nieuwsbrief
Asset 14

Romantiek, ja ja ja

Mail

In de film geeft de vrouw haar geliefde giftige paddenstoelen te eten, expres. Hij wordt er ziek van: zo klein als een opgerolde hamster ligt hij in zijn bed te beven. Zij verzorgt hem, ís er voor hem, kan zich in haar rol als zijn vrouw nu volledig aan hem geven. Ze is eindelijk in haar waarde bij hem, nu zíj hem dit heeft aangedaan.
Als ze de man voor de tweede keer vergiftigt, heeft hij het door. Langzaam en zonder van haar weg te kijken eet hij zijn omelet met giftige zwam. Hij glimlacht, zij glimlacht, hij kauwt, zij kijkt. ‘Kus me, voordat ik weer moet overgeven,’ zegt hij in de eindscène tegen haar. Eindelijk hebben de modeontwerper en zijn muze een manier gevonden om gelijkwaardig samen te kunnen zijn – namelijk in deze van opoffering en zelfopoffering getimmerde constructie. En dan begint de aftiteling.
Zó romantisch, fluistert mijn geliefde.

We lopen over het pluche de bioscooptrap af en ik denk aan romantiek. Ik had eens een liefje dat het nodig vond te zeggen dat hij er heel onrustig van werd als ik er in de ochtend nog was. Verlegen als ik was, en allergisch voor alle dingen die op een relatie begonnen te lijken, maakte ik mij voordat het licht begon te worden uit de voeten. Niet per se superromantisch.

Iets eerder, op de middelbare school, had ik een liefje dat zijn proefwerk niet kon maken omdat ik hem zo in de war bracht. Althans – dat vertelde hij onze mentor. Die mentor kwam daarop naar mij: ‘Zeg Iduna, Martijn kwam net bij mij, helemaal ontdaan. Hij is te verliefd om het proefwerk te maken, zegt-ie. Wauw, ik kan niets anders zeggen. Wauw.’
De romance met Martijn duurde niet lang en of het nou uit de grond van zijn oprechte hart kwam, of dat ik gewoon een perfect getimed toetsexcuus was – het maakte niet uit. Dit is romantiek, dacht ik. Dit is romantiek.

Ik herinner me ook een gestolen tas. Alles zat erin, portemonnee, telefoon, camera. Bij de dokterspraktijk had ik mijn fiets op slot gezet, me omgedraaid en toen was mijn tas weg. ‘Die camera is het meest kut,’ huilde ik bij mijn toenmalige vriendje. ‘Daar staan alle foto’s op van Berlijn.’ Misschien kwam het omdat ik net een halfjaar in Berlijn had gestudeerd en hij me een tijdje had gemist, misschien omdat hij gewoon heel veel zin had om naar de andere kant van de stad te fietsen en bij die praktijk de bosjes te doorzoeken, misschien gewoon omdat hij van me hield. Hij racete weg en toen hij uren later thuiskwam, zijn handen zwart van de aarde (die lieverd had lopen gráven) en zijn rug kletsnat van het zweet, dacht ik: zo iets romantisch heeft nog nooit iemand voor mij gedaan.

‘Ik weet het niet,’ zeg ik tegen mijn geliefde als we over de film napraten in een café. ‘Dat die vrouw het nódig heeft om hem te vergiftigen, dat ze dán pas kan voelen dat ze een gelijkwaardige verbintenis heeft met hem – ik vind het eerder zorgelijk dan romantisch.'
‘Neee,’ zucht hij. ‘Neeee. Ze is bereid hem te laten sterven, en hij is bereid te sterven, en dat voor een houdbare verhouding met elkaar. Die totale overgave. Dat is toch het hoogste, het aller-allerhoogste?’
‘Het allerhoogste? Die vrouw moet zich in allerlei bochten wringen om zich ook maar een tikkie gezien te voelen door die man! Die overigens nooit tijd voor haar heeft en haar voortdurend wegstuurt, behalve als hij haar lichaam kan gebruiken bij één of andere doorpas-sessie. En die in haar ook nog telkens zijn overleden moeder zoekt, die voor hem het allergrootste was. Nogal een druk hè, voor zo’n meisje.’
‘En er dan tóch voor zorgen dat het werkt, zo’n relatie,’ zegt mijn geliefde. ‘Bravo, bravo.’
‘Pff,’ zeg ik, ‘op een groot Pathéscherm werkt dat inderdaad prachtig, ja.’
Hij werpt nog iets voor. Ik werp nog iets tegen. Ik kijk hem aan, hij neemt net een slok bier. Wat een lief hoofd heeft-ie ook, denk ik. Wat een leuk joch toch. Best romantisch eigenlijk, dit moment. Hij neemt nog een slok, dan lacht hij breed. ‘Best romantisch dit, hè?’ zegt hij.

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Revisor, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. In 2016 won ze de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. Bij uitgeverij Querido werkt ze aan haar poëziedebuut. // iduna@hardhoofd.com

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer