Asset 14

De rij

‘‘Van alle vervelende feestdagen vond ik Koninginnedag nog wel de vervelendste,’’ zeg ik tegen Peer.
Voor de hoeveelste keer ik hier sta weet ik niet meer. Hoe verder deze avond vordert, des te vaker ik het overvolle terras verlaat om mij in de rij aan te sluiten. Ik heb een zwakke blaas, zeker als ik gedronken heb. Peer is schijnbaar uit hetzelfde hout gesneden, want elke keer dat ik hier sta, staat hij er ook, met een biertje in zijn hand.
‘‘Die haal ik altijd even voor ik mij aansluit,’’ vertrouwde hij mij toe in de vorige rij. Of was dat alweer de eervorige rij? De chronologie van deze dag begint langzamerhand in elkaar te storten, zoals het ook hoort.
‘‘Dan moet ik als ik aan de beurt ben tenminste ook daadwerkelijk.’’
‘‘Dus als je besluit naar de wc te gaan, moet je nog niet?’’
‘‘Nee, dat zou wel hopeloos ondoordacht zijn. Lijkt me onfortuinlijk om in zo’n trage rij te staan met een knappende blaas. Dat soort situaties moet te allen tijde voorkomen worden.’’
Peer is een man van wie ik wat zou kunnen leren. Hij lijkt ook iets van mij te willen leren, maar ik weet niet wat.
‘‘Je zal wel blij zijn dat dit voorlopig de laatste keer is?’’
‘‘Wat bedoel je?’’
‘‘Vanaf volgend jaar vieren we toch Koningsdag?’’
Peer spreekt het woord uit alsof er graatjes in kunnen zitten.
‘‘Oh, maar het is helemaal goed gekomen tussen mij en Koninginnedag hoor. Dankzij jouw zoon en zijn bandje.’’
Daar is geen woord van gelogen. Waar ik vroeger op deze dag mensenhatend langs oude troep doolde, verlaat ik sinds enige jaren pas tegen het einde van de middag mijn huis, om op dit terras te eten, te drinken en te dansen. Hier zijn uitsluitend leuke mensen. Iedereen is uitgelaten op een gemoedelijke manier. Jong en oud danst op nummers van The Kinks, The Beatles en The Beach Boys. Freek, de zoon van Peer, speelt orgel. Ook de andere muzikanten zijn goede vrienden. Als de instrumenten zijn opgeborgen en de ouders huiswaarts keren, gaan we naar de bassist die op de hoek woont, om daar traditiegetrouw tot aan het ochtendgloren glaasjes water te drinken. Koninginnedag is tegenwoordig zowaar de leukste dag van het jaar. Wel irritant dat ik om de haverklap moet pissen. Gelukkig is Peer er steeds weer om mij gezelschap te houden.

‘‘Ze gaan ook spelen op jouw huwelijk, toch?’’
‘‘Jazeker, dat kan onmogelijk een goed feest worden zonder hen.’’
‘‘Zo prachtig dat jij gaat trouwen. Echt prachtig vind ik dat. En goed, ik vind het ook goed. Dat je dat gewoon doet.’’
‘‘Ik vind het ook goed.’’
‘‘Prachtig dat jij het ook goed vindt. Zou ook wat zijn als dat niet zo was.’’
‘‘Dat zou wat zijn, ja.’’
‘‘Het is misschien een brutale vraag, maar mag ik ook komen? Lijkt me zo leuk.’’
‘‘Ja, nou, ik denk, ik moet dat bespreken denk ik, want we hebben een lijst en dat is een ding, zo’n lijst, maar natuurlijk ben je welkom.’’
‘‘Wat enorm fijn, Kasper, ik ben zeer vereerd. En jij bent aan de beurt.’’

Twee weken later stuur ik Peer een mail, waarin ik hem uitleg waarom hij toch niet mag komen. Nora, de zus van Freek en tevens een van mijn liefste vrienden, denkt dat het overbodig is.
‘‘Mijn vader is altijd heel oprecht in die dingen, hij wil dus vast ongelooflijk graag komen. Maar hij had die dag, op z’n zachtst gezegd, een glaasje teveel op. Hij weet vast niets meer van dat gesprek voor de toiletten.’’
Misschien heeft Nora gelijk, maar toch wil ik het risico niet lopen dat Peer nu wacht op nadere informatie en niets meer van mij zal vernemen. Ik doe mijn uiterste best om mijn mail zo grappig en hartverwarmend mogelijk te maken, ter compensatie voor de teleurstelling. Peer moet niet denken dat ik hem er niet bij zou willen hebben. Als iemand voor wijsheid en vertier kan zorgen is hij het wel. Maar er moeten nu eenmaal onmogelijke keuzes gemaakt worden bij het selecteren van de gasten. Als hij komt, moeten de vaders van andere vrienden ook komen, vrienden die ik misschien wel langer ken dan Nora en Freek. Al zijn die vaders natuurlijk lang niet zo leuk als hij. Het zijn mannen die pas naar de wc gaan als ze moeten. In een ideale wereld zou alles anders zijn.

Peer begreep het helemaal, zo bleek uit de fijne mail die ik een paar dagen later van hem kreeg. Maar de afgelopen dagen begrijp ik er zelf steeds minder van. Ik begrijp niet waarom ik zo moeilijk deed, waarom ik de vaders van andere vrienden erbij moest halen, waarom ik het ontwapenende enthousiasme van een man die ik nauwelijks kende - maar met wie ik duidelijk een bijzondere band voelde, een band van toiletrijgefilosofeer - niet reden genoeg liet zijn om hem met open armen op mijn grote dag te ontvangen. Dan had ik hem tenminste nog een keer gezien. Mijn huwelijk was een prachtig feest, hij had er zeker van genoten.

Nora mailde dat het snel is gegaan. Vlak voor de kerst ging Peer voor een onderzoek naar het ziekenhuis, in de tweede week van januari is hij overleden.

Illustratie: Leila Merkofer

Om mij heen staan mensen die ik herken van het terras, de mensen die uitgelaten kunnen zijn op een gemoedelijke manier, mensen die dansen op sixtiescovers en muzikanten die, wanneer hun ouders huiswaarts zijn gekeerd, tot aan het ochtendgloren glaasjes water drinken. We staren naar de kist en luisteren naar Tom Waits, die zingt over een telefoon die van de haak ligt. Over tien weken is het Koningsdag en het wordt vast weer een fijn festijn op het terras. Maar hoe lang de rij ook moge worden, zij zal verlaten voelen. Peer hoeft nooit meer naar het toilet.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer