held.’’ Ik wist niet of ik het zelf geloofde, maar ik wist alleen dat dat het enige was waar ik in geloven wilde.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer