Beeld: David Wasch Het tweede deel uit onze reeks zomerproza. Wat gebeurt er aan de andere kant van het hek?" /> Beeld: David Wasch Het tweede deel uit onze reeks zomerproza. Wat gebeurt er aan de andere kant van het hek?" />
Asset 14

De vakantiekolonie

-"Vakantiekolonie" is het tweede deel uit onze reeks zomerproza. Geschreven door Elly Scheele. Over wat er aan de andere kant van het hek gebeurt. Klik hier voor deel 1, "Een onderzoekje".-


Beeld: David Wasch

Ik zit gehurkt en mijn zomerjurkje valt over mijn knieën. De zon brandt in mijn nek. Met een tak probeer ik de bal naar me toe te harken. Mijn arm past tot mijn elleboog tussen de spijlen van het hek. De leren bal is te zwaar voor mijn dunne tak. Ik zoek om me heen naar een betere.

Mijn broertje Dick heeft onze bal per ongeluk over het hek geschopt. Het hek scheidt ons kale campingveldje van de speeltuin van het hotel. s’Ochtends van 7 tot 8 spelen wij wel in de speeltuin van het hotel, maar daarna waken de hotelmensen. Dick en ik werden moe van het stiekem spelen in de tuin. Elke keer als we middenin een oorlog zaten met Billie en Annemarie of als ik eindelijk moeder mocht zijn, werden we weggestuurd door obers of kamermeisjes.

Mama zegt dat we blij mogen zijn dat we niet zo verwend zijn als de hotelkinderen. Als het betekent dat ik meer lollies mag eten en altijd in de speeltuin van hotel mag spelen als we op vakantie zijn, wil ik best verwend zijn.

In plaats van dat ik de bal naar mij toe haal, duw ik hem bijna weg. Er kriebelt iets bij mijn rechterkuit. Ik grijp naar het beestje. Het blijkt een zweetdruppel te zijn die van mijn knieholte naar mijn enkel kruipt. De bal lijkt opeens verder weg. Ik hoor Dick roepen.

‘Kom! De gevangeniskinderen!’

Ik ren naar de boom aan de andere kant van het campingveldje en klim erin. Mijn broertje volgt me tot in de boom. Samen kijken we over de schutting met prikkeldraad. Het is twee uur ’s middags en de gevangeniskinderen lopen op de ijzeren wenteltrap langs het gebouw naar boven. Daar gaan ze naar binnen en moeten ze verplicht een uur slapen. Van mama mogen wij die kinderen geen gevangeniskinderen noemen, omdat ze niks hebben misdaan. Toch zitten ze opgesloten achter de schutting met prikkeldraad en mogen wij niet met ze spelen.

Volgens mijn moeder zitten de kinderen daar om “aan te sterken”. Ik snap niet hoe je van slapen sterker kan worden. De gevangeniskinderen zien er mager en bleek uit. Geen wonder dat ze bleek zijn, iedereen wordt het bruinst als ze om 2 uur in de zon zijn. Op mijn vader na dan, die wordt alleen rood op zijn schedel.

‘Hoe lang is de rij nog?’ vraagt Dick.

Hij is net te klein om de hele trap te zien, dus ik vertel hem altijd wat ik nog meer zie.

‘Nog drie jongetjes’

Het laatste jongetje is erg mager en heeft veel wit haar. Het lijkt alsof hij een witte helm draagt. Achter hem loopt de manvrouw. Mijn broertje denkt altijd dat ze een man is, omdat ze grote armen en benen heeft, maar ik heb betere ogen. Ze heeft achter op haar hoofd een vlecht opgestoken en mannen hebben geen vlechten.

Het helmjongetje struikelt op de trap en de andere gevangeniskinderen kijken verschrikt achterom.

‘Voor je kijken!’ roept manvrouw.

‘Wat gebeurt er?’ vraagt Dick. Het jongetje blijft liggen. Manvrouw pakt hem bij zijn oor en tilt hem omhoog. Het jongetje gilt niet, hij knijpt alleen zijn ogen stevig dicht.

Dick sjort aan mijn jurk. ‘Wat? Zeg dan!’

Als de jongen weer rechtop staat, laat ze hem los, maar hij laat zich net zo hard weer vallen. Dick hoort de klap van de kaak op de ijzeren trap.

‘Hij is gevallen...’ stamel ik.

De andere gevangeniskinderen zijn inmiddels in hun slaapzaal. Zodra de leidingvrouwen de blauw-witte luiken van binnenuit dicht hebben gedaan, grijpt manvrouw naar zijn haar. Ze tilt de jongen zo hoog op, dat Dick het kan zien.

Helmjongen grijpt naar haar arm. Ze laat hem in de lucht bungelen en draait zijn gezicht naar zich toe. Met haar andere hand slaat ze hem in het gezicht. Ik leg mijn hand voor de ogen van mijn broertje.

Met haar vlakke hand slaat ze het jongetje nog een keer en nog een keer. Dan zet ze hem terug op de trap, hij zakt langzaam in elkaar. Manvrouw staart een tijd naar de jongen.

‘Is hij gestopt?’

Haar schouders lijken te schokken. Ik haal mijn hand voor Dick’s gezicht weg.

‘Waar is het jongetje?’

‘Die is al naar bed’ lieg ik.

‘Waarom huilt die man?’

‘Het is geen man’

Mijn handen zijn zweterig en vies van het boomschors. Dick klimt de boom uit. Ik zie nog hoe manvrouw het helmjongetje optilt, alsof het kind in haar armen in slaap is gevallen. Bovenaan de trap doet een andere leidingvrouw de deur open. Manvrouw legt haar vinger voor haar mond en draagt het kind naar binnen.

‘Kom nou!’roept Dick.

Ik spring uit de boom en plof op het mos. Een dikke wortel van de boom duwt pijnlijk in de bal van mijn voet. Als ik opsta laat Dick me trots een nieuwe langere en dikkere tak zien.

‘We gaan naar de tent, mama zal wel thee hebben’

‘Maar de bal?’

‘Die pakken we morgenochtend wel’.

Elly Scheele

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer