nieuwsbrief
Asset 14

De kunst van het zwijmelen

Column: De kunst van het zwijmelen

‘Adamo! Adamo!’, scandeerden zaterdagavond ongeveer tweehonderd jongens en meisjes, terwijl zij zich verdrongen bij het podium van de grote zaal in Tivoli. Maar de schijnwerpers doofden definitief. Vermoeid en bezweet liep de twintigjarige, Italiaans-Belgische zanger zijn kleine kleedkamer binnen, waar hij zich door zijn neef liet inwrijven met eau de cologne om niet verkouden te worden.

Mail

Voor zijn kleedkamerraam verdrongen zich al snel een twintigtal meisjes, die steentjes tegen het glas gooiden om zijn aandacht te trekken. Eerder die avond hadden zij, samen met tientallen andere fans, zakdoekjes, briefjes en bloemen naar hun idool gegooid. Suppoosten zagen daarbij streng toe dat iedereen op zijn plaats bleef.’

Een van die fans was ik. Het inmiddels vergeelde verslag uit de Utrechtse krant van maandag 18 mei 1964 bewaar ik al 55 jaar in een van mijn dagboeken uit die tijd. Ook ik had die avond mijn idool iets toegeworpen; vermoedelijk een brief, maar zeker weten doe ik het niet meer. Wat ik wél zeker weet, is dat Adamo op het juiste moment in mijn leven verscheen: toen ik als zestienjarige bol stond van een Groot Verlangen, zonder te weten naar wat of naar wie.

‘Het leven moet toch meer zijn’, verzuchtte ik in mijn schriftjes, ‘dan je best doen op school en mooie cijfers halen.’ Zoals iedere puber voelde ik me door niemand begrepen. Alle volwassenen om mij heen lieten zich verblinden door status, materie en uiterlijk succes. De enige die wist dat het bestaan om verhevener zaken draaide – puurheid! waarheid! schoonheid! – was ik. Was er dan helemaal niemand die het precies zo voelde?

Jazeker. Op een zaterdagavond stapte mijn Verlosser zomaar, via het beeldscherm, onze huiskamer binnen. Salvatore Adamo. Schuchter, vastgeklemd aan zijn gitaar, zong hij met gebroken stem over een onvervulde liefde. Over een voorbije liefde. Over aanstellerige meisjes, die hun echtheid verbergen achter rare maniertjes en make-up. Over het leven dat moeilijk en ingewikkeld is en waar niemand om heeft gevraagd.

Ik was betoverd. Hier stond iemand die dezelfde pijn voelde als ik, die hetzelfde gevecht leverde tegen schijn, hypocrisie en het gevoel dat alles zinloos was. Mijn eenzaamheid was voorbij. Ik had een zielsverwant.

Vorige week was ik weer bij een optreden van mijn jeugdidool. Weer in het Utrechtse Tivoli, al staat dat inmiddels op een andere plek. Waarom ik het nog eens wilde meemaken, had ik me nauwelijks afgevraagd. Ik moest er gewoon zijn. Hij is 75, het kon weleens mijn laatste kans zijn. Misschien hoopte ik ook - al was het maar bij één liedje – op dezelfde vervoering, het oplaaien van een nooit helemaal gedoofde vlam.

Dat gebeurde niet. De kunst van het zwijmelen was ik verleerd, maar dat stemde me niet mismoedig. Eerder blij om de tijd die verstrijkt en alles in een zachter, milder licht zet. Mijn held was oud geworden, net als zijn publiek, en zijn teksten hadden hun urgentie verloren. Maar waar muziek is, lonkt het leven en daarom stond hij daar weer, met die stem die iedereen met alles verzoende. Nog steeds.

Ik kneep in de hand van de man die naast mij zat en die alleen voor mij was meegekomen.

‘Mooi?’ vroeg hij.
‘Prachtig’, zei ik.

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer