tickets
Asset 14

Woord

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang zag Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag het zevende en laatste deel: Woord.

Ik wil graag een preek schrijven. Met een actueel voorbeeld, teruggrijpend op een oerverhaal, over de steeds weer falende maar altijd voortploeterende mens. Dat het eerst lijkt alsof ik alle hoop verloren heb, maar dat ik dan verrast wordt door de veerkracht van de wereld die steeds weer opnieuw kansen geeft om te kiezen tussen goed en kwaad. En dat we het goede misschien niet altijd kunnen onderscheiden van het kwade en dat we twijfelen, twijfelen tot het zwart wordt voor onze ogen en onze harten onze keel uit kloppen, twijfelen tot het stoplicht drie keer op groen en weer op rood gesprongen is en we nog steeds niet weten of we nou links of rechts, twijfelen terwijl we in ons bed heen en weer rollen van daar waar het eerst warm was maar nu niet meer – misschien wel nooit meer, twijfelen tussen banen en huizen en vrienden en het juiste aantal katten en wat we eten willen en of we ooit nog eten willen. En dat we dan toch steeds een keuze maken. Een keuze waarvan we leren, waardoor we alles nog een keer proberen, en waarvan we diep diep van binnen voelen dat het de juiste was, omdat hij ons bracht waar we op dat moment moesten zijn.

Zo’n preek zou ik willen schrijven.

Ik wil graag biechten. Dat ik ergens plaatsneem, mijn gezicht en naam onbekend, en dat ik alles mag delen waarover ik getwijfeld heb. De mensen die ik pijn zou willen doen of heb gedaan, de mensen die ik simpelweg vergeten was, tot ze me weer herinnerden aan hun bestaan. De keren dat ik niet opendeed, niet thuis was, mijn telefoon expres vergat, vertrok zonder iets te zeggen. Het moment dat ik wist dat ik niet meer van hem hield maar een half jaar wachtte voor ik de moed had hem aan te kijken en zijn hart in stukken te staren. Over de uren dat ik op mijn keukenvloer zat en dacht: fok alles. Het schelden, het knijpen, als ik geen woord meer had om op te staan. Mijn biecht zou geen schuldbekentenis zijn, ik zou geen spijt betuigen. Simpelweg mijn leven delen. Het is gegaan zoals het is gegaan. En ondanks al mijn falen verdien ik geen straf. Laten we het zien als tussentijdse evaluatie. Ik zou gaan zitten en zeggen: ‘ik ben geen goed mens. Wel doe ik mijn best, mijn best om elke dag een beetje beter te worden dan ik was’.

Zo zou ik willen biechten.

Ik wil graag een God. Een zichtbare God die vertelt wat ik moet doen en waarom en dat als het even moeilijk is dat ook dat dan uiteindelijk zin heeft. Af en toe mis ik die God heel erg. Hij was er, hij verdween, soms duikt hij weer op en weet ik niet in hoeverre ik die ervaring zelf creëer: is hij een herinnering, een wens, een laatste houvast? Misschien was hij mijn denkbeeldige vrindje of een onzichtbare variant van mijn vader maar er bestond geen enkele twijfel dat hij er was. ’s Ochtends groette ik hem als eerste, voor alles wat ik in mijn mond propte vouwde ik mijn handen om hem te danken, op school zongen we hem dagelijks meerdere malen luidkeels toe en elke nacht voor ik ging slapen vroeg ik hem om hulp bij een verloren pen of zieke hamster, voor ik hem welterusten zei.

Zo geloofde ik in God.

Op mijn middelbare school, waar de geschiedenisleraar grondig vloekte en er met Pasen een toneelstuk werd opgevoerd waarbij iemand een glas water over het podium wierp om vervolgens demonstratief ‘over water te lopen’, opperde iemand voor het eerst de gedachte dat God niet zou bestaan. Ik moest me verdedigen. Met bewijzen komen voor het bestaan van iets dat er mijn hele leven geweest was.

Ik weet niet of geloven in iets onzichtbaars getuigt van moed of naïviteit.

Ik wil graag een kerk. Een plek om samen te komen, ergens bij te horen, de wereld te leren kennen door er vooral heel veel vragen over te stellen. Te zingen, naar verhalen te luisteren, stil te zijn en na te denken, op dropjes te kauwen terwijl ik naar de kromming van neuzen naast me kijk, alle neuzen dezelfde kant op, omdat dat traditie is, naar ramen te kijken die verhalen verbeelden van volken die volgden omdat ze ergens in geloofden. Koffie te drinken, elkaar aan te kijken en de week door te spreken. En na afloop op de fiets te luisteren naar die stem in mijn hoofd die misschien wel God zou kunnen maar niet hoeft te zijn.

Ik wil preken, spreken, biechten, geloven, twijfelen, zekerweten.
Ik wil alles.
Ik denk, ik doe, ik schrijf.
Omdat alles begint met een woord.


Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Notice: Undefined index: show_large_first_post in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200122203538/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 31
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer