Een man heeft enthousiast gereageerd, maar komt van een koude kermis thuis." /> Een man heeft enthousiast gereageerd, maar komt van een koude kermis thuis." />
nieuwsbrief
Asset 14

Beloning

Anna spit dagelijks kranten door, op zoek naar die kleine schreeuwen om aandacht: de contactadvertenties. Elke maand kiest ze een mooie uit en schrijft aan de hand daarvan een kort verhaal.

Mail

speel af tijdens lezen

Ze waren iemand kwijtgeraakt. De tweede. Hij was angstig van de groep weggerend. Ze begonnen met vijf en nu waren er nog drie over. Ze konden elkaar niet verstaan en het licht van zijn zaklamp, de laatste zaklamp, scheen steeds zwakker. Iemand met #6039216 op zijn borst gebaarde dat ze naar links moesten gaan. Een ander wees onophoudelijk met beide armen in de richting waarin nummer 6013049 zojuist was verdwenen.

Eerst was zijn grootste angst dat ze hen door lieten dolen tot er één iemand over was, een winnaar. Hij was bang dat hij die winnaar niet zou zijn. Dat hij geen leuke vrouwen zou ontmoeten. Inmiddels, misschien met het langzaam verdwijnen van het licht uit zijn zaklamp, was zijn grootste angst dat ze hier niet meer uit zouden komen.

“DOOR!” als een slag op zijn slaap klonk het bevel dicht bij zijn oor.

In zijn orthopedische helm was een koptelefoon bevestigd. Tussen de aanwijzingen van de witte jassen speelde een nummer nogal luid op repeat, alsof ze steeds opnieuw in de wacht werden gezet, aan hun lot over werden gelaten. Hij had proberen te tellen hoe vaak hij het hoorde, raakte steeds de tel kwijt. Hij kende het nummer niet, iemand zong: I believe I can Fly, I believe I can touch the sky... De helm hoorde bij het onderzoek, hadden ze hem uitgelegd.

Ze hadden geduld met hem gehad, koffie voor hem ingeschonken.

Hij zag hoe zijn lotgenoten eveneens ineen waren gekrompen door de schelle stem. Nummer 6093790 was gestopt met wijzen richting de duisternis. Nummer 6039216 drong nogmaals aan op links. Welk nummer hij op zijn borst droeg wist hij niet. Sometimes silence can seem so loud. De helmen verhinderden hen naar beneden te kijken. Mede daardoor, en door vermoeidheid, was hij al een aantal keer gestruikeld. But first I know it starts inside of me.

Het leek een geruststellende gedachte dat zij hem konden zien. De dames met de witte jassen die hem hadden gevraagd al zijn kleren in een locker te stoppen en een verklaring te ondertekenen, hielden hen in de gaten. Dat ze niet als beschermengelen op afstand afwachtten tot ze in moesten grijpen, was duidelijk geworden toen ze de eerste man waren kwijtgeraakt.

De enige man die hij zonder helm had gezien was een blonde man die zijn rechtermondhoek een stukje te ver optrok als hij lachte. De man dronk cappuccino en wilde de zegelring aan zijn linkerhand niet afdoen tijdens het onderzoek, daarover hadden de witte jassen nog overlegd, het was oké.

Terwijl ze door een witte jas werden begeleid naar het begin van het onderzoek, had de man met de zegelring voortdurend zijn hoofd geschud. Nadat de deur was dichtgegaan, klonk uit zijn helm geschreeuw. Een noodkreet die aanhield. De wachtmuziek was nog niet gestart. Nummer 6013049 had op de deur gebonsd, er zat geen knop of klink aan de binnenkant. Hij kon in het schijnsel van zijn zaklamp zien hoe de buikspieren van nummer 6038934 zich spanden voor zijn geschreeuw. Toen de deur niet werd geopend, het eerste bevel was gegeven “GA!” en de muziek was gestart, gingen ze. Hoofdschuddend liep nummer 6038934 mee, de duisternis in. I used to think that I could not go on. Hun zaklampen hadden ze gericht op de zwarte vloer die koud was aan hun voeten.

Hij had zich heldhaftig gevoeld. Als een speleoloog. Het leken, aan hun lichamen te zien, sterke mannen, die waren uitgekozen. Dit was niet een of ander simpel onderzoek, naar welke nieuwe ijssmaak mensen lekker vinden of waarom mensen altijd op het perron meelopen in de richting van een trein die bijna stilstaat. Hij maakte onderdeel uit van iets belangrijks, iets groots. De witte jassen hadden een zenuwachtige indruk gemaakt. Ze hadden charmant gegiecheld, terwijl hij zich uitkleedde. Eerst was hij bang dat hij een erectie zou krijgen in hun gezelschap, maar toen ze hem de helm toonden, was alle seksuele spanning meteen uit de lucht.

I see me running through that open door. Ze doolden nog niet lang door het duister, toen nummer 6038934 zijn zaklamp op de andere mannen had gericht. Eerst was het kruis van nummer 6013049 in een felle lichtbundel gehuld, die zijn blonde schaamhaar deed glinsteren in de duisternis. Daarna tastte nummer 6038934 hoofdschuddend het lichaam van nummer 6039216 af, om te eindigen met de zaklamp precies tegen het venster in zijn helm. If I can see it, then I can do it. Nummer 6013049 bevrijdde hem van het verblindende licht door zijn helm tegen de schouder van nummer 6038934 te beuken. Die probeerde zich te verdedigen door met zijn linkervuist met al zijn kracht uit te halen naar het hoofd van zijn aanvaller, waarmee hij zijn eigen hand tegen de plastic helm zo bezeerde dat hij op de grond viel, en ineenkromp. If I just believe it.

Als een rups die met een stokje is beroerd, zo kronkelde nummer 6038934 over de vloer. See I was on the verge of breaking down.

Hij had geschreeuwd in zijn helm. Hij wilde om hulp roepen. Hij kon het niet aanzien. I think about it every night and day. Hij had gezien hoe de blonde man met de tic en de zegelring zich had misdragen, maar dit verdiende hij niet.

Bij zijn val had nummer 6038934 zijn zaklamp laten vallen. De andere drie mannen liepen door met vier zaklampen. Hij hielp 6038934 overeind en rende achter de anderen aan. “DOOR!” had het geklonken, net als nu.

Het maakte niet welke richting. Het was aan iedere zijde, onder, boven, links en rechts pikdonker. There’s nothing to it.

Toch strompelden de drie blote mannen naar links.

Het was de derde keer dat hij in Groningen was. Hij had met zijn moeder een keer een pornografische fototentoonstelling het Groninger Museum bezocht. En vorig jaar had hij een internet date ontmoet op de Grote Markt, die hem meteen na het afscheid had gesmst: “was leuk maar geen helaas geen vonk!” Het had zijn erectie niet verslapt. Hij trok zich af in de wc van de trein terug naar huis.

But now I know the meaning of true love

De leuke vrouwen die op hem wachten, ergens bij de uitgang van dit onderzoek, zo stelde hij zich voor, die begon hij steeds heviger te haten. Zouden zij weten door welke duisternis zij doolden? Hij stelde zich voor dat deze “leuke vrouwen” samen met de witte jassen op een infrarood camera naar hen staan te kijken. Hij voelt zich kwetsbaar en naakt. Hij had condooms meegenomen in zijn jaszak, maar die zat nu in de locker. If I just believe it, there’s nothing to it.

Ze lieten hem voorop lopen, met de zaklamp. Hij scheen naar de vloer, zodat ze niet ergens tegen op zouden botsen of over struikelen. Ineens voelde hij hoe iemand achter hem zijn rechterhand vastpakte. De hand werd in een sterke greep omhoog gebracht, tot zich duidelijk de contouren van een witte deur konden zien. And life was nothing but an awful song. Hij liet zich voorover vallen om te gaan rennen, maar de hand griste de zaklamp en sloeg hem ermee op zijn achterhoofd, waar de helm hem niet beschermde. Het duizelde hem terwijl hij achterover viel.

Alles draaide, hij voelde hoe de grond bewoog onder het gewicht van de andere twee rennende mannen. Hij voelde een bons, nummer 6093790 was ook tegen de grond geknald. Hij sloot zijn ogen. There are miracles in life I must achieve. Hoe voelde hoe hij zijn bewustzijn verloor.

Hij hoefde geen enkele leuke vrouw meer te ontmoeten.

Hij geloofde dat hij kon vliegen.

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer