Op Janelle Monáe wil zelfs de slechtste danser wel heen en weer wiebelen." /> Op Janelle Monáe wil zelfs de slechtste danser wel heen en weer wiebelen." />
tickets
Asset 14

Toch dansen

Ik dans niet zo vaak. Nu zou ik natuurlijk kunnen zeggen dat dit komt omdat ik liever een goed gesprek voer, of dat ik zwakke knieën heb, of dat ik dansen over het algemeen raar schokkerig engseksueel dierengedrag vind, niet gepast voor een dame en des duivels bovendien. Het zouden allemaal halve leugens zijn. De reden dat ik niet zo graag dans, is namelijk simpelweg dat ik het niet goed kan. Niet bizar ongoed, zoals de klunzige geeks in Amerikaanse highschoolfilms, maar gewoon niet zo goed als de meeste andere mensen. Het ‘borsten ronddraaien afzonderlijk van rest van bovenlichaam’, het ‘op de plaats wiegen met de armen in de lucht plus extatische blik’, om maar te zwijgen van de robot of de stoere wiebelstamp; ik heb ze nooit onder de knie gekregen en me er ondertussen bij neergelegd dat dat waarschijnlijk ook niet meer gaat gebeuren. Als het er toch van komt stap ik meestal maar een beetje heen en weer terwijl ik mijn schouders een voor een ophaal en meezing met de muziek. Wanneer ik dat enige tijd heb volgehouden word ik doorgaans overvallen door een nogal puberaal zelfbewustzijn en komt de situatie me idioot voor. Daar staan we dan, met z’n allen zonder iets te zeggen onze schouders op te halen. Dan ga ik maar weer bier halen.

Het was voor mij dan ook al vroeg zaak een muzieksmaak op te bouwen die weinig dans vereist bij het beluisteren ervan. Met een ziedend hoofd op en neer stampen terwijl je “Fuck you, I won’t do what you tell me!” of iets vergelijkbaars roept, vereist een minimum aan ritmegevoel, en hoegenaamd geen elegantie of lenigheid. Dat is dan ook hoe ik het grootste gedeelte van mijn tienerjaren heb doorgebracht. Later ging ik nog wel eens naar een indie disco of zelfs een Morrissey thema-avond (toch meer aan de dansbare kant van mijn spectrum zou ik zeggen), maar daar bestond het dansen vooral uit teleurgesteld kijken, de handen ten hemel te gooien en elkaar met lange bloemen om de oren slaan. Dat is dan nog wel aan mij besteed. Een goede vriendin danst graag salsa, en op een of andere manier is het al een paar keer gebeurd dat ik met haar in een soort rare buitendisco terechtkwam die plotseling een salsaclub bleek te zijn. Om me vervolgens toch te laten overhalen, en na een tenenkrommend gênante vijf minuten in de armen van een nogal vies ruikende maar verder behoorlijk woest aantrekkelijke Latino al “oh pardon sorry” mompelend de salsagelegenheid uit te vluchten, mijn moeder vervloekend dat ze me nooit gewoon op ballet had gezet, en jankend om mijn ritmegevoel van een gnoe en de elegantie van een emmer nat zand.

Maar nu heb ik een liedje gevonden waar ik niet stil bij kan blijven staan, omdat ik er gewoon vanzelf van ga wiebelen. Ik weet weinig tot niks van R&B, maar zelfs een dove comapatiënt kan direct horen dat het hier om een hypertalent gaat met een stem als een klokje. Verder ziet ze er uit als een soort jonge, knappe Prince, draagt ze slicke smokings en stoere platte schoenen en heeft een kuif van een halve meter hoog. Haar laatste album, The Arch-Android, is het tofste wat ik het afgelopen jaar gehoord heb. Ik zet dus mijn gene aan de kant, stamp brullend de dansvloer op en dans schaamteloos The Tightrope. En dat zouden meer mensen moeten doen.

Mail

Hiske Versprille

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Notice: Undefined index: show_large_first_post in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200122203538/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 31
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer