nieuwsbrief
Asset 14

Groot en klein

‘‘Ik ben héél groot,’’ zegt Annika de laatste tijd regelmatig. Soms heeft ze een punt. Als ze het roept naar een slak die wij op straat passeren, bijvoorbeeld. ‘‘Ik denk niet dat je hem daarvan hoeft te overtuigen,’’ wil ik dan nog weleens murmelen. Ik vraag me trouwens af waar al die slakken opeens vandaan komen. Voordat mijn dochter kon lopen zag ik ze nooit.

Mail

Annika is niet altijd even goed te volgen. ‘‘Ik ben héél groot,’’ snauwt ze als ze haar jas aan moet. ‘‘Nou, ik ben héél véél groter dan jij,’’ zeg ik dan, ‘‘en ik moet mijn jas ook aan. Het wel of niet aandoen van een jas staat geheel los van lengte dan wel leeftijd. Het heeft veeleer te maken met meteorologische omstandigheden.’’ Dat lijkt haar meestal wel te overtuigen. En dat terwijl het natuurlijk niet eens helemaal waar is. Wanneer ik alleen ben wil ik nog weleens doodleuk de deur uitlopen zonder eerst een blik uit het raam te hebben geworpen. Dat is onverantwoord gedrag waar je toch echt héél groot voor moet zijn, maar laat dat vooral een groot geheim voor kleine mensen blijven.

Er zijn dagen dat mijn dochter mij kleineert. Op zo’n dag moet alles precies zo gaan zoals zij het voor zich ziet. ‘‘Jij achter kompjoeter zitten,’’ gebiedt ze met wijzende vinger vanuit haar keukentje, wanneer ik even opsta om thee te zetten. ‘‘Nou, nou, jij kleine dictator,’’ lach ik. Stampvoetend brult mijn nageslacht: ‘‘ik ben geen dictator, ik ben een peuter.’’

Soms vindt Annika zichzelf klein. Wanneer ze gevallen is en moet huilen. Of als ik haar uit bad haal en in een handdoek tegen me aanhoud. ‘‘Ben een baby’tje,’’ spreekt ze dan dromerig tegen de beslagen spiegel. ‘Baby’ is trouwens het voorvoegsel dat ze aan alles geeft wat klein is. Zo heet een stukje kaas dat van haar boterham gevallen is ‘babykaas’, een chihuahua een ‘babyhond’ en een 7 inch-singeltje een ‘babyplaat’.

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Dat niet iedereen alles aandoenlijk vindt wat uit mijn dochters mond komt, bleek wel toen we eergisteren achter een invalidenauto aan fietsten. Vervelende dingen vind ik dat; ze dwingen je constant je tempo te vertragen, maar ik durf ze ook niet in te halen, want zelfs als het fietspad daar breed genoeg voor is, ben ik bang daarmee mijn beperkte medemens te krenken. We fietsten dus op een laffe draf, tot Annika vanuit haar stoeltje achter mij het wagentje voor ons in het vizier kreeg. ‘‘Babyauto!’’ riep ze, op een toon alsof ze een Hollywoodster had herkend. Het voertuig remde zo plotseling dat we bijna van onze fiets gelanceerd werden.

‘‘Dát hoorde ik!’’ bulderde een stem in Mokumse tongval. Een bowlingbal van een hoofd aan een olievat van een nek stak uit het raampje.
‘‘Had u het tegen mij?’’ riep ik verdwaasd.
‘‘Nee, oetlul, tegen die koter van je. Maar ze zouden jouw soort eens moeten leren hoe je dat doet, opvoeden. Gadverdamme, nog geen greintje respect in je porum.’’
‘‘Meneer in babyauto,’’ kirde Annika en ze klapte in haar handjes, alsof ze getuige was van een onmogelijke circusact.
‘‘Ja, dat vind je leuk hè, misselijk kind,’’ rochelde het hoofd. ‘‘Maar voor die kut-Pool zijn stellage op mij liet vallen, was ik een hele meneer hoor.’’
Achter ons begon een file op het fietspad te ontstaan. Niemand kon of durfde er langs.
‘‘Ik had een Volvo en nu zit ik in een Canta,’’ snikte de man.
‘‘Meneer huilt, meneer is baby,’’ zei Annika.
‘‘Je bent zelf een baby!’’ brulde het hoofd, dat een dieppaarse kleur kreeg.
Het hoofd van mijn dochter verkleurde ook. Ik wist dat het nou echt hommeles was.
‘‘Ik ben héél groot. Ik ben een peuter’’, schreeuwde ze, haar knuistjes op mijn rug bonzend.
Ik wist niet wat ik moest zeggen, of ik wel iets moest zeggen. Ik was midden in een ruzie verzeild geraakt, waar ik zelf nauwelijks iets mee te maken leek te hebben. Gelukkig verdween het hoofd weer in het autootje. ‘‘Teringjeugd van tegenwoordig,’’ hoorde ik hem grommen en daarna tufte hij verder.

In een zijstraat stapte ik van mijn fiets en deed daar net zo lang Annikas jas open en dicht, tot de man uit het zicht verdwenen was. ‘‘Jij bent héél groot,’’ mompelde ik tegen de nasputterende mevrouw in het kinderzitje, maar ik wist niet meer zo goed wat dat betekende.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer