Er staat veel op het spel tijdens de klimaattop in Kopenhagen. Maar er is ook een hoop scepsis en onderling wantrouwen. Het zijn dus twee gespannen weken, met aan het eind de hamvraag: wat gaat Obama zeggen?" /> Er staat veel op het spel tijdens de klimaattop in Kopenhagen. Maar er is ook een hoop scepsis en onderling wantrouwen. Het zijn dus twee gespannen weken, met aan het eind de hamvraag: wat gaat Obama zeggen?" />
nieuwsbrief
Asset 14

Wat gaat Obama zeggen?

Er staat veel op het spel tijdens de klimaattop in Kopenhagen. Het is de hoogste tijd voor een goede vervanger van het Kyoto-verdrag uit 1997; dat verdrag loopt in 2012 af en kent een groot aantal tekortkomingen. Bovendien zijn de internationale verhoudingen flink veranderd. Zo zijn landen als China, India en Brazilië sterk in opkomst en leveren zij dus ook een steeds grotere bijdrage aan de toename van CO2 in de atmosfeer. Het is aan ‘Kopenhagen’ om te zorgen voor een goede opvolger.  

Mail

Centrale vraag is natuurlijk: gaat het lukken? Voordat die vraag beantwoord kan worden, is het goed te kijken naar de ‘specs’ van de klimaatconferentie. In Kopenhagen – voor de gelegenheid omgedoopt tot Hopenhagen – zijn zo’n 15.000 onderhandelaars uit 192 landen bijeen om een opvolger voor het Kyoto-verdrag uit de grond te stampen. Alle ogen zijn natuurlijk gericht op de Verenigde Staten en China. Die twee kunnen de conferentie maken of kraken. China heeft de VS inmiddels ingehaald als grootste uitstoter van CO2 en een succesvol nieuw klimaatverdrag kan niet zonder een handreiking tussen beide landen. Ze maken samen met de VN en Rusland deel uit van het kamp der ‘grote jongens’. Daar tegenover staan opkomende economieën als India en Brazilië. En dan zijn er nog de Afrikaanse landen als Zuid-Afrika en Ethiopië, waar de belangen minstens even groot zijn. Zuid-Afrika is dankzij de eigen kolenindustrie een van de meest CO2-intensieve landen ter wereld, en Ethiopië – dat kampt met grote droogte en armoede – voelt de gevolgen van de klimaatverandering hard. 

Maar gaat het lukken? Zij die denken van wel, weten zich gesterkt door een klimaatbewustzijn dat het afgelopen decennium enorm gegroeid is. Dat komt door de media, die gretig hierover berichten, maar ook door de populaire cultuur. Kijk naar regisseur Roland Emmerich, die met films als The Day After Tomorrow en 2012 miljoenen bioscoopbezoekers voorzag van apocalyptische klimaatvrees. Al was het maar voor een paar uur. Gesterkt door dat gegroeide bewustzijn zou je denken dat de heren in Kopenhagen niet anders kunnen dan rigoureuze maatregelen nemen, dat ook de wereldleiders hun ego’s en belangen opzij zullen zetten voor een betere wereld.  
 
Aan de andere kant heeft die grotere aandacht voor het klimaat ook gezorgd voor meer klimaatmoeheid en een flinke hoeveelheid cynici. Inmiddels woedt er een ware oorlog tussen klimaatfundamentalisten en zij die denken dat het allemaal wel meevalt. Vorige week lekte een serie e-mails van klimaatwetenschappers waarin ze het manipuleren van onderzoeksresultaten bespreken. Koren op de molen van de tegenstanders, die meteen riepen dat de opwarming van de aarde een fabeltje is.  
 
Bovendien spelen er enorm veel verschillende belangen die misschien niet in een compromis te vangen zijn. Grootste twistpunt is hoeveel er gesneden moet worden in de eigen CO2-uitstoot. Snel groeiende landen als Brazilie, India en China zijn huiverig om daarin grote beperkingen te accepteren. Zij beginnen tenslotte net lekker mee te doen. Die groeiende economie bestrijdt de armoede in hun land, zullen ze beweren, en dat argument is moeilijk te weerleggen. Als bijvoorbeeld China teveel beperkt wordt in de eigen CO2-uitstoot dreigt het, net nu het leuk mee gaat in de vaart der volkeren, de deksel op de neus te krijgen. Geen wonder dat verscheidene Chinese topeconomen al wekenlang in koor heel hard ‘nee’ richting Kopenhagen aan het schreeuwen zijn. Het land is bang met een time-out opgezadeld te worden die een verlammende werking op de eigen groei zal hebben. 

barack-obama-bw

Barack Obama's speech werd verplaatst van het begin van de klimaattop naar het einde ervan. Is dit goed of slecht nieuws?

En dat is een sentiment dat in iedere opkomende economie speelt. Dat de wereldwijde industrialisatie grootschalige negatieve gevolgen heeft voor de gezondheid van onze planeet staat buiten kijf – en met het intensiveren van die industrialisatie intensiveert ook de aftakeling. Dat zullen de ‘nieuwelingen’ niet tegenspreken. Maar een pas op de plaats zullen ze niet snel maken. Gisteren lekte de conceptovereenkomst van de klimaattop. Vooral de ontwikkelingslanden schrokken zich rot, omdat de tekst hen dwingt akkoord te gaan met een flinke afname van de CO2-uitstoot, in tegenstelling tot de grote landen die meer mogen blijven uitstoten.  

Toen bekend werd gemaakt dat de Amerikaanse president Obama niet aan het begin, maar aan het eind van de top zou spreken, wakkerde de hoop kortstondig aan. Die wijziging van de plannen was voor sommigen een teken dat ook de VS een mooi akkoord verwacht. Een overeenstemming die Obama met een van zijn sterke speeches luister bij zal kunnen zetten. Die hoop sloeg gisteren om in onrust. Men zag in dat Obama juist wel eens zou kunnen worden ingezet om een verdrag te verkopen dat voor veel landen buitengewoon ongunstig is.  

Deelnemers aan de conferentie proberen de indruk te wekken dat de sfeer in Kopenhagen er één is van ‘de schouders eronder’. Maar de manipulatieve e-mails van vorige week, en de gelekte concepttekst hebben het onderlinge wantrouwen vergroot. Dat er iets moet gebeuren is evident. Maar een oplossing daarvoor is onmogelijk te realiseren in het overvolle mierennest dat Kopenhagen dezer dagen is. 

Laten we Kopenhagen zien als een soort grote netwerkborrel, waar landen nader tot elkaar kunnen komen, met elkaar blijven praten en onderling bilaterale overeenkomsten gaan sluiten. Zo gingen Burkina Faso, Soedan en Frankrijk onlangs een deal aan om bestaand bos te beschermen, zo valt op weblog Sargasso te lezen. Het blog hoopt op een ‘waaier van bilaterale overeenkomsten’. Mocht dat het resultaat van Kopenhagen zijn, dan is dat al heel wat. In dat geval zal er in 2010, hoogstwaarschijnlijk in veel kleinere kring, een opvolger van Kyoto uitgedokterd worden. Maar voor nu zijn het twee gespannen weken en moeten we afwachten welke boodschap de messias uit Washington uiteindelijk de wereld in zal sturen.

-Tim Fierant (Hoogeveen, 1981) is journalist. Begin 2009 studeerde hij af aan de masteropleiding Journalistiek aan de Rijksuniversiteit in Groningen. En hoewel Groningen zich tijdens zijn zes zonovergoten studiejaren aldaar diep, diep in zijn hart wortelde zag hij al snel in dat er op media- en journalistiek gebied meer te halen viel in de randstad. Daar woont hij nu, in een woonboot. Of, in de woorden van zijn huisbaas/buurman: aan het ‘gouwe raandje van Amsterdam’.-

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer