nieuwsbrief
Asset 14

Achterstevoren in de supermarktkar

Voor mij in de rij voor de kassa stond een vader met zijn zoontje. Het kind, een jaar of zeven, had zich omgekeerd in de winkelwagen genesteld. Hij las een tijdschrift: de Donald Duck Extra. Ondanks dat die nog afgerekend moest worden, was het jochie al op de helft. Zijn pupillen flitsten over de bladzijden heen en weer. Totaal onbewust van zijn omgeving las hij het blad, intens zorgeloos. Geen flauw benul van de bliepjes van de kassa, van de drukte in de supermarkt, van de Goudse oude 40+ kaas en de Chiantiwijn op de loopband, of van het feit dat zijn zitplaats vooruit werd gerold.

Mail

Dat tafereel - opeens kreeg ik een melancholische steek. Het jochie deed me in een flits denken aan een winteravond, zestien jaar geleden. Omdat ik bang was, mocht ik naast het bed van mama op een matras slapen. Het was een kamertje van drie bij twee, met gebroken-witte gordijnen en de uitgerekte schaduw van een vingerplant. Buiten op straat werd de duisternis slechts doorbroken door schemerig oranje straatverlichting. Ik las een spannend verhaal van Paul Biegel, Het land daarginds, toen de deurbel ging. Mama deed open met de deur-rinkeltjes die de luwe stilte van huiselijke sfeer vlak voor het slapengaan doorbraken. De stem van de buurvrouw drong vaag in het slaapkamertje door. ‘Kijk maar of Luuk dat leuk vindt’, ving ik op. Mama sloot de deur en kwam naar me toe. ‘Dat was de buurvrouw. Ze heeft dit voor je meegebracht.’ Het tijdschrift had een witte voorkant met in het midden een afbeelding van een eend en boeven.

TIP_Supermarktkar

Beeld: Rasmus Andersson - Kid reading forbidden literature via Flickr

Ik was direct verkocht. Donald Duck woonde in een klassiek Amerikaans wit losstaand huis, donker van buiten met klein erfje eromheen. Binnen waren de kerstballen, het kerstbanket en clichékalkoen op tafel slechts verlicht door de kerstboom. Donald Duck kocht cadeautjes voor zijn neefjes in besneeuwde winkelstraten, want de Kerstman was ontvoerd. Het slaapkamertje waarin ik mij bevond drong zich nog maar sporadisch door mijn bewustzijn heen.

Vanaf toen bracht elke vrijdagmiddag een extra hunkering in mij teweeg. Ik zag de oranje postbode langskomen met zijn karretje, hoorde de brievenbus klepperen, en daar lag, gehuld in cellofaanplastic, de Donald Duck op de mat. Met een bak paprikachips en een glas sap op de bank liet ik me gewillig de wereld van het stripfiguurtje invoeren. De verhaaltjes waren ontzettend voorspelbaar: iedere keer liet Donald Duck wel weer een margarinefabriek ontploffen of alle munten van het hele geldpakhuis onherstelbaar verzuren, waarna hij op de vlucht moest naar Timboektoe. Maar hoe tweedimensionaal ook, het kon me werkelijk niets schelen, ik vond ze fantastisch.

En toen besefte ik hoe verschrikkelijk gearrangeerd mijn smaak nu is geworden. Ik kan nauwelijks meer genieten van muziek, van boeken, van films zonder vooraf de publiek erkende ‘kwaliteit’, wat dat begrip dan ook moge inhouden, vastgesteld te hebben. De onbevooroordeelde obsessie krijgt alleen een kind cadeau. En ik ben geen kind meer, ik ben geen kind meer.

Maar het lezende jongetje achterstevoren in het supermarktkarretje maakte me bewust van het feit dat ook ik ooit die kritiekloze, impulsieve overgave voor verhalen had. Hij liet me beseffen dat de toegang tot mijn vroegere zelf niet geheel verdwenen is. Het enige wat ik hoef te doen om daar weer naar binnen te stappen, is af en toe goed naar een kind te kijken: naar hun onverstoorde overgave, naar hun naïeve drang te leven in het moment, naar hun fantastische eigenaardigheden ten dienste van hetgeen wat ze zonder opsmuk drijft. Om me daarna in de herkregen gedaante weer volledig te kunnen laten opslurpen door een verhaal, zonder rationele overwegingen.

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer