tickets
Asset 14

Beestje

Muis is de eerste die hem opmerkt. Ze zit met hoge schouders op de rand van de commode en klappert met haar tanden. ‘‘Wat doet Poes nou?’’ vraagt Annika. In Annika’s gezelschap noemen we Muis Poes, om verwarring te voorkomen, al is dit voor Muis natuurlijk allemaal hoogst verwarrend. ‘‘Ik denk dat ze een beestje ziet’’, zeg ik, en terwijl ik het zeg, zie ik het beestje ook. Of nou ja, zeg maar gerust ‘beest’. Wat boven de gordijnen in een verdachte staat van opperste rust lijkt te verkeren, is een mij volstrekt onbekend wezen. Het lijkt wel een mug, maar dan zo’n elf keer groter, met groene vleugels en lange harige poten. Instinctief doe ik een sprong naar achteren. ‘‘Hallo beestje, goedemorgen,’’ roept Annika opgewekt, vanuit haar ledikant. Ze heeft net haar middagslaapje achter de rug, dus ochtend is het al lang niet meer, maar ik heb geen zin om haar te verbeteren. Het is sowieso geen dag om in veel dingen zin in te hebben. Dit benauwde weer zorgt ervoor dat mijn shirt plakkerig en mijn hoofd troebel is. Waarom lig ik nu niet in de schaduw van een boom ijsthee uit een rietje te slurpen? Maar nee, het heeft geen zin hier een potje te staan dromen, er moeten dingen gebeuren. Mijn dochter dient te worden verschoond en aangekleed, er wachten een afwas, een speeltuin en een supermarkt. Maar voordat we aan ons programma kunnen beginnen, moet eerst dat walgelijke insect oprotten.

Ik doe het raam open, en maak met mijn armen een beweging alsof ik een onzichtbare bos bloemen de lucht in werp. ‘‘Vlieg toch weg, stom ding’’, smeek ik. Annika imiteert mijn beweging en zegt me na. Opeens realiseer ik dat zij op deze manier mijn ridicule angst voor de natuur maar al te makkelijk over zal nemen. ‘‘Nee’’, lach ik daarom op mijn laconiekst, alsof ik net maar een grapje maakte. ‘‘Beestje is helemaal niet stom, Beestje is lief. Maar Beestje woont hier niet. Beestje moet naar buiten.’’ Annika houdt haar knuffelkonijn omhoog, zodat ook hij Beestje kan bewonderen. Ik heb niet het idee dat Konijn en Beestje erg van elkaar onder de indruk zijn. Dan doet Muis iets wat zij al jaren niet meer gedaan heeft: ze maakt een sprong. Terwijl de corpulente kat onder luid geblaas samen met de gordijnrails naar beneden klettert, klappert Beestje hysterisch rond mijn hoofd. In een voor mijn doen bijzonder soepele beweging pak ik Annika op, ren de kamer uit en knal de deur zo hard dicht dat het glas-in-lood er bijna uit trilt. Annika krijst: ‘‘Poes is vallen, Beestje is stom, Papa is bang.’’

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Met een hoge staart waggelt Muis quasinonchalant mijn dochters slaapkamer uit. De gordijnen schuif ik aan de kant, dat wordt weer een leuk klusje voor mijn aanstaande echtgenote. Beestje is nergens te bekennen, maar het deert mij niet. Terwijl Annika net in haar pyjama vijf afleveringen van Sesamstraat via Uitzending Gemist bekeek en ik drie glazen Wodka-Cola achterover sloeg, heb ik mij volledig herbezonnen. Het moet nu maar eens afgelopen zijn met mijn kinderachtige insectofobie, die in wezen niets anders is dan een verkapte vorm van xenofobie. Annika moet leren dat de wereld bestaat uit vreemde wezens en dat dat juist zoiets wonderbaarlijk moois is. ‘‘Beestje vindt ons natuurlijk ook heel raar’’, leg ik uit terwijl ik haar luier dichtknoop. ‘‘Maar wij delen deze planeet met elkaar en daarom moeten we nimmer voor elkaar wegrennen. Zeker voor jouw generatie is dit inzicht zo onwijs fundamenteel, jullie kunnen je niet langer verschuilen achter laf antropocentrisme.’’ ‘‘Antopopovisje,’’ lacht Annika, want ze kickt op lange woorden. Dan houdt ze haar knuffel weer omhoog. ‘‘Beestje,’’ roept ze uitgelaten. ‘‘Beestje is lief.’’ Ik ruk Konijn uit haar handen, draai om mijn as, en een kort moment sta ik oog in oog met de vreemdeling. In dit moment lijken we iets van elkaar te begrijpen. Dan slinger ik Konijn aan zijn poten naar de muur, waarop Beestje in een rode vlek uit elkaar spat. Ik weet niet hoe lang ik naar die vlek staar, voordat ik mij durf om te draaien, om te zien wat ik heb aangericht.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer