Foto: privécollectie Ava Mees List

Voor Mees geen heldenverering. Liever een nieuwe computer en een trip naar New York." />

Foto: privécollectie Ava Mees List

Voor Mees geen heldenverering. Liever een nieuwe computer en een trip naar New York." />
Asset 14

Big Apple

Tot twee keer toe werd mijn feed als door een tsunami overspoeld. Eerst met 'de Speech', en daarna met 'de Dood'. Bijna werd Facebook onleesbaar door de constante stroom die zich voor mijn ogen voltrok. Het leek wel alsof de website één van haar kuren had, waarbij dezelfde statusupdates, als een hommage aan Groundhog Day, steeds werden herhaald. ‘Mark and 38 other friends have posted about @SteveJobs’. Mensen schreven emotionele afscheidsredes. Tot in den treure kwam het appelplaatje van zijn profiel voorbij. De ene na de andere gare grap werd gemaakt, allemaal met dezelfde simpele formule: neem een woord en zet er een ‘i’ voor.

Wereldwijd werden miljoenen Twitterberichten aan Jobs' dood gewijd. Op YouTube werden in één dag meer dan 3000 video’s geupload met de tag ‘Steve Jobs’, waarin mensen voor de webcam hun liefde verklaarden aan de man, maar vooral aan zijn producten. Voor Apple Stores werden in grote getale bloemen gelegd. Wat is er toch in godsnaam met ons gebeurd dat we en masse janken om een magnaat van een biljoenenbedrijf die ons weliswaar techniek, maar ook massaconsumptie, conformisme, media-afhankelijkheid en homogeniteit bracht?

Zouden we ook zo teergevoelig reageren op het overlijden van Ingvar Kamprad? Wie? Juist, de oprichter van Ikea, de man die ons goedkope maar handige boekenkasten schonk! Natuurlijk niet! Want Ikea is niet cool, en niet voor kunstenaars en hipsters, maar massaal geproduceerde rotzooi voor normale mensen, les autres. En rondom de Zweedse meubelmaker is zeker geen cultus ontstaan, hoewel waarschijnlijk meer mensen in het bezit zijn van een Billy dan van een iPhone.

Foto: privécollectie Ava Mees List

Mijn eerste Macintosh-computer was een 12” G4 Macbook. Mijn Toshiba was kapot gegaan, en twee maanden had ik zonder computer gezeten. Tot mijn vader een financiële meevaller kreeg en hij me opbelde: “Je krijgt een computer van me, maar dan wel een Mac. Hey, waarom vlieg je niet naar New York om er één te kopen?” Indertijd scheelde de dollarprijs van een Apple precies evenveel als een ticket, dus het leek ons wel een mooi avontuur. De voorwaarde was echter dat ik geen colleges zou missen, en zo vloog ik op 3 december 2004 voor een weekend naar Manhattan. Op mijn grote decadente Apple-pelgrimstocht nam ik een enorme stapel cash en een handgeschreven boodschappenlijst mee:

1 12” G4 Macbook
1 iPod Nano
1 headphones
2 iPod Nano Docks

In Soho, op Prince Street, was een Apple Store. Bij binnenkomst stond ik oog in oog met een enorme glazen trap, links en rechts tafels met de producten, overal klanten, en tussen hen in een keur aan medewerkers met hun turkooizen T-shirts. “Can I help you?”, vroeg eentje, die waarschijnlijk had gemerkt dat ik licht geïntimideerd was en wat schuchter stond te dralen. Ik overhandigde de boodschappenlijst, en nog geen tien minuten later tikte ik bij de kassa briefjes van honderd neer alsof het niets was. Tweeduizend dollar, poef, weg. Twee jaar later gooide ik een glas water over het arme ding, en stilletjes overleed laptop één.

Laptop twee, een 13” Intel Mac, danst nu alweer maandenlang de stervende zwaan. Van de ene op de andere dag was er een enorme storing in het scherm. Midden door het beeld liep een vier centimeter brede baan. Ik heb geen geld om een nieuwe te kopen en reparatie is bijna net zo duur. Zo werk ik nu al een halfjaar op een half scherm. Sinds een week weigert de mousepad te slepen: ik kan niets meer selecteren. Mijn iPod Nano (inmiddels nummer zes, nadat de eerste vijf, respectievelijk: barstte; in de plee viel; werd gejat; een ge-warped beeldscherm ontwikkelde; in de gracht flikkerde) wil niet meewerken als ik op de ‘next’ knop druk, en de helft van het beeld wordt verdonkeremaand door een wirwar aan barsten.

Uiteindelijk maakt het geen moer uit hoe mooi of hoe nieuw een product ooit was. Het blijven spullen, gebruiksvoorwerpen met een korte levensduur die we vervangen voor een nieuwere versie, waar evengoed geen ziel inzit. Herinneringen kunnen worden vastgelegd met een Apple-product, maar als het er op neerkomt heb ik geen hulpmiddelen nodig om de trip naar New York met mijn vader te heugen. En die laptop? Tja, dat is maar gewoon een laptop. Ik zal de Big Apple altijd verkiezen boven een Mac.

Trouwens, je kan zeggen wat je wilt, maar met mijn Ikea-bed gaat het na al die jaren trouwe dienst nog altijd prima.

Mail

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer